యోహను 16:20-23

దుఃఖం నుండి సంతోషం వైపు

సువిశేషం: మీరు శోకించి, విలపింతురు. కాని, లోకము సంతోషించును. మీరు దుఃఖింతురు. కాని మీ దుఃఖము సంతోషముగా మారును అని మీతో నిశ్చయముగ చెప్పు చున్నాను. స్త్రీ ప్రసవించు గడియ వచ్చినప్పుడు ఆమె ప్రసవ వేదనపడును. కాని, బిడ్డను కనినప్పుడు లోకమున బిడ్డ పుట్టెను అను సంతోషముతో తన బాధను మరచిపోవును. అట్లే మీరు ఇపుడు దుఃఖముతో ఉన్నారు. కాని, నేను మిమ్ము మరల చూచెదను. అపుడు మీరు సంతోషింతురు. మీ సంతోషమును మీ నుండి ఎవడు తీసివేయడు. ఆనాడు మీరు నన్ను ఏమియు అడుగరు."

జీవితం యొక్క వాస్తవికత

మన జీవితంలో వచ్చిన కొన్ని కష్టమైన సందర్భాలలో అనేకం ఉండవచ్చు. అటువంటి ఒక సందర్భాన్ని మనసు నందు వుంచి ఈ సువిశేష భాగాన్ని ధ్యానిస్తే మనకు ఇది ఎక్కువగా అర్ధం అవడానికి అవకాశం ఉంది. అప్పుడు మన ఆలోచనలు ఏ విధంగా ఉన్నాయి. మనం దేవుడి మీద నమ్మకంగా ఉన్నమా? లేక మనకు వచ్చిన కష్టానికి మన మీద మనం కోపంగా , దీనంగా ఉన్నమా? , భయంగా ఉన్నమా? ఎందుకు ఇన్ని బాధలు చనిపోవడం మేలు అనుకుంటున్నమా? కొన్ని సార్లు మనకు వచ్చే బాధల్ని తట్టుకోలేక మనల్ని మనం శపించుకుంటాం. కాని ఈ సువిశేషం ద్వారా యేసు ప్రభువు మనలను ఓర్పు కలిగి ఉంటే మీ దుఃఖం , సంతోషంగా మారుతుంది అని చెపుతున్నారు.

ఈ వాక్యాలు కేవలం పవిత్ర గ్రంధమలోని ఒక భాగం మాత్రమే కాదు; ఇవి ప్రతి విశ్వాసి యొక్క ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో ఒక ముఖ్యమైన మైలురాయి. ఈ వాక్యాలు మనకు ఒక గొప్ప సత్యాన్ని బోధిస్తున్నాయి. దుఃఖం శాశ్వతం కాదు, అది సంతోషంగా మారుతుందనే నిరీక్షణను ఇస్తున్నాయి. ఈ వాక్యాలను అర్థం చేసుకోవడానికి, మనం యేసు ప్రభువు ఈ మాటలు ఎవరితో, ఏ సందర్భంలో, ఏ మనస్తత్వంతో చెప్పారో అర్థం చేసుకోవాలి.

చారిత్రక సందర్భం: శిష్యుల హృదయ స్థితి

యేసు ప్రభువు తన శిష్యులు తమకు ఎటువంటి రోజులు రాబోతున్నాయో తెలుసుకోవాలి అనుకుంటున్నారు. అందుకే వారికి వచ్చే కష్టాలు గురించి ముందుగానే చెబుతున్నారు. వారికి శోకించే, విలపించే, దుఃఖించే సమయం వస్తుంది అని వారిని సిద్ధ పరుస్తున్నారు. అంతే కాదు వారి శోకం , విలాపం , దుఃఖం మారిపోయి ఆనందించే సమయం వారికి రానున్నది అని ప్రభువు వారికి వెల్లడిచేస్తున్నారు. మరలా వారు యేసు ప్రభువును చూసే రోజు వస్తుంది. వారికి ఆనందించే రోజు వస్తుంది అనే భరోసా వారికి ప్రభువు ఇస్తున్నారు. మనం ఆయన సాన్నిధ్యం మరియు ఆయన బహుమానం మనం పొందాలి అంటే మనం ఓర్పుతో వేచి ఉండాలి.

యేసు ఈ మాటలు చెప్పిన సమయంలో, శిష్యులు గందరగోళంలో ఉన్నారు. వారి గురువు తాము అనుకున్న రాజకీయ మెస్సీయా కాదని, బదులుగా బాధపడి, శిలువ వేయబడి, మరణించేవాడని తెలుసుకున్నప్పుడు వారి హృదయాలు కలత చెందాయి. వారు మూడు సంవత్సరాలుగా తమ జీవితాలను, తమ ఆశలను, తమ కలలను ఈ మనిషితో ముడిపెట్టుకున్నారు. ఇప్పుడు ఆయన విడిపోతున్నట్లు చెప్పడం వారికి భరించలేని బాధను కలిగించింది.

ఇంతటి బాధలో ఉన్న శిష్యులకు యేసు ఓదార్పు ఇస్తున్నారు. ఆయన వారి బాధను తృణీకరించలేదు, దానిని తక్కువ చేసి చూపలేదు, కానీ దానికొక గొప్ప అర్థాన్ని, ఒక అందమైన ముగింపును చూపించారు. ఇది మనకు కూడా గొప్ప పాఠం - మన బాధలు అర్థరహితమైనవి కావని, వాటికొక దివ్య ప్రణాళిక ఉందని తెలుసుకోవడం.

ప్రసవ వేదన ఉపమానం: బాధ నుండి సంతోషం

యేసు ప్రభువు ఇక్కడ ఒక ప్రసవ వేదనలో ఉన్న స్త్రీని ఉదాహరణగా చెబుతున్నారు. ఆమె ప్రసవించిన తరువాత తాను పొందిన బాధను, వేదనను మొత్తం మరచిపోతుంది. తాను ఒక బిడ్డకు జన్మను ఇచ్చిన ఆనందం ఆమెకు ఉంటుంది. ఆ ఆనందం ఆమె పొందిన వేదన కన్నా చాలా గొప్పది. తన జీవితానికి ఒక నూతన అర్ధాన్ని ఇచ్చేది అవుతుంది.

ప్రతి తల్లికి తెలుసు, తన యొక్క వేదన కొద్ది సమయమే కావచ్చు, అది భరించలేనిదిగా ఉండవచ్చు ఆ స్త్రీకి. కాని తరువాత వచ్చే ఆనందము కోసం ఆమె ఆ బాధను భరించడానికి సిద్దంగానే ఉంటుంది.

ఈ ఉపమానం ఎంతో లోతైన అర్థాన్ని కలిగి ఉంది. ప్రసవ వేదన అనేది బాధ యొక్క తీవ్రతకు, దాని తాత్కాలిక స్వభావానికి, మరియు దాని ఫలితంగా వచ్చే ఆనందానికి ఒక సుందరమైన దృష్టాంతం. ప్రసవిస్తున్న స్త్రీ ప్రతి నొప్పిని, ప్రతి బాధను అనుభవిస్తుంది, కానీ ఆ బాధ అంతా ఒక కొత్త జీవితాన్ని ప్రపంచంలోకి తీసుకురావడానికి మాధ్యమం అవుతుంది. అదే విధంగా, మన జీవితాలలోని బాధలు, కష్టాలు, నిరాశలు కూడా ఒక కొత్త ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని, ఒక కొత్త ఆనందాన్ని, ఒక కొత్త నిరీక్షణను మనలో పుట్టించడానికి కారణమవుతాయి.

ప్రసవ వేదనలో ఉన్న స్త్రీ తన బాధను మరచిపోవడం అంటే అది ఆమె జ్ఞాపకం నుండి పూర్తిగా మాయం కావడం కాదు; బదులుగా, ఆ బాధ యొక్క స్మృతి ఆమెలో కలిగించిన గొప్ప ఆనందంతో పోలిస్తే అది అల్పమైనదిగా మారిపోతుంది. అదే విధంగా, మన జీవితాలలోని బాధలు కూడా మనం పొందబోయే ఆధ్యాత్మిక ఆనందం ముందు అల్పమైనవిగా మారతాయి. ఈ ఉపమానం మనకు ఒక గొప్ప నిరీక్షణను ఇస్తుంది - మన ప్రస్తుత బాధలు మన భవిష్యత్ ఆనందానికి పోలిస్తే క్షణికమైనవే.

జీవితంలో కష్టాల విలువ

మన జీవితంలో కూడా ఎటువంటి కష్టం లేకుండా మనకు అన్నీ సమకూరినా , దానిని మనం అనుభవించిన కాని, దాని మాధుర్యం మనం పొందలేము. కాని మన కష్టంతో కూడిన దాని ఫలితముగా మనకు వచ్చే మంచికి మనం ఎక్కువ విలువనిస్తాము. దాని మాధుర్యం గొప్పగా ఉంటుంది.

ఇది మానవ జీవితంలోని ఒక ప్రాథమిక సత్యం. మనం సులభంగా పొందిన వాటికి మనం అంతగా విలువ ఇవ్వము. కానీ కష్టపడి, బాధపడి, అనేక అడ్డంకులను దాటి పొందిన విజయం, సంతోషం, సంబంధం, లేదా ఆధ్యాత్మిక అనుభవం మనకు ఎంతో విలువైనదిగా మారుతుంది. మన జీవితంలోని అత్యంత అందమైన జ్ఞాపకాలు, అత్యంత విలువైన పాఠాలు, అత్యంత లోతైన అనుభవాలు తరచుగా మనం బాధపడిన, కష్టపడిన సమయాల్లోనే పొందినవి.

ఉదాహరణకు, ఒక విద్యార్థి కష్టపడి చదివి, అనేక రాత్రులు నిద్రను త్యాగం చేసి, అనేక పరీక్షల్లో విఫలమై, చివరకు తన లక్ష్యాన్ని సాధించినప్పుడు ఆ సాఫల్యం యొక్క ఆనందం ఎంతో గొప్పగా ఉంటుంది. అదే విధంగా, ఒక వ్యాపారవేత్త ఎన్నో అవమానాలు, ఆర్థిక కష్టాలు, వైఫల్యాలు ఎదుర్కొని చివరకు తన వ్యాపారంలో విజయం సాధించినప్పుడు ఆ విజయం యొక్క మాధుర్యం అమూల్యమైనది.

ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో కూడా ఇదే నిజం. బైబిలులోని గొప్ప విశ్వాసులు అందరూ కూడా కష్టాలను, బాధలను, పరీక్షలను ఎదుర్కొన్నారు. అబ్రాహాము తన కుమారుని త్యాగం చేయడానికి సిద్ధపడవలసి వచ్చింది. యోబు తన సర్వస్వాన్ని, ఆరోగ్యాన్ని, పిల్లలను కోల్పోయాడు. దావీదు తన స్నేహితులచే, కుమారునిచే ద్రోహం చేయబడ్డాడు. పేతురు భయంతో యేసును మూడుసార్లు తిరస్కరించాడు. పౌలు అనేక బాధలు, శారీరక హింసలు, జైలు శిక్షలను అనుభవించాడు. కానీ వీరందరికీ వారి బాధలు వారి విశ్వాసాన్ని, వారి ఆధ్యాత్మికతను, వారి దేవునితో సంబంధాన్ని ఎంతో లోతుగా, ఎంతో అర్థవంతంగా మార్చాయి.

ఓర్పు మరియు విశ్వాసం: నిరీక్షణతో వేచియుండుట

మనం చేయవలసినది, ఆయన మీద నమ్మకం ఉంచి వేచి ఉండాలి. కాని మన జీవితంలో కష్టాలు వచ్చినప్పుడు అది అంత సులువు కాదు. మనకు మంచి జరుగుతుంది అని మనం నమ్మక పోవచ్చు. మనకు మంచి జరిగే రోజు చాలా దూరం ఉండవచ్చు. ఆయన మీద నమ్మకం ఉంటే మనం ఎంత కాలమైన ఆయన కోసం ఎదురుచూస్తాం. ఆయన మీద మన విశ్వాసం ఎంత గొప్పది అనేది తెలిసేది, మనం ఆయన్ను చూడకుండానే, ఆయన సాన్నిధ్యం పొందకుండానే ఆయన మీద నమ్మకంతో ఎదురు చూడటంలో.

ఓర్పు అనేది క్రైస్తవ జీవితంలో ఒక ప్రాథమిక సద్గుణం. ఇది కేవలం నిష్క్రియంగా వేచిఉండటం కాదు; బదులుగా, ఇది కష్టాల మధ్యలో కూడా దేవుని వాగ్దానాలను విశ్వసిస్తూ, ఆయన సమయాన్ని నమ్ముకుంటూ, ఆయన ప్రణాళికను విశ్వసిస్తూ ఉండటం. ఓర్పు అంటే మన స్వంత మార్గాలను, స్వంత సమయాలను వదులుకుని, దేవుని మార్గాలను, దేవుని సమయాలను అంగీకరించడం.

బైబిలు ఓర్పు గురించి చాలా బోధిస్తుంది. "ఓర్పు మీకు కావలెను" (హెబ్రీయులు 10:36) అని పవిత్ర గ్రంథం చెబుతుంది. యాకోబు తన పత్రికలో "ప్రభువు రాకడ వరకు ఓర్పు కలిగి ఉండండి" (యాకోబు 5:7) అని ఉపదేశిస్తున్నాడు. ఓర్పు మన విశ్వాసాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది, మన పాత్రను తీర్చిదిద్దుతుంది, మన నిరీక్షణను బలపరుస్తుంది.

ఓర్పుకు మంచి ఉదాహరణ అబ్రాహాము. దేవుడు అతనికి ఒక కుమారుడిని ఇస్తానని వాగ్దానం చేసినప్పుడు, అబ్రాహాము 75 సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్నాడు. ఆ వాగ్దానం నెరవేరడానికి 25 సంవత్సరాలు పట్టింది. ఈ సుదీర్ఘ కాలంలో, అబ్రాహాము అనేక పరీక్షలను, అనిశ్చితులను ఎదుర్కొన్నాడు, కానీ అతను దేవుని వాగ్దానంపై నమ్మకం ఉంచాడు. ఆ ఓర్పు అతని విశ్వాసాన్ని బలపరిచింది, అతన్ని "విశ్వాస పిత"గా గౌరవించేలా చేసింది.

మన జీవితాల్లో కూడా, మన ప్రార్థనలకు సమాధానం రావడానికి, మన కష్టాలు తొలగిపోవడానికి, మన కోరికలు నెరవేరడానికి చాలా సమయం పట్టవచ్చు. ఆ సమయంలో మనం నిరాశ చెందకూడదు, కోపం తీసుకోకూడదు, విశ్వాసం కోల్పోకూడదు. బదులుగా, మనం అబ్రాహాములాగా, యోబులాగా, దావీదులాగా, పౌలులాగా ఓర్పుతో వేచి ఉండాలి, దేవుడు తన సమయంలో, తన మార్గంలో మనకు మంచిని కలిగిస్తాడని విశ్వసించాలి.

క్రీస్తు సాన్నిధ్యం: పునరుత్థానం మరియు తిరిగి రాక

"నేను మిమ్ము మరల చూచెదను అప్పడు మీరు సంతోషింతురు". ఇక్కడ యేసు ప్రభువు నేను మిమ్ము మరలా చూచెదను అని చెబుతున్నారు. ఇది రెండు సందర్భాల గురించి కావచ్చు. తాను మరణాన్ని జయించిన తరువాత ఆయన పునరుత్థాన క్రీస్తు వారిని చూసే సమయం. మరల ఆయన తుది తీర్పు సమయంలో ఆయన మరలా చూడటం గురించి చెబుతున్నారు. యేసు ప్రభువుని చూడటం అంటే మనం ఆనందించే సమయం. ఆయన వారికి ఇంకొక విషయం కూడా చెప్పారు. నేను ఎల్లప్పుడు మీతో వుంటాను అని చెప్పారు. అంటే మనం ఎల్లప్పుడు ఆనందంగా ఉండవచ్చు. ఆయన సాన్నిధ్యాన్ని ఎల్లప్పుడు అనుభవించడం మనం నేర్చుకున్నప్పుడ. కనుక క్రీస్తు అనుచరులమైన మనం ఎల్లప్పుడు ఆయన సాన్నిధ్యం పొందడం నేర్చుకోవాలి.

క్రీస్తు సాన్నిధ్యం మనకు అందించేది కేవలం ఒక ఆధ్యాత్మిక అనుభవం మాత్రమే కాదు; అది మన జీవితాలను పూర్తిగా మార్చివేసే ఒక శక్తివంతమైన వాస్తవికత. క్రీస్తు మనతో ఉన్నాడని తెలుసుకోవడం మన భయాలను అధిగమించడానికి, మన దుఃఖాలను సంతోషంగా మార్చడానికి, మన బలహీనతలను బలంగా మార్చడానికి సహాయపడుతుంది.

క్రీస్తు సాన్నిధ్యం యొక్క మొదటి అనుభవం పునరుత్థానం తర్వాత శిష్యులకు కలిగింది. వారు యేసును మరణించినట్లు, సమాధి చేయబడినట్లు చూశారు. వారి నిరీక్షణ అంతా క్షీణించింది. వారి కలలన్నీ నాశనమయ్యాయి. కానీ పునరుత్థానం వారి జీవితాలను పూర్తిగా మార్చివేసింది. వారు నిస్సహాయ స్థితి నుండి ధైర్యవంతులుగా, భయంకంపితుల నుండి సాహసవంతులుగా, సందేహాల నుండి నమ్మకంగా మారిపోయారు. క్రీస్తు పునరుత్థానం వారికి కొత్త జీవితాన్ని, కొత్త నిరీక్షణను, కొత్త ఆనందాన్ని ఇచ్చింది.

రెండవ అనుభవం క్రీస్తు రెండవ రాకడ. ఇది మనకు ఇంకా రాబోయేది. ఆ రోజున, క్రీస్తు తన మహిమలో తిరిగి వస్తాడు, మరణించిన వారు లేపబడతారు, మనం క్రీస్తుతో శాశ్వతంగా ఉండే అవకాశం లభిస్తుంది. ఈ నిరీక్షణ మనకు ప్రస్తుత బాధలను, కష్టాలను, నిరాశలను సహించే శక్తిని ఇస్తుంది. ఈ ప్రపంచంలోని బాధలు శాశ్వతమైనవి కావని, ఆ తర్వాత శాశ్వతమైన ఆనందం, శాశ్వతమైన శాంతి, శాశ్వతమైన సమాధానం ఉందని తెలుసుకోవడం మనకు ఎంతో ఓదార్పును ఇస్తుంది.

కానీ క్రీస్తు సాన్నిధ్యం కేవలం భవిష్యత్తులో మాత్రమే కాదు; అది ప్రస్తుతంలో కూడా ఉంది. "నేను ఎల్లప్పుడూ మీతో ఉన్నాను" అని యేసు చెప్పారు. ఈ వాగ్దానం మనకు ఎంతో ధైర్యాన్ని, ఓదార్పును, శక్తిని ఇస్తుంది. మనం ఒంటరిగా లేమని, మన బాధలలో, మన ఆనందాలలో, మన వైఫల్యాలలో, మన విజయాలలో, మన ప్రతి అడుగులోను క్రీస్తు మనతో ఉన్నాడని తెలుసుకోవడం మన జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చివేస్తుంది.

శాశ్వతమైన సంతోషం: అంతరంగీకమైన ఆనందం

ఆయన మనకు ఇస్తాను అని చెప్తున్న సంతోషం శాశ్వతమైనది. దానిని ఎవరు మీ నుండి తీసివేయలేరు అని ప్రభువు చెబుతున్నారు. ఏమిటి ఈ శాశ్వతమైన సంతోషం, ఎందుకు ఎవరు దీనిని మన నుండి తీసివేయలేరు అంటే అది అంతరంగీకమైనది. మన ఈ లోక కష్టాలు, బాధలకు అది అతీతమైనది. నేను రక్షింపబడ్డాను అనే సత్యం తెలుసుకోవడం ద్వారా వచ్చే సంతొషం అది. దాని అర్ధం నేను ఈ లోకంలో ఉండే సమస్యలకు అతీతుడును కాను, కాని ఇది తెలుసుకున్న తరువాత నేను పొందే బాధ, కష్టం నన్ను ఏమి చేయలేదు. ఆ సంతోషం మనకు చాలా ముఖ్యం. పునీతులు ఇటువంటి జీవితంను వారు అనుభవించారు. అందుకే వారు ఎటువంటి కష్టాలు అనుభవించిన, వారి జీవితాలలో ఎప్పుడు సంతోషాన్ని అనుభవించారు. వారి సంతోషాన్ని ఈ కష్టాలు తీసి వేయలేకపోయాయి.

ఈ శాశ్వతమైన సంతోషం యొక్క స్వభావం ఏమిటి? ఇది బాహ్య పరిస్థితులపై ఆధారపడి ఉండదు. ఇది మనం ఎక్కడ ఉన్నా, ఎలా ఉన్నా, ఏ పరిస్థితుల్లో ఉన్నా మనలో నిలిచిఉండేది. ఇది మనకు క్రీస్తుతో ఉన్న సంబంధం నుండి వచ్చేది. ఈ సంతోషం మన రక్షణ యొక్క నిశ్చయత, దేవుని ప్రేమ, క్రీస్తు యొక్క సమక్షం, పవిత్రాత్మ యొక్క సాన్నిధ్యం, శాశ్వత జీవితం యొక్క నిరీక్షణ వంటి ఆధ్యాత్మిక వాస్తవికతలను ఆధారం చేసుకుని ఉంటుంది.

ఈ సంతోషం లోకం ఇవ్వలేనిది, లోకం తీసివేయలేనిది. లోకం ఇచ్చే సంతోషం - ధనం, ఆరోగ్యం, విజయం, పేరు, ఖ్యాతి, సంబంధాలు - ఇవన్నీ అస్థిరమైనవి. ఇవి రావచ్చు, పోవచ్చు. ఒక రోజు మనకు ఆనందాన్నిస్తే, మరొక రోజు మనకు దుఃఖాన్నిస్తాయి. కానీ క్రీస్తు ఇచ్చే సంతోషం అలాంటిది కాదు. అది ఎప్పటికీ నిలిచిఉంటుంది. అది మన జీవితంలోని ఏ ఒక్క పరిస్థితి వలనా ప్రభావితం కాదు.

ఈ సంతోషానికి ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ అపొస్తలుడైన పౌలు. అతను అనేక బాధలను, శారీరక హింసలను, జైలు శిక్షలను, నౌకా విధ్వంసాలను, ఆకలిని, దాహాన్ని, శీతలాన్ని అనుభవించాడు. కానీ ఈ కష్టాలన్నిటి మధ్యలో కూడా, అతను సంతోషంగా ఉండేవాడు. "నేను ఎల్లప్పుడు సంతోషించండి" (ఫిలిప్పీయులకు 4:4) అని అతను ఇతరులకు ఉపదేశించాడు. ఎలా? ఎందుకంటే అతని సంతోషం అతని పరిస్థితులపై ఆధారపడి లేదు; అది క్రీస్తుతో అతని సంబంధంపై ఆధారపడి ఉంది. "క్రీస్తు నాకు జీవించడమే, మరణించడమే లాభం" (ఫిలిప్పీయులకు 1:21) అని అతను చెప్పినప్పుడు, అతను ఈ లోకపు సుఖాలు, సౌకర్యాలు, విజయాలు అతనికి అంత ముఖ్యమైనవి కావని, క్రీస్తే అతని సంతోషానికి మూలమని తెలియజేస్తున్నాడు.

పునీతులు, సాధువులు, ఆధ్యాత్మిక నాయకులు అందరూ ఈ సంతోషాన్ని అనుభవించారు. వారు కష్టాలు, బాధలు, హింసలు, మరణం కూడా ఎదుర్కొన్నారు, కానీ వారి సంతోషం ఎప్పుడూ తగ్గలేదు. ఎందుకంటే వారి సంతోషం బాహ్య పరిస్థితులపై ఆధారపడి లేదు; అది అంతరంగీకమైనది, ఆధ్యాత్మికమైనది, శాశ్వతమైనది. ఈ సంతోషం వారికి కష్టాలను సహించే శక్తిని, బాధలను ఓర్చుకునే ఓర్పును, దుఃఖాల మధ్యలో కూడా ఆనందించే సామర్థ్యాన్ని ఇచ్చింది.

ఆచరణాత్మక జీవితంలో ఈ సందేశం

ఈ సువిశేష భాగం మనకు ఆచరణాత్మక జీవితంలో ఎలా సహాయపడుతుంది? మనం ఈ సందేశాన్ని మన రోజువారీ జీవితంలో ఎలా అన్వయించుకోవచ్చు?

మొదటిది, మన కష్టాలు, బాధలు అర్థరహితమైనవి కావని అర్థం చేసుకోవడం. దేవుడు మన జీవితంలోని ప్రతి కష్టాన్ని, ప్రతి బాధను, ప్రతి నిరాశను ఏదో ఒక గొప్ప ప్రయోజనం కోసం ఉపయోగిస్తాడు. మనకు ఇప్పుడు అర్థం కానప్పటికీ, మన కష్టాలన్నీ ఏదో ఒక గొప్ప ప్రణాళికలో భాగమని విశ్వసించాలి. ఇది మనకు కష్టాల మధ్యలో కూడా నిరీక్షణను ఇస్తుంది.

రెండవది, మనం ఓర్పు నేర్చుకోవాలి. ఓర్పు అనేది కష్టాల సమయంలో మనం నేర్చుకునే గుణం. మనం కష్టాలను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, మనం తొందరగా నిర్ణయాలు తీసుకోకూడదు, తొందరగా కోపం తీసుకోకూడదు, తొందరగా నిరాశ చెందకూడదు. బదులుగా, మనం దేవుని సమయం కోసం ఓర్పుతో వేచి ఉండాలి, ఆయన ప్రణాళికను విశ్వసించాలి, ఆయన మార్గాలను అంగీకరించాలి.

మూడవది, మనం క్రీస్తు సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవించడం నేర్చుకోవాలి. ప్రార్థన, ధ్యానం, పవిత్ర గ్రంథ పఠనం, ఆరాధన, సమాజ సేవ వంటి ఆధ్యాత్మిక సాధనల ద్వారా మనం క్రీస్తు సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవించవచ్చు. ఈ సాన్నిధ్యం మనకు కష్టాల సమయంలో ఓదార్పును, ధైర్యాన్ని, శక్తిని ఇస్తుంది.

నాల్గవది, మనం శాశ్వతమైన సంతోషాన్ని కనుగొనాలి. ఈ లోకం ఇచ్చే తాత్కాలిక సంతోషాలను వెంబడించడం కంటే, క్రీస్తు ఇచ్చే శాశ్వతమైన సంతోషాన్ని వెంబడించాలి. ఈ సంతోషం మన పరిస్థితులపై ఆధారపడి ఉండదు, కాబట్టి ఇది మనం ఏ పరిస్థితుల్లో ఉన్నా మనలో నిలిచిఉంటుంది.

ఐదవది, మనం ఇతరులకు ఓదార్పునిచ్చేవారిగా ఉండాలి. మనం ఎదుర్కొన్న కష్టాల ద్వారా మనం నేర్చుకున్న పాఠాలను, పొందిన ఓదార్పును, అనుభవించిన సంతోషాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవాలి. మనం ఇతరులకు ఓదార్పునిచ్చినప్పుడు, మనమూ ఓదార్పు పొందుతాము.

ముగింపు: ఆనందం వైపు ప్రయాణం

ఈ వాక్యాలన్నీ మనకు ఒక అద్భుతమైన సత్యాన్ని బోధిస్తున్నాయి - బాధ శాశ్వతం కాదు, అది సంతోషంగా మారుతుంది. మన జీవితాల్లో కష్టాలు రావచ్చు, కానీ అవి శాశ్వతంగా ఉండవు. దుఃఖం తర్వాత సంతోషం, రాత్రి తర్వాత ఉదయం, వర్షం తర్వాత ఎండ, శీతాకాలం తర్వాత వసంతం వస్తుంది.

ఈ సందేశం మనకు నిరీక్షణను, ఓర్పును, విశ్వాసాన్ని, సంతోషాన్ని ఇస్తుంది. మనం ఏ కష్టంలో ఉన్నా, ఏ బాధలో ఉన్నా, ఏ నిరాశలో ఉన్నా, ఈ వాక్యాలు మనకు ఓదార్పునిస్తాయి. మన దుఃఖం సంతోషంగా మారుతుందని, మన శోకం ఆనందంగా మారుతుందని, మన కన్నీళ్లు నవ్వులుగా మారుతాయని మనం నమ్మాలి.

చివరిగా, మనం యేసు ప్రభువు ఈ వాక్యాలను చెప్పిన సందర్భాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి. ఆయన శిలువ వేయబడటానికి ముందు రాత్రి ఈ మాటలు చెప్పారు. ఆయన భరించబోయే బాధ, ఆయన అనుభవించబోయే వేదన, ఆయన సహించబోయే దుఃఖం ఆయనకు తెలుసు. అయినప్పటికీ, ఆయన శిష్యులకు ఓదార్పునిస్తున్నారు, నిరీక్షణనిస్తున్నారు, వాగ్దానం చేస్తున్నారు. ఆయన చూపిస్తున్న ఈ నిస్వార్థ ప్రేమ, ఈ లోతైన కరుణ, ఈ గొప్ప ఓదార్పు మనకు ఆదర్శంగా ఉండాలి.

ఆయన శిలువ మరణం తర్వాత పునరుత్థానం వచ్చింది. ఆయన దుఃఖం తర్వాత సంతోషం వచ్చింది. ఆయన బాధ తర్వాత మహిమ వచ్చింది. ఇదే మన విశ్వాసం యొక్క ప్రధాన సందేశం. ఇదే మన నిరీక్షణ యొక్క ఆధారం. ఇదే మన సంతోషం యొక్క మూలం. మనం క్రీస్తుతో సహభాగులమైతే, మనం క్రీస్తు యొక్క బాధలలో సహభాగులము, కానీ మనం క్రీస్తు యొక్క పునరుత్థానంలో, మహిమలో, సంతోషంలో కూడా సహభాగులము.

అందుకే మనం ఎప్పుడూ ధైర్యంగా, నిరీక్షణతో, సంతోషంగా ఉండాలి. మనం ఏ కష్టం ఎదుర్కొన్నా, అది తాత్కాలికమేనని, దాని తర్వాత శాశ్వతమైన సంతోషం ఉందని తెలుసుకోవాలి. మనం ఏ బాధను అనుభవించినా, అది క్షణికమేనని, దాని తర్వాత శాశ్వతమైన ఆనందం ఉందని గుర్తుంచుకోవాలి. మనం ఏ దుఃఖంలో ఉన్నా, అది శాశ్వతం కాదని, దాని తర్వాత శాశ్వతమైన సంతోషం ఉందని విశ్వసించాలి.

ఈ సత్యం మన జీవితాలను మార్చివేయాలి. ఇది మన భయాలను తొలగించాలి, మన సందేహాలను పోగొట్టాలి, మన నిరాశను తొలగించాలి, మన దుఃఖాన్ని సంతోషంగా మార్చాలి. ఇది మనకు కష్టాల మధ్యలో కూడా ధైర్యంగా నిలబడే శక్తిని, బాధల మధ్యలో కూడా సంతోషంగా ఉండే సామర్థ్యాన్ని, నిరాశల మధ్యలో కూడా నిరీక్షణతో వేచిఉండే ఓర్పును ఇవ్వాలి.

ప్రార్థన

ప్రభువా! నేను నా జీవితంలో వచ్చే కష్టాలకు, బాధలకు క్రుంగి పోతున్నాను. కొన్ని సార్లు నాకు ఎందుకు ఇన్ని కష్టలు అని నన్ను నేను అసహ్యంగా చూస్తున్నాను. మీరు చెప్పిన విధంగా ఓర్పు కలిగి ఉండలేకపోతున్నాను. అటువంటి సమయాలలో నాకు తోడుగా ఉండి మీకు కోసం ఎదురుచూసే మనసు ఇవ్వండి. నా జీవితంలో వచ్చే కష్టలలో మీ సాన్నిధ్యం పొందే భాగ్యం ఇవ్వండి దాని ద్వార మీరు ఇచ్చే సంతోషాన్ని సదా కాలము నేను పొందగలగుతాను. ఆమెన్