విత్తువాని ఉపమానం - దైవవాక్యం మరియు హృదయ క్షేత్రాల పరీక్ష| కార్మెల్ శోభ

పదిహేనవ సామాన్య ఆదివారం

పరిశుద్ధ గ్రంథ పఠనాలు: యెషయా 55:10-11, రోమా 8:18-23 , మత్తయి 13:1-23

1 1. దైవిక ఉదారత - జీవము గల విత్తనము

ఈనాటి దివ్య గ్రంధ మూడు పఠనాలు మనలను దేవుని వాక్యం అనేది కేవలం అక్షరాల కూర్పు కాదు, అది సజీవమైన, శక్తివంతమైన ఒక విత్తనం, అది ఒక ఒక నిత్య సత్యం వైపు నడిపిస్తోంది. ఈనాటి దివ్య గ్రంథ పఠనాల ద్వారా దేవుడు మన హృదయ అంతరంగాలను తట్టి లేపుతున్నాడు. ఆకాశం నుండి కురిసే అమృత వర్షంలా దేవుని వాక్యం భూమిపై పడి, మౌనంగా, నిశ్శబ్దంగా, అద్భుతంగా పనిచేస్తుంది. అయితే, ఆ విత్తనం మొలకెత్తి, మహావృక్షమై, సమాజానికి నీడను, ఆకలి గొన్న వానికి ఫలాన్ని ఇవ్వాలంటే దానికి రెండు ముఖ్యమైన అంశాలు అవసరం: మొదటిది, ఆ విత్తనం పడే నేల యొక్క స్థితి; రెండవది, ఆ ఫలం చేతికి వచ్చే వరకు మనం ప్రదర్శించవలసిన ఓర్పు, సహనం మరియు శ్రమ.

యెషయా ప్రవక్త దేవుని నోటి నుండి వచ్చే మాట యొక్క సృజనాత్మక శక్తిని, దాని అమోఘమైన విజయాన్ని వర్ణిస్తే, మత్తయి సువార్తలో యేసుక్రీస్తు ప్రభువు ఆ వాక్యం మన హృదయ క్షేత్రాలలో ఎలాంటి స్పందనలను ఎదుర్కొంటుందో ఒక సుందరమైన ఉపమానం ద్వారా బోధిస్తారు. అదే సమయంలో, అపొస్తలుడైన పౌలు ఆ ఆత్మీయ ఫలాన్ని పొందుకోవడానికి ముందు విశ్వాసి అనుభవించే 'ప్రసవ వేదన' వంటి శ్రమలను, ఆ శ్రమలను అధిగమించే మహిమాయుక్తమైన 'నిరీక్షణను' మన కళ్ళకు కడతారు. ఈ మూడు పఠనాలను క్రోడీకరించి ధ్యానించినప్పుడు, మన ఆత్మీయ జీవిత ప్రయాణానికి, మన కుటుంబ వ్యవస్థకు, అలాగే మనం జీవిస్తున్న ఆధునిక సమాజానికి ఒక నూతన వెలుగు, ఒక దివ్య సందేశం లభిస్తాయి.

యేసుప్రభువు తన బోధలలో ఎప్పుడూ సామాన్య విషయాలతోనే బోధించాడు. ఆయన సామాన్య రైతుల జీవితాల నుండి, చుట్టూ ఉన్న ప్రకృతి నుండి ఉపమానాలను తీసుకున్నారు. ఎందుకంటే ఆ కాలపు ప్రజల దైనందిన జీవితంలో వ్యవసాయం ఒక ప్రధాన భాగం. ఈనాటికీ మన భారతదేశంలో, ముఖ్యంగా మన తెలుగు రాష్ట్రాలలో, వ్యవసాయం అనేది కేవలం ఒక వృత్తి కాదు; అది ఒక జీవన విధానం, ఒక సంస్కృతి, ఒక పవిత్రమైన కర్తవ్యం. అందుకే ఈ 'విత్తువాని ఉపమానం' మనకు ఎంతో సన్నిహితంగా, గుండెకు హత్తుకునేలా అనిపిస్తుంది.

