నోవా దినముల వలె మనుష్య కుమారుని రాకడ: మత్తయి 24:37-44 | కార్మెల్ శోభ
మత్తయి 24:37-44
ఆగమన కాల ధ్యానము : ప్రభువు రాకడకై సిద్ధపడదాం!
నోవా దినములయందు ఎట్లుండెనో, అటులనే మనుష్య కుమారుని రాకడయు ఉండును. జల ప్రళయమునకు ముందు నోవా ఓడలో ప్రవేశించు వరకు జనులు తినుచు, త్రాగుచు, వివాహమాడుచుండిరి. జల ప్రళయము ముంచెత్తి వారిని కొట్టుకొనిపోవువరకు వారు ఎట్లు ఎరుగకుండిరో, అట్లే మనుష్య కుమారుని రాకడయు ఉండును. ఆ సమయమున ఇరువురు పొలములో పనిచేయుచుండ ఒకడు కొనిపోబడును, మరియొకడు విడిచి పెట్టబడును. ఇద్దరు స్త్రీలు తిరుగలి త్రిప్పుచుండగా, ఒకతె కొనిపోబడును, మరియొకతె విడిచిపెట్టబడును. కనుక మీరు జాగరూకులై యుండుడు. ఏలయన, మీ ప్రభువు ఏ దినమున వచ్చునో ఇంటి యజమానునికి తెలిసిన యెడల అతడు మేల్కొనియుండి, తన ఇంటికి కన్నము వేయనీయుడు. కనుక, మీరును సిద్ధముగా ఉండుడు. ఏలయన, మనుష్యకుమారుడు మీరు ఊహింపని గడియలో వచ్చును.
పునీత సిలువ యోహాను గారి దివ్య దర్శనం: మరియమాత హృదయ ప్రయాణం
కథోలిక తిరుసభలోని గొప్ప రహస్యవాది, వేదాంతి అయిన పునీత సిలువ యోహాను (St. John of the Cross) గారు ఆగమన కాలపు ఆంతర్యాన్ని ఒక అద్భుతమైన ఆధ్యాత్మిక చిత్రణతో మన కళ్లకు కట్టారు. ఆయన అంటారు: "మరియమాత దైవ వాక్కును (యేసు ప్రభువును) తన గర్భమున మోసుకుంటూ, కొండల మార్గమధ్యములో ప్రయాణిస్తోంది. ఆమె మీ ఇంటి ముఖద్వారం వద్ద నిలిచి, 'నేను దైవకుమారునితో మీ చెంతకు వచ్చాను, నన్ను మీ ఇంటిలోనికి ఆహ్వానిస్తున్నారా?' అని అడుగుతోంది."
ఈ పవిత్ర ఆగమన కాలంలో (Advent Season) మన అంతరంగంలో నిరంతరం ప్రతిధ్వనించవలసిన అత్యంత ముఖ్యమైన ఆలోచన ఇదే. లోకరక్షకుడైన యేసుక్రీస్తును నా హృదయమనే ఇంటిలోనికి, నా కుటుంబమనే గూటిలోనికి నేను పూర్ణమనస్సుతో ఆహ్వానిస్తున్నానా లేదా? ఒకవేళ నేను నిజంగానే ఆయనను ఆహ్వానించినట్లయితే, నా దైనందిన జీవితం ఏ విధంగా మారాలి? నా ప్రవర్తన, నా ఆలోచనలు ఏ రీతిగా రూపాంతరం చెందాలి అని ఈనాటి పరిశుద్ధ సువిశేషం మనకు స్పష్టంగా బోధిస్తోంది. క్రీస్తును చేర్చుకునే ఇల్లు ఏనాడూ అపవిత్రంగా, అజాగ్రత్తగా ఉండకూడదు; అది నిరంతరం దైవభక్తితో వెలిగిపోవాలి.
సువిశేషపు త్రివిధ సూత్రాలు: జాగరూకత, మేల్కొనుట, సిద్ధపడుట
ఈనాటి జీవముగల దైవవాక్యంలో మన మనస్సులను, హృదయాలను బలంగా తట్టిలేపే మూడు ముఖ్యమైన మాటలు గోచరిస్తాయి. అవే: జాగరూకులై యుండుడు, మేల్కొని యుండుడు, సిద్ధముగా ఉండుడు. ఈ మూడు మాటలు కేవలం పదాలు కావు, ఇవి అంతిమ తీర్పునకు మనలను నడిపించే మూడు రాజమార్గాలు. ఈ ఆగమన కాలంలో ఈ మూడింటిని మనం ప్రత్యేకంగా ధ్యానించాలి.
