మరణాన్ని జయించిన మృత్యుంజయుడు: ఈస్టర్ పండుగ ధ్యానం | కార్మెల్ శోభ
క్రీస్తు పునరుత్థాన మహోత్సవం
ప్రియమైన మిత్రులారా! అందరికి క్రీస్తు పునరుత్థాన మహోత్సవ శుభాకాంక్షలు. మానవ రక్షణ చరిత్రలో అత్యంత ముఖ్యమైన పండుగ ఇది. ఇది మరణం మీద యేసు ప్రభువు యొక్క విజయం. సృష్టి ఆరంభం నుండి ఒకే ఒక సమాధి తెరువబడి ఖాళీగా ఉండి, అక్కడ సమాధి చేయబడిన వ్యక్తిని ఆ సమాధి బంధించి అక్కడ ఉంచలేక పోయింది అని తెలుపుతుంది. ఆ సమాధి ఆయనను బంధించలేక పోయింది. అందుకే పునీత పౌలు గారు మరణాన్ని అడుగుతున్నారు, "మరణమా నీ విజయం ఎక్కడ? బాధించగల నీ ముల్లు ఎక్కడ?" (1 కొరింథీయులకు 15:55). అందరు నీకు దాసులే అని విర్రవీగినా నీ గర్వం ఎక్కడ? అని అడుగుతున్నారు.
1. మరణంపై సాధించిన చారిత్రాత్మక విజయం
ఈ రోజు మనందరికీ ఆనందించే రోజు. ఎందుకంటే యేసు ప్రభువు మరణాన్ని జయించాడు. మరణానికి ఆయన మీద ఎటువంటి అధికారం లేదు అని నిరూపించాడు. అంతే కాదు ఆయన వలె మనం కూడా, ఒక రోజు మరణం నుండి లేవవచ్చు అని నిరూపించాడు. తన శ్రమలు, మరియు మరణం యొక్క ఫలితం ఈ రోజు మనకు చూపించాడు.
మానవ చరిత్రను మనం గమనిస్తే, పుట్టిన ప్రతి ఒక్కరూ మరణానికి లొంగిపోవాల్సిందే అనేది ప్రకృతి యొక్క అమోఘమైన నియమంగా ఉండిపోయింది. రాజులు, జ్ఞానులు, శూరులు, ప్రవక్తలు అందరూ మరణం ముందు మోకరిల్లినవారే. మరణం అనేది మానవాళిని భయపెట్టే ఒక చీకటి సామ్రాజ్యంగా చలామణి అయింది. కానీ, క్రీస్తు పునరుత్థానంతో ఆ చీకటి సామ్రాజ్యపు పునాదులు కదిలిపోయాయి. యేసు ప్రభువు సమాధిని ఒక బందీఖానాగా కాక, పరలోకపు ప్రవేశ ద్వారంగా మార్చివేశారు.
యేసు క్రీస్తు సమాధి కేవలం ఖాళీగా లేదు, అది మానవాళి భవిష్యత్తుకు ఒక నూతన ఆశను ఇచ్చింది. లోకంలో ఎందరో వీరుల సమాధులు వారి భౌతిక అవశేషాలను మోస్తూ నేటికీ సాక్ష్యంగా ఉన్నాయి. కానీ, యెరూషలేములోని తోట సమాధి మాత్రం "ఆయన ఇక్కడ లేడు, ఆయన లేచియున్నాడు" అనే దేవదూత సందేశంతో ఖాళీగా నిలిచింది. ఈ ఖాళీ సమాధే క్రైస్తవ విశ్వాసానికి జయధ్వజం. మరణం ఆయనను తాత్కాలికంగా ఆపగలిగిందేమో కానీ, శాశ్వతంగా బంధించలేకపోయింది. ఎందుకంటే ఆయన జీవాధిపతి.
