ఓ జీవ ప్రేమ జ్వాలా
నా ఆత్మను గాయపరచినాటి నుండి దాని నాభిలో నుండె
నీవు క్రూరంగా లేవిప్పుడు
నీ ఇష్టమైతే నన్ను దహించిప్పుడు
ఈ తెర ఈ మధుర కలయికతో చీల్చు
2 ఓ స్వచ్ఛ మధురమా
ఓ ఆహ్లాదకర గాయమా
ఓ మృదు హస్తమా ఓ మృదు స్పర్శ
నిత్య జీవాన్ని చవి చూపించే
ప్రతి అప్పు చెల్లించే
నిన్ను హత్యచేయుటలో మరణం జీవ మయ్యే
3 ఓ అగ్ని దీపములారా
ఎవరి శోభలో
నిగూడ గృహాల భావనలో
ఒకప్పుడు చీకటి మరియు అంధత్వముండినను
ఇప్పుడు అసాధారణముగా అద్భుతముగా
వేడి మరియు వెలుతురుని తన ప్రియునికిస్తు
4 ఎంత మృదువుగా ప్రేమగా
నీవు నా హృదయములో మేలుకొంటావు
ఎక్కడ రహస్యముగా నీవు నివసిస్తావో
నీ మధుర శ్వాస ద్వారా
మంచి , మరియు మహిమతో నింపి
ఎంత లేతగా నీవు నా హృదయాన్నీ వ్యాపింప చేస్తావు
ఈ కవితా పంక్తులు క్రైస్తవ ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయంలో ఎంతో ప్రసిద్ధి చెందిన, పునీత సిలువ యోహాను (St. John of the Cross) గారు రాసిన "ఓ జీవ ప్రేమ జ్వాలా" (The Living Flame of Love / ¡Oh Llama de Amor Viva!) అనే ప్రసిద్ధ ఆధ్యాత్మిక కవితకు తెలుగు అనువాదం.
ఇది కేవలం ఒక కవిత మాత్రమే కాదు, ఒక పరమ భక్తుని ఆత్మ, పరమాత్ముడైన దేవునితో పొందే పరమానంద స్థితిని (Mystical Union) వర్ణించే ఒక దివ్య గీతం. ఇందులో ఉన్న 4 చరణాల అంతరార్థాన్ని మరియు ఆధ్యాత్మిక లోతును ఇక్కడ చూద్దాం:
1. మొదటి చరణం: మధుర కలయిక కోసం ఆర్తి
"ఓ జీవ ప్రేమ జ్వాలా... ఈ తెర ఈ మధుర కలయికతో చీల్చు"
భావం: పరిశుద్ధాత్ముడు అనే 'జీవ ప్రేమ జ్వాల' తన ఆత్మను తాకినప్పుడు భక్తునికి కలిగే అనుభూతి ఇది. దేవుని ప్రేమ ఆత్మను గాయపరుస్తుంది, కానీ ఆ గాయం నొప్పిని ఇవ్వదు, దైవిక మధురత్వాన్ని ఇస్తుంది.
తెరను చీల్చడం: ఇక్కడ 'తెర' అంటే ఈ లౌకిక శరీరం లేదా ప్రాణం. దేవునితో పూర్తిగా ఒకటవ్వాలని, ఈ లోకపు అడ్డుతెరను తొలగించి తనను పూర్తిగా దహించి (తనలోని అహంకారాన్ని, పాపాన్ని కాల్చివేసి) తనతో లీనం చేసుకోమని ఆత్మ దేవుణ్ణి వేడుకుంటోంది.
2. రెండవ చరణం: మరణంలో జీవం
"ఓ స్వచ్ఛ మధురమా... నిన్ను హత్యచేయుటలో మరణం జీవ మయ్యే"
భావం: దేవుని హస్తం, ఆయన స్పర్శ ఎంతో మృదువైనవి. అవి ఆత్మను తాకినప్పుడు పాపమనే పాత అప్పులన్నీ చెల్లింపబడతాయి.
మరణం జీవమవ్వడం: ఇక్కడ 'హత్య' లేదా 'మరణం' అంటే శారీరక మరణం కాదు; లోకసంబంధమైన ఆశలకు, స్వార్థానికి మరణించడం. క్రీస్తు కొరకు తన్ను తాను పూర్తిగా సమర్పించుకున్నప్పుడు (మరణించినప్పుడు), ఆత్మకు నిజమైన 'నిత్య జీవం' లభిస్తుంది.
3. మూడవ చరణం: చీకటి నుండి వెలుగులోకి
"ఓ అగ్ని దీపములారా... ఒకప్పుడు చీకటి మరియు అంధత్వముండినను..."
భావం: దేవుని గుణాలు, ఆయన శక్తులు ఇక్కడ 'అగ్ని దీపాలు'గా వర్ణించబడ్డాయి. దేవుని ప్రేమ ఆత్మలోకి ప్రవేశించకముందు ఆ ఆత్మ అజ్ఞానం, పాపం అనే 'చీకటి మరియు అంధత్వం'లో మునిగి ఉంది.
మార్పు: కానీ ఎప్పుడైతే ఆ దైవిక అగ్ని దీపాలు ఆత్మ యొక్క నిగూఢ గృహాలలో (హృదయ అంతరాళాలలో) వెలిగాయో, అప్పుడు ఆ చీకటి తొలగిపోయి, అసాధారణమైన 'వేడి మరియు వెలుతురు' (దైవిక జ్ఞానం మరియు ప్రేమ) ఆత్మను ఆవరించాయి.
4. నాల్గవ చరణం: హృదయంలో దేవుని మేల్కొలుపు
"ఎంత మృదువుగా ప్రేమగా నీవు నా హృదయములో మేలుకొంటావు..."
భావం: దేవుడు ఎక్కడో దూరంగా లేడు, ఆయన భక్తుని హృదయమనే రహస్య మందిరంలోనే నివసిస్తున్నాడు. ఆయన ఎంత మృదువుగా, ఎంత నిశ్శబ్దంగా హృదయంలో మేల్కొంటాడో ఈ చరణం వివరిస్తుంది.
మధుర శ్వాస: పరిశుద్ధాత్ముని శ్వాస ద్వారా ఆత్మ అంతా దేవుని మహిమతో, మంచితనంతో నిండిపోతుంది. ఆ దైవిక ప్రేమ హృదయమంతటా ఎంతో లేతగా, మధురంగా వ్యాపిస్తుంది.
ముగింపు:
ఈ కవిత కేవలం మాటల కూర్పు కాదు, ఇది పరిశుద్ధాత్మునితో ఆత్మ పొందే గాఢమైన అనుబంధానికి ప్రతిరూపం. దేవుని ప్రేమ హృదయాన్ని ఎలా మారుస్తుందో, లోకపు చీకట్లను ఎలా తొలగిస్తుందో మరియు మనిషిని అంతరంగికంగా ఎలా దైవత్వంతో నింపుతుందో ఈ దివ్య కావ్యం మనకు ధ్యానపూర్వకంగా తెలియజేస్తుంది.
0 comments:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి