యేసు ప్రభువు పునరుత్థాన దర్శనాలు - మార్కు 16:9-15 |

 యేసు ప్రభువు దర్శనములు 

మార్కు 16: 9-15

ఆదివారము ప్రాతఃకాలమున పునరుత్తానుడైన యేసు, తాను ఏడూ దయ్యములను వెళ్లగొట్టిన మగ్ధలా మరియమ్మకు మొదట దర్శనమిచ్చెను. ఆమె వెళ్లి ఆయనతో ఉండినవారును, దుఃఖసాగరంలో మునిగియున్న ఆయన శిష్యులకును ఈ సమాచారమును అందచేసెను. ఆయన జీవించి ఉన్నాడనియు, ఆమెకు దర్శనమిచ్చెననియు విని వారు నమ్మరైరి. పిదప ఆయన ఒక గ్రామమునకు వెళ్లుచున్న ఇద్దరు శిష్యులకు వేరొక రూపమున దర్శనమిచ్చెను. వారు ఇద్దరు తిరిగి వచ్చి తక్కిన వారికి ఈ విషయమును తెలియపరచిరి. కానివారు నమ్మలేదు. తదుపరి పదునొకండుగురు శిష్యులు భోజనము చేయుచుండగా, యేసు వారికి ప్రత్యక్షమై, సజీవుడై లేచివచ్చిన తనను చూచిన వారి మాటలను కూడ నమ్మనందున వారి అవిశ్వాసమునకును, హృదయకాఠిన్యముకును వారిని గద్దించెను. మరియు ఆయన వారితో ఇట్లనెను: "మీరు ప్రపంచ మందంతట తిరిగి, సకలజాతి జనులకు సువార్తను బోధింపుడు."

ఈ వచనాలు యేసు ప్రభువు పునరుత్థానపు నిర్ధారణను, శిష్యులకు ఓదార్పును తెలియజేస్తూ, వారు చేయవలసిన కర్తవ్యమును గురించి స్పష్టంగా బోధిస్తున్నాయి. సిలువ మరణం తరువాత చీకటిలో మునిగిపోయిన శిష్యుల హృదయాలలో పునరుత్థానపు వెలుగు నింపుటకు, వారిలో ఉన్న అపనమ్మకమును తీసివేయుటకు, మరియు సువార్తను బోధించుటకు వారిని తిరిగి ప్రోత్సహించుటకు ప్రభువు స్వయంగా ప్రత్యక్షమవుతున్నారు. ఈ సువార్తా భాగంలో మూడు ముఖ్యమైన సత్యాలు మనకు కనిపిస్తున్నాయి.   ప్రభువు దర్శన క్రమం, శిష్యుల అవిశ్వాస కారణం, మరియు ప్రభువు సందేశం.

మగ్ధలా మరియమ్మకు మొదట దర్శనమిచ్చెను

పునరుత్థానుడైన యేసు ప్రభువు తన మొదటి దర్శనాన్ని ఒక స్త్రీకి ఇచ్చారు అనేది మనకు ఆశ్చర్యం కలిగించవచ్చు. యూదా సమాజంలో ఒక స్త్రీ సాక్ష్యానికి న్యాయస్థానంలో ఏ విలువ ఉండేది కాదు. అంతేకాక ఈ మరియమ్మ సమాజం దృష్టిలో పాపి. ఆమె నుండి యేసు ప్రభువు  ఏడు దయ్యాలను వెళ్లగొట్టాడని సువార్త స్పష్టంగా చెబుతుంది. కానీ ప్రభువు ఆమెను ఏ కోణంలో చూస్తున్నారు? ఆమె  ప్రభువు తనకు చేసిన మేలుకు కృతజ్ఞతతో, విడువని ప్రేమతో, చివరి వరకు సిలువ దగ్గర నిలిచి, సమాధికి మొదట వెళ్లిన భక్తిపరురాలిగా ఆమెను చూస్తున్నారు.