ఈ ఉపమానంలో ఒక విచిత్రమైన, ఆశ్చర్యకరమైన సత్యాన్ని మనం గమనించాలి. ఒక సాధారణ మానవ రైతు అయితే విత్తనం చల్లేటప్పుడు ఏ నేల మంచిదో, ఏ నేల చవిటిదో చూసుకుని, దున్నిన చేనులోనే విత్తుతాడు. కానీ, ఈ ఉపమానంలోని పరలోకపు రైతు (దేవుడు) ఏ నేలను వేరుపరచడు. ఆయన దారి పక్కన, రాతి నేలపైన, ముళ్ళ పొదలలో, మంచి నేలపై... ఇలా అన్ని చోట్లా ఉదారంగా, ఎల్లలు లేని నమ్మకంతో విత్తనాన్ని చల్లుకుంటూ వెళ్తాడు. ఇదే మన దేవుని అసలైన స్వభావం! ఆయన మనలను ముందుగానే వర్గీకరించి, నువ్వు పాపివి, నువ్వు పుణ్యాత్ముడివి అని తీర్పు తీర్చి, కొందరికే తన వాక్యాన్ని ఇవ్వడు. ఆయన పక్షపాతి కాడు. ఆయన తన కృపా వర్షాన్ని అందరిపైనా, ఎల్లప్పుడూ కురిపిస్తూనే ఉంటాడు. ఆయన ప్రేమ ఉదారమైనది, హద్దులు లేనిది.

2. యెషయా 55:10-11 — వ్యర్థము కాక తప్పక ఫలించే దైవవాక్యం

" వానయు, మంచును ఆకాశమునుండి దిగివచ్చి, ఎచటికిని మరలిపోక, భూమినితడిపి, దానిమీద పైరును మొలిపించి, పంట పండించునో ఆ రీతిగనే నా నోటినుండి వెలువడు వాక్కు కూడ ఉండును. అది నిష్ఫలముగా నా యొద్దకు తిరిగిరాక, నా సంకల్పమును నేరవేర్చును. నేను ఉద్దేశించిన కార్యమును సాధించును.."

యెషయా ప్రవక్త ద్వారా దేవుడు పలికిన ఈ మాటలు దేవుని వాక్యపు సార్వభౌమాధికారాన్ని, దాని అంతర్గత జీవశక్తిని అద్భుతంగా ఆవిష్కరిస్తాయి. ఆకాశం నుండి పడే వర్షపు బిందువు గాని, హిమకణం గాని నేలపై పడినప్పుడు అవి ఊరకనే అంతరించిపోవు. అవి భూమి అంతర్భాగంలోకి చొచ్చుకుపోయి, ఎండిపోయిన భూమిని తడిపి, సుప్తచేతనలో ఉన్న విత్తనాన్ని మేల్కొలిపి, అది చిగుర్చి, పూసి, కాసేలా చేస్తాయి. అలాగే, దేవుని నోట నుండి వచ్చే ప్రతి మాట కేవలం సమాచార మార్పిడి కాదు; అది రూపాంతరము చెందించే శక్తి. అది ఒక సృజనాత్మక శక్తి.

మనం కొన్నిసార్లు అనుకుంటాము: "మేము ఎంత వాక్యం వింటున్నా మార్పు రావడం లేదు" అని. లేదా "మేము ఇతరులకు వాక్యం చెబుతున్నా వారు మారడం లేదు" అని నిరాశపడతాము. కానీ దేవుడు సెలవిస్తున్నాడు: దేవుని వాక్యం ఎప్పుడూ నిష్ఫలంగా వెనుకకు మరలదు. మనం దానిని అర్థం చేసుకున్నా, చేసుకోకపోయినా, స్వీకరించినా, తాత్కాలికంగా తిరస్కరించినా, దేవుని వాక్యం దేనికోసం పంపబడిందో ఆ లక్ష్యాన్ని అది నిశ్చయముగా సాధిస్తుంది.