1. ఎందుకు జాగరూకులై ఉండాలి?
మన జీవితంలోనికి రాబోతున్నది ఏ సామాన్య వ్యక్తిత్వమో కాదు, విశ్వాన్ని సృజించిన స్వయంగా సర్వోన్నతుడైన దేవుని ఏకైక కుమారుడు. లోకసంబంధమైన పనులలో, లౌకిక విలాసాలలో మునిగిపోయి మనం ఆయన కోసం కనిపెట్టకపోతే, ఆయన తన దారిన తాను వెళ్ళిపోతాడు. దైవ సాన్నిధ్యం ఎల్లప్పుడు అలానే ఉంటుంది; అది ఎవరినీ బలవంతం చేయదు. అది ప్రేమతో కూడిన స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది.
యేసు ప్రభువు తన భూలోక పరిచర్యలో, బోధనలలో కూడా ఈ విషయాన్ని ఎంతో స్పష్టంగా వెల్లడి చేశారు. మీరు ఎవరి ఇంటికైనా సువార్త ప్రకటించడానికి వెళ్ళినప్పుడు, వారు మిమ్ములను ఆదరించకపోయినా, మీ ఆహ్వానాన్ని తిరస్కరించినా, మీ కాలి ధూళిని అక్కడే విదిల్చి వెళ్ళిపొండి అని తన శిష్యులకు చెప్పారు. అంటే, బలవంతపు దైవత్వం అక్కడ ఉండదు. ఆయన నీ హృదయ ద్వారము చెంతకు వస్తున్నాడు, నీ తలుపు తట్టుచున్నాడు (ప్రకటన 3:20). నీవు ఆధ్యాత్మికంగా శ్రద్ధ వహించి, అంతరంగంలో పరిపూర్ణ జాగరూకత కలిగి ఉంటేనే ఆ పరమ ప్రభువు స్వరమును గుర్తించి, ఆయనను నీ జీవితంలోనికి ఆహ్వానించగలవు.
2. దేనికి మేల్కొని ఉండాలి?
ఆధ్యాత్మిక నిద్ర అనేది ఆత్మకు ప్రాణాంతకం. లోక ఆశలు, పాపపు అలవాట్లు, స్వార్థచింతన అనేవి మనిషిని ఆధ్యాత్మిక మత్తులోకి నెట్టేస్తాయి. మేల్కొని ఉండటం అంటే ప్రార్థనలో స్థిరంగా ఉండటం. శోధనలు మనలను చుట్టుముట్టకుండా, సాతాను మనల్ని లొంగదీసుకోకుండా ఉండటానికి మన అంతఃకరణం ఎల్లప్పుడూ మేల్కొని ఉండాలి.
3. ఎవరి కోసం మనం సిద్ధంగా ఉండాలి?
మనం ఎదురుచూస్తున్నది, మనం సిద్ధపడుతున్నది ఎవరి కోసమో మనకు స్పష్టమైన అవగాహన ఉండాలి. నీవు క్రీస్తు కోసము ఎదురు చూసినటులయితే, నీవు ఎటువంటి పవిత్ర జీవితం జీవించాలి అని గంభీరంగా ఆలోచించాలి. నీవు ఎల్లప్పుడు, ప్రతి క్షణం సిద్ధముగా ఉండాలి అని ఈనాటి సువిశేషం నొక్కి చెబుతోంది. ఆయన ఏ రోజున, ఏ ఘడియలో, ఏ నిమిషంలో వస్తాడో ఏ మానవుడికీ తెలియదు. కాబట్టి, మన ప్రాయశ్చిత్త హృదయమే ఆయనకు తగిన సింహాసనం.
క్రీస్తు ఎవరు? మన జీవితంలో ఆయన ప్రాముఖ్యత ఏమిటి?
అసలు మనం ఎవరి కోసం ఇంతగా ఎదురుచూడాలి? ఎవరు ఈయన? మన నిరీక్షణకు మూలాధారమైన ఈ క్రీస్తు కేవలం ఒక చారిత్రక పురుషుడు మాత్రమే కాదు; ఆయన నీ రక్షకుడు, నీ రాజు, నీ ప్రభువు, నీ దేవుడు. అంతకంటే ముఖ్యంగా, ఆయన నీ నిజ స్థితిని నీకు ముఖాముఖిగా తెలియజేసే సత్యస్వరూపి. మానవుడు పాపంలో పడిపోయి, తన దైవిక రూపాన్ని కోల్పోయినప్పుడు, ఆ పతన స్థితి నుండి మనలను లేవనెత్తి, మరల మన అసలైన పవిత్ర స్థితిని (దైవ స్వరూపాన్ని) మనం కలిగి జీవించేలా చేసే దయామయుడు ఆయన.