ఇక్కడ ప్రభువు మనకు ఒక  సత్యాన్ని బోధిస్తున్నారు.  ఆయన మనకు దర్శనం ఇవ్వడానికి మన గత జీవితంలో మనం ఎంత పరిశుద్ధంగా ఉన్నామో, సమాజం మనకు ఎంత గౌరవం ఇస్తుందో, మన సామాజిక స్థాయి ఏమిటో పరిశీలించరు. మన హృదయంలో ఆయన పట్ల ఉన్న కృతజ్ఞతను, అనుబంధాన్ని చూస్తారు. మనం ఎంత లోతైన పాపంలో పడిపోయినా, ఆయన చేసిన మేలులను గుర్తించి, ఆయనవైపు తిరిగిన హృదయానికి ప్రభువు తన దర్శనాన్ని నిరాకరించరు. మగ్ధలా మరియమ్మ మనకు ఈ సత్యానికి జీవించే ప్రమాణం.

అంతేకాక ఆమె చూపించిన ధైర్యం మనకు పాఠం నేర్పుతుంది. శిష్యులు భయంతో తలుపులు వేసుకుని ఉండగా, ఆమె మాత్రం తెల్లవారుజామున సమాధికి వెళ్లింది. ఆమెకు సైనికుల నుండి ప్రమాదం తెలుసు, అయినా ప్రభువు పట్ల ఉన్న ప్రేమ ఆ భయాన్ని జయించింది. ప్రభువు మాటలకు అణువుగా మనం ఉంటే మన జీవితం కూడా ఎటువంటి లోక శక్తులకు బానిసలు కాకుండా ఎల్లప్పుడు స్వతంత్రులుగా జీవించగలుగుతాం. ప్రభువు ఆమెను ఖాళీ చేతులతో వెళ్లనివ్వలేదు - పునరుత్థాన సువార్తపు మొదటి సాక్షిగా ఆమెను ఎంచుకున్నారు. మన జీవితంలో కూడా ఇదే అనుభవం కలుగుతుంది. ప్రభువు మన జీవితాలనుండి చెడును తీసివేయడమే కాక, మనలను ప్రత్యేకమైన ప్రయోజనానికి తీర్చిదిద్దుతారు. సమాజం మనలను తక్కువగా అంచనా వేసినా, ఆయన మనలను ఆయన ప్రేమకు, కరుణకు జీవించే సాక్షులుగా మార్చగలరు.

ప్రభువు దర్శనమును నమ్మకపోవుట

దుఃఖ సాగరంలో మునిగిన శిష్యులకు ప్రభువు పదే పదే దర్శనమిస్తున్నారు - మగ్ధలా మరియమ్మ ద్వారా, ఎమ్మావు శిష్యుల ద్వారా - అయినా వారు నమ్మలేకపోతున్నారు. వారి అవిశ్వాసానికి కేవలం పట్టుదల అని ముద్ర వేయడం సరికాదు. అది మానవ హృదయపు సహజమైన సంఘర్షణ.

మరణం నుండి తిరిగి లేవడం అనేది మానవ అనుభవానికి పూర్తిగా వ్యతిరేకమైనది. ప్రకృతి నియమాల దృష్టిలో అది అసాధ్యం. శిష్యులు ఏడాదిన్నర పాటు ప్రభువుతో నడిచారు, ఆయన అద్భుతాలు చూశారు, ఆయన బోధ విన్నారు. అయినప్పటికీ, "నేను మూడవ రోజున తిరిగి లేస్తాను" అని ప్రభువు చెప్పిన మాటలు వారి మనసులో నాటుకోలేదు. దుఃఖం మన మనసును ఎంత కప్పేస్తుందంటే, ఆశ యొక్క చిన్న వెలుతురు కూడా అందులో చేరలేకపోతుంది. శిష్యులలో ఉన్న భయం, నిరాశ, విఫలమయ్యామనే సిగ్గు - ఇవన్నీ వారి హృదయ ద్వారాలను మూసివేశాయి.

అంతేకాక, వారి మనస్సులో మరో భయం కూడా ఉండి ఉంటుంది. ప్రభువు "మూడవ రోజున లేస్తాను" అని చెప్పారని వారికి తెలుసు. రోమా అధికారులు, ప్రధాన యాజకులు ఆ మాటను తెలుసుకుని, శిష్యులు ఆ పుకారు పుట్టిస్తారని అప్పటికే సమాధిని కాపాడమని ఏర్పాటు చేశారు (మత్తయి 27:62-66). ఇప్పుడు మగ్ధలా మరియమ్మ "ప్రభువు లేచాడు" అని చెబుతుంటే, ఇది నిజమా లేక మన శత్రువులు మనలను పట్టుకోవడానికి వేసిన వలా అనే అనుమానం కూడా వారిలో ఉండవచ్చు. భయం, అనుమానం, దుఃఖం - ఈ మూడూ కలిసి వారిని అవిశ్వాసంలో బంధించాయి.