2. పునరుత్థానం: దైవిక సంకల్పం - మన కొరకు ఉద్దేశించబడిన భాగ్యం
ఈ పునరుత్థానం ఆయన కొరకు కాదు మన కొరకు. ఆయన దేవుడై ఇన్ని బాధలు, కష్టాలు ఎందుకు అనుభవిస్తున్నారు? దాని ఉపయోగం ఏమిటి? అని మనం ప్రశ్నిస్తే? మనకు వచ్చే జవాబు యేసు ప్రభువుని పునరుత్థానం. యేసు ప్రభువు మాత్రమే మరణాన్ని జయించినవాడు, మనకు కూడా అటువంటి స్థితిని తీసుకురాగలడు, అందుకే యేసు ప్రభువు "నా ప్రాణమును ధారపోయగలను మరియు మరల నేను దానిని తీసుకోగలను" అని అంటున్నాడు (యోహాను 10:18). మరణానికి ఆయన మీద ఎటువంటి శక్తి లేదు. ఆయనను అది బంధించలేక పోయింది. మరణానికి తలవంచి కాదు ఆయన మరణించినది, అది తనని ఏమి చేయలేదు అని నిరూపించడానికి.
దేవుడైన క్రీస్తుకు సిలువ శ్రమలు అనుభవించాల్సిన అవసరం గానీ, మరణించాల్సిన బలహీనత గానీ లేవు. ఆయన ఒకే ఒక్క మాటతో సృష్టిని శాసించగల సర్వాధికారి. అయినప్పటికీ, ఆయన ఎందుకు అంతటి అవమానకరమైన సిలువ మరణాన్ని ఎంచుకున్నాడు? ఎందుకంటే, మానవుడు పాపం ద్వారా కోల్పోయిన దైవిక మహిమను, నిత్యజీవాన్ని తిరిగి ప్రసాదించడమే ఆయన సంకల్పం.
ఆయన తన ప్రాణాన్ని స్వచ్ఛందంగా అర్పించారు. ఎవరూ ఆయన ప్రాణాన్ని బలవంతంగా తీసుకోలేదు. గెత్సేమనే తోటలో సైనికులు ఆయనను బంధించడానికి వచ్చినప్పుడు, ఆయన ఒక్క మాటతో వారిని వెనక్కి పడదోశారు. సిలువపై ఉన్నప్పుడు కూడా "ఆయన దేవుని కుమారుడైతే దిగిరావచ్చు కదా" అని లోకులు ఎగతాళి చేశారు. కానీ, ఆయన దిగిరాలేదు. ఎందుకంటే, ఆయన సిలువపై నుండి దిగివస్తే మరణాన్ని జయించే కార్యం సంపూర్ణమవదు. ఆయన మరణపు లోతుల్లోకి వెళ్లి, మరణపు తాళపు చెవులను చేజిక్కించుకోవడానికే మరణాన్ని ఆలింగనం చేసుకున్నారు. ఆయన మరణించింది మరణానికి ఓడిపోయి కాదు, మరణాన్ని దాని సొంత గడ్డపైనే ఓడించడానికి!
3. క్రీస్తు పునరుత్థానం: క్రైస్తవ విశ్వాసానికి ప్రాణాధారం
గొప్ప గొప్ప వారు పుట్టారు, కొన్ని మత స్థాపకులు కూడా పుట్టారు, దేవునిగా కొనియాడబడ్డారు. కానీ సమాధిని గెలవలేక పోయారు, మరణాన్ని గెలవలేక పోయారు, అందరు మరణానికి దాసులుగా మిగిలిపోయారు. యేసు క్రీస్తు మాత్రమే మరణాన్ని గెలిచాడు. నిజానికి క్రైస్తవులకు మిగిలినవారికి ప్రధానమైన వ్యత్యాసం ఇక్కడే వుంది. మరణంతో జీవితం ముగుస్తుంది ఇతరుల తత్వాలలో, కానీ మనకు యేసు క్రీస్తు మరణాన్ని జయించి మనం అమరులం కావచ్చు అని చూపించారు.
ఆయన తన శిష్యులకు ఎప్పుడు చెబుతూనే ఉన్నాడు, నేను శ్రమలుపొంది, మరణించి అటుతరువాత పునరుత్థానం అవుతాను అని, కానీ వారికి అంతగా అర్ధం కాలేదు. శిష్యులు ఆ మాటలకు అంత ప్రాముఖ్యత ఇవ్వలేదు, కానీ క్రీస్తు పునరుత్థానం లేకపోతే అంతా వ్యర్ధమే, ఆయన బోధ, ఆయన మాటలు, ఆయన స్వస్థతలు ఇవి అన్నీ తాత్కాలిక ఉపశమనం మాత్రమే ఇచ్చేవిగా మిగిలిపోయేవి, అందుకే క్రీస్తు పునరుత్థానం క్రైస్తవ విశ్వాసానికి మూలం. పునీత పౌలు గారు యేసు ప్రభువు యొక్క పునరుత్థానం గురించి అంతరూఢిగా ఉన్నారు కాబట్టి అంటున్నారు, "యేసు క్రీస్తు మరణాన్ని జయించకపోయి ఉన్నట్లయితే మన విశ్వాసం వ్యర్ధం" అంటున్నారు (1 కొరింథీయులకు 15:17). ఆయనను శిష్యులు మాత్రమే కాదు పౌలు గారు కూడ ఆయన అనుభూతిని పొందారు.
క్రీస్తు చేసిన అద్భుతాలు, ఆయన చెప్పిన కొండమీద బోధ, ఆయన చూపిన ప్రేమ అంతా ఒక ఎత్తైతే, ఆయన పునరుత్థానం మరొక ఎత్తు. పునరుత్థానమే లేకపోతే యేసు కేవలం చరిత్రలో ఒక మంచి గురువుగా, సమాజ సంస్కర్తగా మిగిలిపోయేవారు. ఆయన సమాధి ఇతర ప్రవక్తల సమాధుల వలెనే ఒక దర్శనీయ స్థలంగా మిగిలిపోయేది. మన ప్రార్థనలు, మన విశ్వాసం, మన ఆరాధన అంతా శూన్యమయ్యేవి.
కానీ, పునరుత్థానం ద్వారా యేసు తాను చెప్పిన మాటలన్నీ సత్యమని ముద్ర వేశారు. "నేనే పునరుత్థానమును జీవమును" అని ఆయన పలికిన మాట వట్టి మాట కాదని నిరూపితమైంది. పౌలు గారు దమస్కు మార్గంలో ఆ పునరుత్థానుడైన క్రీస్తు వెలుగును చూశారు, ఆ స్వరమును విన్నారు. అందుకే ఆయన తన ప్రాణాన్ని సైతం లెక్కచేయకుండా, క్రీస్తు పునరుత్థానానికి సాక్షిగా నిలిచారు. క్రైస్తవ తత్వం ప్రకారం మరణం అనేది ముగింపు కాదు, అది కేవలం ఒక పరివర్తన. అశాశ్వతమైన ఈ శరీరాన్ని వదిలి, శాశ్వతమైన దైవిక శరీరంలోకి ప్రవేశించే ఒక నూతన ప్రారంభం.
4. పిరికివారిని వీరులుగా మార్చిన పునరుత్థాన శక్తి
క్రీస్తు పునరుత్థానము శిష్యులకు ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది. ఎవరు ఈ శిష్యులు? చాలా పిరికివారు, ఒక చిన్న పిల్లకు కూడా భయపడి అబద్దం చెప్పే అంతటి పిరికివారు, అంతేకాదు, ప్రతి విషయానికి భయపడేవారు, ఆయన సముద్ర అలలు చూసి భయపడేవారు, ప్రకృతిని చూసి భయపడేవారు, మనుషులను చూసి భయపడే వారు. అటువంటి వారు, హఠాత్తుగా ధైర్యవంతులు అవుతున్నారు. ఈ ధైర్యం క్రీస్తు విజయం ఇస్తుంది.
అందుకే పేతురు గారు అంటున్నారు—చిన్న పిల్లలకు కూడా భయపడే పేతురు గారు యూదయ పెద్దల ముందు "యేసు ప్రభువు కోసం మేము మరణించడానికి కూడా సిద్ధం" అని అంటున్నారు. కారణం ఒక్కటే: "నేను నమ్మే క్రీస్తు మృత్యుంజయుడు, మరణం ఆయనను ఏమి చేయలేదు, నాకు వీరు ఇవ్వగలిగే అతి పెద్ద శిక్ష మరణం, కానీ దాని మీద నేను కూడా విజయం పొందుతాను, ఎందుకంటే యేసు ప్రభువు నాకు దాన్ని సాధించి పెట్టాడు."
శిష్యుల జీవితాల్లో వచ్చిన ఈ అసాధారణ మార్పే క్రీస్తు పునరుత్థానానికి అతిపెద్ద చారిత్రక ఆధారము. యేసును సైనికులు బంధించినప్పుడు శిష్యులంతా ఆయనను విడిచి పారిపోయారు. ప్రధాన యాజకుని ఇంట్లో ఒక చిన్న దాసీది అడిగిన ప్రశ్నకు భయపడి, పేతురు "ఆయనెవరో నాకు తెలియదు" అని ముమ్మారు బొంకాడు. యేసు మరణించిన తర్వాత యూదులకు భయపడి, గదుల తలుపులు మూసుకుని ప్రాణభయంతో వణికిపోయారు.
కానీ, పునరుత్థానుడైన ప్రభువు వారి మధ్యకు వచ్చి "మీకు సమాధానము కలుగును గాక" అని పలికి, తన గాయాలను చూపించినప్పుడు వారి భయమంతా పటాపంచలైంది. మరణాన్ని గెలిచిన దేవుడు తమతో ఉన్నాడనే నిశ్చయత వారిని కడవరకు నడిపించింది. రోమా సామ్రాజ్యపు కత్తులు, కొరడా దెబ్బలు, సింహాల బోనులు వారిని భయపెట్టలేకపోయాయి. పేతురు గారు తలకిందులుగా సిలువ వేయబడటానికి కూడా వెనుకాడలేదు. మరణ భయాన్ని తీసివేసి, విశ్వాస వీరులుగా మార్చగలిగే శక్తి కేవలం పునరుత్థాన క్రీస్తుకు మాత్రమే ఉంది.
5. నిత్యజీవపు వాగ్దానం - పాప సాతానులపై విజయం
ఈ లోకంలో ఎవరు చనిపోవాలని కోరుకోరు. ప్రతి ఒక్కరు జీవించాలనే కోరుకుంటారు. కానీ అందరు చనిపోవాలి. ఎవరు మరల జీవంతో రాలేదు. ఎల్లప్పుడు జీవించాలనే ఈ కోరిక నెరవేరదు. కానీ ఈ రోజు క్రీస్తు పునరుత్థానం మనకు నిత్య జీవం మీద నమ్మకం కలుగజేస్తుంది. యేసు ప్రభువు యోహాను సువిశేషంలో అనేక సార్లు దీని గురించే బోధించారు. యోహాను సువిశేషం ముఖ్య సారాంశం ఎవరైతే యేసు ప్రభువును విశ్వసిస్తారో వారికి ఆయన ఇచ్చే భాగ్యం నిత్య జీవితం. కనుక ఆయనను నమ్మే మనం మరణాన్ని जయించగలం.
ఈరోజు యేసు ప్రభువు కేవలం మరణం మీద మాత్రమే విజయం సాధించలేదు, పాపం మీద కూడా విజయం సాధించారు. ఎందుకంటే దేవుని వాక్యం చెబుతుంది, పాప ఫలితం మరణం అని చెబుతుంది. పాపాన్ని ఆయన మరణంతో తీసివేశాడు. ఇది సాతాను మీద కూడా విజయము. సాతాను మనలను ఎప్పుడు కూడా నరకంలోనే ఉండాలనుకుంటుంది. అటువంటి సాతానుకు ఈ రోజు అపజయం. అవిధేయత వలన వచ్చిన పాపాన్ని యేసు ప్రభువు విధేయత వలన సాతానును ఓడించాడు.