ఈ వాగ్దానం సమాజంలో వివిధ బాధ్యతలలో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రత్యేకంగా దైవజనులకు, బోధకులకు, తల్లిదండ్రులకు, ఉపాధ్యాయులకు ఒక గొప్ప ఓదార్పు, ధైర్యం. తల్లిదండ్రులుగా మీరు మీ పిల్లలకు చిన్నతనంలో నేర్పిన ప్రార్థన, నేర్పిన మంచి నడవడిక కొన్నిసార్లు వారు యవ్వనంలోకి రాగానే మర్చిపోయినట్లు, తప్పుదారి పడుతున్నట్లు అనిపించవచ్చు. ఉపాధ్యాయులుగా, బోధకులుగా మీరు చేసే సత్బోధలు వెంటనే ఫలితాన్ని ఇవ్వనట్లు కనిపించవచ్చు. కానీ నిరాశపడకండి! మీరు నాటిన ఆ ఆత్మీయ విత్తనం దేవుని హృదయంలో భద్రంగా ఉంది. అది దేవుడు నిర్ణయించిన సరైన కాలంలో తప్పక మొలకెత్తుతుంది.

చారిత్రక కోణంలో చూస్తే, యెషయా ప్రవక్త ఈ మాటలు చెప్పినప్పుడు ఇశ్రాయేలు ప్రజలు బాబిలోను దేశంలో పరాయిపాలనలో, చెరసాల అనుభవంలో, తీవ్రమైన నిరాశ నిస్పృహలలో ఉన్నారు. "ఇక మా జీవితాలు ఇంతేనా? దేవుడు మమ్మల్ని మర్చిపోయాడా?" అని వారు రోదిస్తున్న తరుణంలో, దేవుడు ఈ వాగ్దానం ద్వారా వారిలో నూతన నిరీక్షణను నింపాడు. వారి కంటికి కనిపించే బాధాకరమైన పరిస్థితి శాశ్వతం కాదు; దేవుడు ఇచ్చిన విముక్తి వాగ్దానం తప్పక నెరవేరుతుందని ఆయన బలపరిచాడు. ఈనాడు మన జీవితంలో కూడా ఎంతటి చీకటి ఆవరించినా, ఆర్థిక ఇబ్బందులు చుట్టుముట్టినా, దేవుని వాక్యం మన హృదయాల్లో మౌనంగా తన అద్భుత కార్యాన్ని జరిగిస్తూనే ఉంటుందని మనం విశ్వసించాలి.

3. మత్తయి 13:1-23 — విత్తువాని ఉపమానం: హృదయ క్షేత్రాల ఆత్మీయ పరీక్ష

మత్తయి సువార్తలో, యేసుప్రభువు గలిలయ సముద్ర తీరాన కూర్చుని, ఒడ్డున ఉన్న వేలాది మంది జనసమూహాన్ని ఉద్దేశించి "విత్తువాని ఉపమానాన్ని" బోధించారు.

" ఆయన వారికి అనేక విషయములు ఉపమానరీతిగా చెప్పెను. “విత్తువాడొకడు విత్తనములు వెదజల్లుటకు బయలుదేరెను. అతడు వెదజల్లుచుండగా కొన్ని విత్తనములు త్రోవ ప్రక్కన పడెను. పక్షులు వచ్చి వానిని తినివేసెను. మరికొన్ని చాలినంత మన్నులేని రాతి నేలపై పడెను. అవి వెంటనే మొలిచెను, కాని, సూర్యుని వేడిమికి మాడి, వేరులేనందున ఎండి పోయెను. మరికొన్ని ముండ్లపొదలలో పడెను. ఆ ముండ్లపొదలు ఎదిగి వానిని అణచివేసెను. ఇంకను కొన్ని సారవంతమైన నేలపై పడెను. అవి పెరిగి ఫలింపగా నూరంతలుగా, అరువదంతలుగా, ముప్పదంతలుగా పంటనిచ్చెను.వినుటకు వీనులున్నవాడు వినునుగాక!” అని యేసు పలికెను"

యేసు ప్రభువు ఈ ఉపమానంలో నాలుగు రకాల నేలలను, అనగా నాలుగు రకాల మానవ హృదయ స్థితులను మన కళ్ళకు కట్టారు. మనం ఈ ఉపమానాన్ని ధ్యానించేటప్పుడు ఒక ముఖ్యమైన పొరపాటు చేస్తుంటాము. సమాజంలోని నలుగురు వేర్వేరు వ్యక్తులను చూపిస్తూ, అతడు దారి పక్క నేల, ఈమె రాతి నేల అని వర్గీకరిస్తుంటాము. కానీ నిజానికి, ఈ నాలుగు రకాల నేలలు ఒకే మనిషి యొక్క హృదయంలో, విభిన్న సమయాల్లో, విభిన్న పరిస్థితుల్లో ప్రతిబింబించే ఆత్మీయ స్థితులు. ఇది మన అంతరంగాన్ని చూపించే ఒక దైవిక అద్దం.