మన జీవితంలో కూడా ఇదే జరుగుతుంది. ప్రభువు మనతో ఎంత స్పష్టంగా మాట్లాడినా, మన జీవితంలో ఎన్ని అనుభవాలు చూపించినా, కష్టాల సమయంలో మనం నమ్మలేక పోతాం. "దేవుడు ఉంటే నాకు ఇలా జరిగేదా?" అనే ప్రశ్న మన అవిశ్వాసపు నోటినుండి వస్తుంది. ఇది దుర్బలత్వం కాదు, మానవ సహజం. ప్రభువు ఈ సహజ మానవ బలహీనతను తెలుసు, అందుకే ఆయన మళ్లీ మళ్లీ కనిపిస్తూ, మన అవిశ్వాసాన్ని ఓర్పుతో జయించగలిగే అవకాశాన్ని ఇస్తున్నారు.

ఒక ముఖ్యమైన విషయం గమనించాలి - ప్రభువు శిష్యుల అవిశ్వాసాన్ని చూసి వారిని వదిలివేయలేదు. అనర్హులు అని తొలగించుకోలేదు. వారి అవిశ్వాసాన్ని గద్దించిన తర్వాత కూడా, వెంటనే వారికి ప్రపంచపు సువార్తను అప్పగించాడు. ఇది మనకు ఎంతో ఆశ కలిగిస్తుంది - మనం ఒకవేళ అవిశ్వాసంలో కొట్టుమిట్టాడుతున్నా, ప్రభువు మనలను అసమర్థులుగా వదిలివేయడు. ఆయన మన బలహీనతలను అంగీకరిస్తారు, మనలను సరిదిద్దుతారు, మరియు తన కార్యానికి ఉపకరణాలుగా ఉపయోగించుకుంటారు.

ఇద్దరు శిష్యులకు దర్శనం - వ్యక్తిగత సంబంధం యొక్క ప్రాముఖ్యత

లూకా సువిశేషం ప్రకారం ఎమ్మావు వెళుతున్న ఇద్దరు శిష్యులకు ప్రభువు దర్శనమిచ్చారు. గంటల తరబడి వారితో నడుస్తూ, వారి విచారాన్ని వింటూ, లేఖనాలను వివరిస్తూ ప్రభువు ఉన్నారు. అయినా వారు ఆయనను గుర్తించలేకపోయారు. ఎందుకు? లూకా చెబుతాడు - "వారి కళ్లు మూయబడి ఉన్నాయి" (లూకా 24:16). నిరాశ, దుఃఖం మన ఆత్మీయ దృష్టిని మూసివేస్తాయి. ప్రభువు పక్కనే నడుస్తున్నా మనం ఆయనను చూడలేకపోవడం, గుర్తించలేకపోవడం అనేది కేవలం వారికి మాత్రమే కాదు, నేటి మనకు కూడా వర్తించే సత్యం.

అయితే, రొట్టె విరిచి ఇచ్చే క్షణంలో వారి కళ్లు తెరుచుకున్నాయి. ఇది చాలా అర్థవంతమైన చిత్రం. ఆయన సహవాసంలో భోజనం పంచుకోవడం అంటే కేవలం శారీరక ఆహారం మాత్రమే కాదు, అది ఒక అనుభవం - ఆయన ప్రేమను, ఆయన సమీపాన్ని స్వయంగా రుచి చూడడం. ఇది దైవజ్ఞానాన్ని కేవలం బుద్ధితో అర్థం చేసుకోవడం మాత్రమే కాదు, హృదయంతో అనుభవించడం. నేడు పవిత్ర సహభోజనంలో, ప్రార్థనలో, ఆయన వాక్యాన్ని నిజాయితీగా అనుభవించే క్షణాల్లో ఆయన మనకు ఈ విధంగా తెలియడం ప్రారంభమవుతుంది.

అనేక సార్లు మనం ప్రభువుకు సంబంధించిన విషయాలలో ప్రేక్షకులుగా మాత్రమే ఉంటున్నాం - చర్చికి వెళ్లడం, ప్రార్థన వినడం, బైబిల్ చదవడం. కానీ ఆయనతో వ్యక్తిగత సంబంధం ఏర్పాటు చేసుకోవడం వేరు. పదిమంది మధ్య ఒక గొప్ప మనిషి మాట్లాడుతుంటే వినడం వేరు, ఆ మనిషి మన పేరు తీసుకుని మనతో మాట్లాడడం వేరు - ఆ అనుభవమే ఎమ్మావు శిష్యులకు కలిగింది. ఇది మనం ప్రభువు నుండి ఆశించవలసిన సంబంధం, మరియు ఆ సంబంధం కోసం మనమే ఆయనను సన్నిహితంగా అన్వేషించాలి.

ఈ ఇద్దరు శిష్యులు తమ అనుభవాన్ని తక్కిన శిష్యులకు చెప్పినప్పుడు వారు నమ్మలేదు. ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన పాఠం ఉంది - ప్రభువు మనల్ని ఇతరుల సాక్ష్యాన్ని కూడా నమ్మగలిగే హృదయాన్ని అభివృద్ధి చేసుకోమని పిలుస్తున్నారు. మన స్వయం అనుభవానికే ప్రాముఖ్యత ఇచ్చి, ఇతరుల విశ్వాసపు అనుభవాలను తక్కువ చేయడం సంఘ సహవాసాన్ని బలహీనపరుస్తుంది. తల్లి యొక్క విశ్వాసం, అమ్మమ్మ యొక్క ప్రార్థన, ఒక ప్రియ మిత్రుని మారిన జీవితం - ఇవన్నీ మనల్ని ప్రభువు వైపు నడిపించే జీవించే సాక్ష్యాలు. వీటిని విశ్వసించగలిగే హృదయాన్ని పెంచుకోవడం కూడా విశ్వాస పరిపక్వతలో భాగమే.

ప్రభువు సందేశం - హృదయ కాఠిన్యమును జయించుట మరియు సువార్తను ప్రకటించుట

చివరగా యేసు ప్రభువు పదకొండు మంది శిష్యులకు ప్రత్యక్షమై, వారి అవిశ్వాసమును, హృదయ కాఠిన్యమును గద్దించారు. "హృదయ కాఠిన్యము" అనే పదం ఇక్కడ చాలా లోతైన అర్థం కలిగి ఉంది. గ్రీకులో "పోరోసిస్ కార్డియాస్" (pōrōsis kardias) అంటే, గుండె పాలిపోవడం - ఒక శస్త్రవైద్య పదం, బాహ్య అనుభవాలకు హృదయం స్పందించే సామర్థ్యాన్ని పోగొట్టుకోవడం. ఇది కేవలం నమ్మకపోవడం మాత్రమే కాదు, దుఃఖం, భయం, నిరాశల ఫలితంగా హృదయం చుట్టూ ఒక రాతి గోడ నిర్మించుకోవడం.

ఈ హృదయ కాఠిన్యం ఒక వ్యక్తిని మాత్రమే కాదు, సంఘాన్ని కూడా నాశనం చేయగలదు. ఇతరుల అవసరాలకు, కష్టాలకు స్పందించలేని హృదయం, "నాకెందుకులే" అనే ఆలోచన, ఇవి క్రైస్తవ జీవితానికి పూర్తిగా వ్యతిరేకమైనవి. అందుకే దేవుడు యెహెజ్కేలు ప్రవక్త ద్వారా ఇశ్రాయేలీయులకు వాగ్దానం చేశాడు - "మీ రాతి గుండెను తీసివేసి, మాంసంతో కూడిన హృదయము మీకు ఇస్తాను" (యెహెజ్కేలు 36:26). ఇది ఒక శస్త్రచికిత్స వంటిది - దేవుడు మన కఠినమైన, స్వీయరక్షణాత్మక హృదయాన్ని తీసివేసి, ఇతరులకు తెరుచుకోగలిగే, స్పందించగలిగే జీవంతో నిండిన హృదయాన్ని ఇస్తానని వాగ్దానం చేస్తున్నారు.