కనుకనే నీవు ఆయన కోసం తప్పక ఎదురు చూడాలి. ఆయన అవసరం, ఆయన కృప యొక్క ఆవశ్యకత నీ జీవితానికి ఎంతో ఉంది.
పరిపూర్ణత: నీవు నిజముగా పాప విముక్తి పొంది, రక్షణ సాధించాలి అని హృదయపూర్వకంగా కోరుకున్నట్లయితే నీవు ఆయన రాకకై కనిపెట్టాలి.
సార్థకత: నీ జీవితములో యేసుక్రీస్తు లేకుంటే, నీవు ఎన్ని లౌకిక సంపదలు కలిగి ఉన్నా ఆ జీవితం శూన్యం, అది పరిపూర్ణం కానే కాదు.
రక్షణ: అదే సర్వేశ్వరుడు నీతో, నీ కుటుంబంలో ఉన్నట్లయితే, నీ కష్టాలు తీరి, నీ జీవితం ఆత్మీయ పరిపూర్ణతను, శాంతిని సంతరించుకుంటుంది.
ప్రతి ఆగమన కాలం: ఒక నూతన ఆత్మీయ ఆరంభం
మన సభలో ప్రతి సంవత్సరం లీటర్జికల్ క్యాలెండర్ ప్రకారం ఆగమన కాలం వస్తుంది, వెళ్ళిపోతుంది. కానీ ఆధ్యాత్మికంగా ఆలోచిస్తే, ఇది ప్రతి సంవత్సరం యాంత్రికంగా జరిగే ఒక సాధారణ ప్రక్రియ లేదా ఆచారం కాదు. ప్రతి సారి దీని వెనుక ఒక గొప్ప, అనంతమైన దైవిక అర్థం దాగి ఉంది. ప్రతి ఆగమాన కాలం మనలను యేసు ప్రభువును నూతన ఉత్సాహంతో ఆహ్వానించడానికి, మరింత లోతుగా స్వీకరించడానికి ఒక దివ్యమైన నాంది పలుకుతుంది.
ఎల్లప్పుడు ఆయనతో సజీవమైన సంబంధాన్ని కలిగి ఉండటానికి ఈ నాలగు వారాల కాలం మనకు ఎంతో ఉపయోగపడుతుంది. ఇది కేవలం బాహ్య అలంకరణలకు పరిమితం కాకుండా, మన ఆత్మీయ జీవితాన్ని ప్రతి నిత్యం దేవుని వాక్య వెలుగులో పరిశీలించుకుంటూ, లోపాలను సరిదిద్దుకుంటూ మార్చుకోవడానికి లభించిన ఒక సువర్ణావకాశం.
దేవుని రాకడ మరియు క్రైస్తవ ఆనందం
దేవుని రాకడ లేక ఆగమానం అనగా - ఆయన చరిత్రలో ఒకసారి బెత్లేహేములో జన్మించారు, మరియు అంతిమ దినమున ఆయన మహిమతో మరల వస్తారు అని మనం విశ్వాసంతో ఎదురు చూస్తున్నాము. అయితే, ఆయన కోసం మనం కేవలం నిష్క్రియంగా ఎదురు చూడటం మాత్రమే కాదు, ఆయనను మన ప్రార్థనల ద్వారా ఆహ్వానించాలి. యేసు ప్రభువును నీ దైనందిన జీవితంలోనికి, నీ వ్యాపారంలోనికి, నీ ఉద్యోగంలోనికి, నీ కష్టసుఖాలలోనికి ఆహ్వానించాలి.
ఇక్కడ మనం గమనించవలసిన ఒక గొప్ప సత్యం ఉంది: "ఆయన నిన్ను ఆహ్వానించాలి అని మనం అనుకోకూడదు, మనమే ఆయనను పిలవాలి." ఎందుకంటే, సృష్టికర్త అయిన దేవుడు మన కోసం తన పరలోక వైభవాన్ని, తన మొత్తాన్ని వదులుకొని, ‘ఇమ్మానుయేలుగా’ (దేవుడు మనకు తోడుగా ఉన్నాడు) మనతో నివసించాలని మన దీన స్థితికి దిగివస్తున్నారు.