మానవుని హృదయంలో అమరత్వం (Immortality) కొరకైన ఆరాటం సృష్టి ఆది నుండి ఉంది. సైన్స్ ఎంత ఎదిగినా మరణాన్ని ఆపలేకపోతోంది. కానీ, యేసు క్రీస్తు ఆ ఆరాటానికి నిత్యజీవమనే సమాధానాన్ని ఇచ్చారు. మొదటి మానవుడైన ఆదాము దేవుని మాటకు అవిధేయత చూపి తోటలో పాపాన్ని ప్రవేశపెట్టాడు, ఆ పాపం ద్వారా మరణం లోకంలోకి వచ్చింది. సాతాను ఆ మరణ భయాన్ని చూపి మానవాళిని తన బానిసలుగా చేసుకుంది.కానీ, రెండవ ఆదాము అయిన క్రీస్తు, తండ్రి చిత్తానికి సంపూర్ణంగా విధేయుడై, సిలువపై తన రక్తాన్ని చిందించి, మన పాపములన్నిటికీ పరిహారం చెల్లించారు. పాపమనే ముల్లు విరిగిపోవడంతో, మరణానికి ఉన్న శక్తి నశించింది. సాతాను యొక్క పతనం సంపూర్ణమైంది. యేసు పునరుత్థానం ద్వారా సాతాను తల చితకద్రొక్కబడింది. అందుకే క్రీస్తును విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరికీ మరణం అనేది ఒక ముగింపు కాదు, అది పరలోకపు నిత్య సంతోషంలోకి ప్రవేశించే మహిమాయుక్తమైన మార్గం.
6. విశ్వాస పునరుద్ధరణ
మృతులనుండి యేసు ప్రభువు లేవడం మనము కూడా ఒక రోజు మరణం నుండి లేస్తామనే ఒక నమ్మకం ఇస్తుంది. దీనిని ప్రతి సారి మనం విశ్వాస ప్రమాణంలో చెబుతూనే ఉన్నాం. కనుక ఆయనను విశ్వసిద్దాం నిత్య జీవితానికి సిద్ధ పడుదాం.
క్రీస్తు పునరుత్థాన మహోత్సవం అనేది కేవలం ఒక రోజు జరుపుకునే పండుగ కాదు, అది మన దైనందిన జీవితంలో జీవించాల్సిన ఒక సత్యం. మన జీవితాల్లో ఆశాభావం కోల్పోయినప్పుడు, శోధనలు మనల్ని చుట్టుముట్టినప్పుడు, పాపపు బంధకాలు మనల్ని బంధిస్తున్నప్పుడు—మనం పునరుత్థాన శక్తిని స్మరించుకోవాలి. సమాధి రాతిని దొర్లించిన దేవుడు మన జీవితాల్లోని సమస్యలనే రాళ్లను కూడా తొలగించగలడు.
మనం ప్రతి ఆదివారం బలిపూజలో పఠించే విశ్వాస ప్రమాణంలో "శరీరము యొక్క ఉత్థానమును, నిత్యజీవమును నమ్ముచున్నాను" అని ఒప్పుకుంటున్నాము. ఆ ఒప్పుకోలు కేవలం పెదవుల మాటగా కాక, మన హృదయపూర్వక నిశ్చయతగా మారాలి. క్రీస్తు పునరుత్థాన వెలుగు మన అంతరంగాల్లోని చీకట్లను పారద్రోలి, మనల్ని నూతన సృష్టిగా మార్చాలి. ఆ మృత్యుంజయుడైన క్రీస్తు వైపు మన కన్నులను తిప్పుదాం, ఆయన సత్య సాక్షులుగా ఈ లోకంలో జీవిస్తూ, ఆయన వాగ్దానం చేసిన ఆ మహిమాయుక్తమైన నిత్యజీవానికి మనల్ని మనం సిద్ధపరుచుకుందాం.
ఆమెన్.
Comments
మీ అభిప్రాయాలను, ప్రశ్నలను క్రింద రాయండి:
Post a Comment