నేడు మన చుట్టూ ఎంతమంది దుఃఖంలో, నిరాశలో, ఒంటరితనంలో ఉన్నారు - కుటుంబంలో, పొరుగు ఇంట్లో, పని ప్రదేశంలో. వారికి మన మాట, మన సమయం, మన ప్రార్థన అవసరం. "నాకెందుకులే" అని మూసుకుపోయిన హృదయం ఇతరుల దుఃఖాన్ని చూసినా స్పందించలేదు. కానీ పునరుత్థాన ప్రభువు మనలో జీవిస్తుంటే, ఆయన కళ్లతో చుట్టూ ఉన్నవారిని చూడగలుగుతాం, ఆయన హృదయంతో వారి వేదనను అనుభవించగలుగుతాం. అప్పుడు మాత్రమే మనం సువార్తను జీవంతో ప్రకటించగలుగుతాం.

ఆ గద్దింపు తరువాత ప్రభువు శిష్యులకు మహాసందేశమిచ్చారు: "మీరు ప్రపంచమందంతట తిరిగి, సకలజాతి జనులకు సువార్తను బోధింపుడు." ఇది ఒక ఆర్మీ కమాండర్ సైనికులకు ఇచ్చే ఆదేశం కాదు, ఒక ప్రేమగల ప్రభువు తన సాకులను, కన్నబిడ్డలను, ప్రియమిత్రులను పంపే ఉత్సాహభరిత పిలుపు. ఈ సువార్త ఒక జాతికి, ఒక ప్రాంతానికి, ఒక వర్గానికి మాత్రమే చెందినది కాదు - ఇది "సకలజాతి జనులకు" అని ప్రభువు స్పష్టంగా నొక్కి చెప్పారు. రక్షణ విశ్వజనీనమైనది.

ఈ కర్తవ్యం కేవలం ఆ పదకొండు మంది శిష్యులకు మాత్రమే కాదు. ప్రభువు నుండి పొందిన విముక్తి, ఆయన కృప, ఆయన ప్రేమను అనుభవించిన ప్రతి విశ్వాసి ఈ సాక్ష్యానికి పిలువబడిన వ్యక్తే. మగ్ధలా మరియమ్మ తన స్వయంగా చూసిన సాక్ష్యంతో పరిగెత్తినట్లుగా, ఎమ్మావు శిష్యులు తమ అనుభవాన్ని పంచుకుంటూ తిరిగి వచ్చినట్లుగా, మనమూ మన జీవితంలో ప్రభువు చేసిన మేలులను ధైర్యంగా చెప్పగలగాలి. ఇది పెద్ద వేదికల మీద మాట్లాడడం మాత్రమే కాదు - మన కుటుంబంలో, పొరుగువారిలో, సహోద్యోగులతో మన విశ్వాసాన్ని జీవించి చూపడం, ఒక ప్రేమ గలిగిన మాట చెప్పడం, ఒక చేయూతనివ్వడం - ఇవన్నీ సువార్త ప్రకటనే.

పునరుత్థానపు అనుభవం మనలను ముందుకు నడిపించాలి, వెనుకకు నెట్టకూడదు. శిష్యులు మొదట్లో తలుపులు మూసుకుని, భవిష్యత్తు ఏమవుతుందో అని భయంలో ఉన్నారు. కానీ ప్రభువు వారికి దర్శనమిచ్చి, వారి హృదయ కాఠిన్యాన్ని తీసివేసి, వారిని ప్రపంచమంతటకు పంపారు. అదే ప్రభువు నేడు మనతో కూడా ఉన్నారు. మన జీవితాల్లో ఉన్న భయాలు, సందేహాలు, గతపు వైఫల్యాలు - ఇవన్నీ మనల్ని బంధించవు. పునరుత్థాన శక్తి మన బలహీనత నుండి కూడా బలాన్ని పుట్టించగలదు. మనం ఏ స్థితిలో ఉన్నా, ప్రభువు మనకు దర్శనమిచ్చి, తన సందేశమిచ్చి, మన ద్వారా ఈ లోకంలో మంచి జరిగేలా పని చేయగలరు - ఇదే పునరుత్థాన విశ్వాసం యొక్క జీవించే అర్థం.