ఒక ముఖ్యాంశం: ఆగమనకాలం అనగానే ఏదో నిరాశతోనో, భయంతోనో, కేవలం బాధలతోనో లేక ప్రాయశ్చిత్త దుస్తులతోనో గడిపే కాలం కాదు. ఇది నిజానికి ఆంతరంగికంగా ఎంతో ఆనందించే సమయం! ఎందుకంటే మన దగ్గరకు రాబోతున్నది ఏ శిక్షకుడో కాదు, స్వయానా మనలను ప్రేమించే పరమ తండ్రి అయిన దేవుడే. ఆయన మనలను వెతుక్కుంటూ వస్తున్నాడు. కనుక మనం రక్షణానందంతో నిండిపోవాలి. మన జీవితాన్ని మార్చుకోవడానికి సంతోషంగా సిద్ధముగా ఉండాలి. అది కేవలము పెదవులతో ఆయనను ఆహ్వానించడమే కాదు, మన అనుదిన సిలువను మోస్తూ ఆయన అడుగుజాడల్లో నడవడం అని మనం గ్రహించాలి.
చారిత్రక పూర్వాపరాలు: తీరు సభ సంప్రదాయం మరియు యూదయ 'హనుక్క' పండుగ
కథోలిక తిరుసభ చరిత్రను పరిశీలిస్తే, ఆదిమ సభ ప్రారంభమైన మొదటి రోజులలోనే ఈ ఆగమన కాల ఆచరణ లేదు. ఇది క్రీస్తు శకం నాలుగవ శతాబ్దం నుండి క్రమంగా సభలో ఒక పవిత్ర సంప్రదాయంగా రూపాంతరం చెందింది. ఈ పండుగ వెనుక ఉన్న పూర్వాపరాలు, ఆధ్యాత్మిక మూలాలు ఎంతో ఆసక్తికరమైనవి.
యూదుల సంప్రదాయంలో ‘హనుక్క’ (Hanukkah) అనే ఒక గొప్ప పండుగ వస్తుంది. ఇది యూదుల క్యాలెండర్ ప్రకారం 'కిస్లేవ్' అనే నెల 25వ తారీఖున ప్రారంభమవుతుంది. సరిగ్గా మన క్రిస్మస్ పండుగ కూడా డిసెంబర్ 25న రావడం వెనుక ఈ ఆధ్యాత్మిక సంబంధం ఉంది. ఏమిటి ఈ హనుక్క పండుగ ప్రాముఖ్యత?పూర్వం సిరియా రాజు అయిన అంటియొకస్ ఎపిఫెనస్ (Antiochus Epiphanes) యెరూషలేములోని పరిశుద్ధ దేవుని దేవాలయాన్ని అపవిత్రం చేసి, ధ్వంసం చేశాడు. ఆ తర్వాత యూదా మక్కబీయుల నాయకత్వంలో (మక్కబీయుల గ్రంథంలో వివరించబడినట్లు) వారు ఆ శత్రువులను ఎదిరించి, దేవాలయాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నారు. దానిని శుద్ధి చేసి, మరల దేవునికి పునఃరంకితం (Rededication) చేసిన శుభదినాన్నే ‘హనుక్క’ లేదా 'దేవాలయ ప్రతిష్ఠాపన పండుగ' అని జరుపుకుంటారు.
ఈ హనుక్క పండుగకు ఎనిమిది రోజుల ముందు నుండి యూదులు ఎంతో భక్తితో సిద్ధపడుతూ, ఆ ఎనిమిది రోజులు కూడా ప్రతి రోజు ఒక్కో క్రొవ్వత్తిని వెలిగించేవారు. మన తిరుసభలో ఆగమన కాలంలో మనం ప్రతి వారం, వారానికి ఒక క్రొవ్వత్తి చొప్పున నాలుగు వారాలు క్రొవ్వత్తులను వెలిగించే సంప్రదాయానికి అసలైన చారిత్రక, ఆత్మిక మూలం ఇక్కడి నుండే వచ్చింది.
ఇది ఒక రకంగా మనం క్రిస్మస్ కొరకు సిద్ధపడటం మాత్రమే కాదు; మన హృదయాలను దేవునికి పునఃరంకితం చేసుకోవడం. మన జీవితం ఒకప్పుడు చెడు మార్గంలో నడచి ఉండవచ్చు, లేదా పాపం చేత మన ఆత్మ అనే దేవుని ఆలయాన్ని మనం పాడుచేసుకొని ఉండవచ్చు. అయినప్పటికీ, ఈ ఆగమన కాలంలో పశ్చాత్తాపం ద్వారా దానిని శుద్ధి చేసి, మరల దేవునికి సజీవ ఆలయంగా పునఃరంకితం చేయవచ్చు అని ‘హనుక్క’ పండుగ మరియు ఈ ఆగమన కాలం మనకు నిరీక్షణను ఇస్తున్నాయి. క్రీస్తు జనన పండుగ (క్రిస్మస్) దీనిని ఆత్మీయంగా పరిపూర్తి చేస్తుంది.
దేవుని ఆలయాలుగా రూపాంతరం చెందుదాం
ఆగమన కాలం అనేది నిత్య నిరీక్షణతో ఆనందించే కాలం. దేవుడు మన కొరకు, మన రక్షణ కొరకు నరుడిగా అవతరించి మన చెంతకు వచ్చే ఆ శుభదినాన్ని గుర్తించి, దానికి ఆత్మ సంబంధమైన సంతోషంతో ఎదురుచూసే పవిత్ర సమయం. ఈ సిద్ధపాటు కాలంలో మనం కొన్ని ప్రాథమిక ప్రశ్నలను వేసుకోవాలి:
అసలు మనం ఎవరము?
మనం ఎవరి వలె జీవించడానికి దేవుని చేత పిలవబడ్డాము?
మనం లోక సృష్ట్యములకు దాసులం కాము, మనం సజీవుడైన దేవుని పోలికలో సృష్టించబడిన వారం. కాబట్టి, మనలో ఉన్న పాపపు అంధకారాన్ని తొలగించుకుని, మరల దేవుడు నివసించే పరిశుద్ధ ఆలయముగా మారిపోవుటకు ఈ ఆగమన కాలాన్ని మనం చక్కగా ఉపయోగించుకోవాలి, నిరంతరం వాక్యధ్యానం చేయాలి.
ప్రథమ - ద్వితీయ ఆగమనాల దివ్య ప్రణాళిక
యేసు ప్రభువు తన ప్రథమ ఆగమనమున (First Coming) ఎంతో దీన మానవ రూపాన్ని ధరించి, పశువుల తొట్టిలో జన్మించి, పరమతండ్రి యొక్క రక్షణ ప్రణాళికను సిలువయాగం ద్వారా నెరవేర్చారు. ఆనాడు ఆదాము అవ్వల పాపం ద్వారా మూయబడిన నిత్య రక్షణ ద్వారమును తన పవిత్ర రక్తం ద్వారా మరల తెరిచారు.
ఇప్పుడు మనం ఆయన రెండవ రాకడ కొరకు కనిపెడుతున్నాము. ఆయన మహిమతో మరల వచ్చినప్పుడు, ఆయన మనకు వాగ్దానం చేసిన ఆ నిత్యజీవమనే రక్షణ బహుమానాన్ని మనం పొందుతాము. ఆ పరమ సత్యాన్ని నమ్మి, ఆశతో, ఆధ్యాత్మిక మేల్కువతో, ఉత్సాహముతో నిరీక్షించే మనం, ఆయన చూపిన అపారమైన కరుణను, అనంతమైన ప్రేమను పొందుటకు ఎల్లప్పుడు పవిత్ర హృదయాలతో సిద్ధంగా ఉండాలి.
దేవుని వాక్య అవతారములుగా మారుదాం
క్రీస్తు ప్రభువు తన జనన మహోత్సవానికి సిద్ధపడుచున్న మనలను ఆత్మీయ ఆనందంతో, శాంతితో నింపుతున్నాడు. లోకరక్షకుని జనన పరమ రహస్యమును (Mystery of Incarnation) గురించి మిక్కిలి విశ్వాసంతో, ఆనందంతో ధ్యానిస్తున్న మనం, ఈ రోజు నుండి ప్రత్యేకమైన మెళుకువ కలిగి ప్రార్థించుటలోను, ఆయన అనుదిన ఉపకారములను స్మరిస్తూ స్తుతులను పాడుటలోనూ నిమగ్నులం కావాలి.
మన కుటుంబాలలో ప్రార్థనల ధూపం వెలగాలి. ద్వేషాలు, అసూయలు వీడి ప్రేమను పంచుకోవాలి. అప్పుడే మనం యేసు ప్రభువును మన హృదయాలలోనికి యోగ్యంగా స్వీకరించడానికి సిద్ధపడతాము. కేవలం బాహ్యంగా క్రిస్మస్ జరుపుకోవడం కాదు, మన అంతరంగంలో దేవుని వాక్కు అవతారంగా (Living Word) మారిపోగలగాలి. అంటే, క్రీస్తు ప్రేమ, దయ, క్షమాగుణం మన ద్వారా ఇతరులకు కనబడాలి. అట్టి ధన్యకరమైన, ఆశీర్వాదకరమైన సిద్ధపాటును పరిశుద్ధాత్మ దేవుడు మన అందరికీ అనుగ్రహించును గాక! ఆమేన్.
Comments
మీ అభిప్రాయాలను, ప్రశ్నలను క్రింద రాయండి:
Post a Comment