ముగింపు: పునరుత్థాన విశ్వాసం - మన జీవిత రూపాంతరానికి ఆధారం

మార్కు 16:9-15 సువార్తా భాగం మనకు మూడు స్థాయిలలో సందేశమిస్తుంది. మొదటి స్థాయి - ప్రభువు మనలను ఎంచుకుంటారు, మన గతం, మన సామాజిక స్థాయి, మన బలహీనతలు ఆయన కృపకు అడ్డు కావు. రెండవ స్థాయి - మన అవిశ్వాసాన్ని, హృదయ కాఠిన్యాన్ని ఆయన ఓర్పుతో, పదే పదే కనిపించడం ద్వారా జయించగలరు. మూడవ స్థాయి - ఆయన మనలను లోపలకు మాత్రమే కాదు, బయటకు కూడా పంపుతారు - ఒక సాక్షిగా, ఒక ప్రేమ కలిగినవానిగా, ఒక సువార్త వాహకుడిగా.

మగ్ధలా మరియమ్మ మన జీవితపు అద్దం - ఆమె గతంలో బాధ పడింది, బంధనాలలో జీవించింది, కానీ ప్రభువు ఆమెలో లోతైన మార్పు తెచ్చారు. ఎమ్మావు శిష్యులు మన నిరాశలకు అద్దం - నిరాశలో ఉన్నప్పుడు ప్రభువు మనతో నడుస్తున్నారు, మన మాటలు వింటున్నారు. పదకొండు మంది శిష్యులు మన అవిశ్వాసానికి అద్దం - సందేహంలో, భయంలో ఉన్నప్పటికీ ప్రభువు వారిని వదలలేదు, నేడు మనలనూ వదలరు. ఈ ముగ్గురి అనుభవాలు కలిసి మనకు ఒక నిజమైన పునరుత్థాన విశ్వాసాన్ని ఇస్తాయి - అవిశ్వాసం నుండి విశ్వాసంలోకి, భయం నుండి ధైర్యంలోకి, నిరాశ నుండి ఆశలోకి నడిపించే విశ్వాసం.

ప్రార్థన

ప్రభువా! మీరు ఈ లోకమున ఉండగా అనేకమందిని పాపము నుండి, సాతాను బంధనముల నుండి విముక్తిని కలిగించారు. అదేవిధంగా వారిని స్వతంత్రులను చేశారు. మగ్ధలా మరియమ్మకు దర్శనమిచ్చి, ఆమెను పునరుత్థాన సాక్షిగా తీర్చిదిద్దినట్లే, మీరు మా జీవితాల్లో కూడా మీ ప్రేమతో, కృపతో పని చేస్తున్నారని నమ్ముతున్నాం. మా హృదయాలలో ఉన్న కాఠిన్యాన్ని, భయాలను, అవిశ్వాసాన్ని తొలగించి, మీ పునరుత్థాన శక్తిలో జీవించే వరాన్ని మాకు ఇవ్వండి. ఎమ్మావు శిష్యులకు దారిలో కనిపించి వారి హృదయాలను రగిలించినట్లే, మా జీవిత ప్రయాణంలో మీరు మాతో నడుస్తున్నారు, మా మాటలు వింటున్నారు అనే నమ్మకాన్ని మాలో బలపరచండి. మీరు ప్రసాదించిన రక్షణ సకలజాతి జనులకు అని తెలుసుకుని, మీ సువార్తను ప్రకటించే భాద్యత మాలో ఉందని గుర్తించేలా చేయండి. మాకు ధైర్యమిచ్చి, మీ సువార్తను మా చుట్టూ ఉన్న వారికి జీవితంతో, మాటతో ప్రకటించే అనుగ్రహము దయచేయండి. ఆమెన్.

- Fr. Amruth Raju Vellaturi, OCD

📚 ఈ సందేశం మీకు ఆశీర్వదకరంగా...
మీ కుటుంబం & స్నేహితులతో share చేయండి! 🙏

WhatsApp లో Share చేయండిరోజువారీ సందేశాలకు 👉 కార్మెల్ శోభ WhatsApp Channel Join చేయండి