దారి పక్క నేల (గట్టిపడిన హృదయం): బాటసారుల రాకపోకల వల్ల, బండ్ల చక్రాల కింద నలిగి గట్టిపడిపోయిన నేల ఇది. దీనిపై పడిన విత్తనం లోపలికి వెళ్ళలేదు. అలాగే, లోకపు పరుగుల పందెంలో, నిత్యజీవితపు తొక్కిసలాటలో, ఆధునిక ఆడంబరాలలో పడి ఆత్మీయత పట్ల పూర్తిగా గట్టిపడిపోయిన, మొద్దుబారిన హృదయాలకు ఇది సాదృశ్యం. ఇక్కడ దైవభీతి ఉండదు, ప్రార్థన పట్ల ఆసక్తి ఉండదు. వాక్యం విన్నా అది కేవలం చెవిన పడుతుందే కానీ, హృదయంలోకి దిగదు. అప్పుడు ఆకాశ పక్షుల వంటి అపవాది (సాతాను) వచ్చి ఆ వాక్యాన్ని ఎత్తుకుపోతాడు.
రాతి నేల (లోతు లేని విశ్వాసం): పైన కొద్దిగా మట్టి ఉండి, లోపల బండరాయి ఉండే నేల ఇది. విత్తనం పడగానే త్వరగా మొలకెత్తుతుంది కానీ, లోపల బండ ఉండటం వల్ల వేరు పారడానికి స్థలం ఉండదు. సూర్యుడు ఉదయించగానే ఎండ వేడికి అది వాడిపోతుంది. మనలో చాలామంది ఆదివారం పూట పూజలో గాని, ఏదైనా ఆత్మీయ సదస్సులలో గాని వాక్యం వినగానే ఎంతో ఉద్వేగానికి, ఉత్సాహానికి లోనవుతారు. "ఇకపై నేను రోజు బైబిల్ చదువుతాను, పాపానికి దూరంగా ఉంటాను" అని తీర్మానాలు చేసుకుంటారు. కానీ జీవితంలో ఒక చిన్న కష్టం రాగానే, అనారోగ్యం కలగగానే, లేదా విశ్వాసం నిమిత్తం ఎవరైనా అవహేళన చేయగానే వారి విశ్వాసం కనుమరుగవుతుంది. లోతైన వేరు లేని విశ్వాసం శ్రమల ఎండకు తట్టుకోలేదు.
ముళ్ళ పొదల మధ్య నేల (చీలిన హృదయం): ఈ నేల గట్టిది కాదు, రాతి నేలా కాదు. ఇది మంచి నేలే, కానీ ఇందులో ముళ్ళ పొదలు కూడా పెరిగి ఉన్నాయి. విత్తనం మొలకెత్తుతుంది కానీ, దానితో పాటు పెరిగిన ముళ్ళు ఆ మొక్కకు అందవలసిన సూర్యరశ్మిని, పోషకాలను అణచివేస్తాయి. నేటి క్రైస్తవ జీవితానికి ఇది అతి పెద్ద సవాలు. మనం దేవుడిని ప్రేమిస్తాము, చర్చికి వెళ్తాము, కానీ అదే సమయంలో లోకపు చింతలు, ధనాశ, హోదా, ఆస్తిపాస్తుల గురించిన మితిమీరిన ఆరాటం, సోషల్ మీడియా వ్యామోహం మనల్ని చుట్టుముట్టేసి ఉంటాయి. ఇది దేవునికి, లోకానికి మధ్య చీలిపోయిన హృదయం. ఈ ముళ్ళు దేవుని వాక్యాన్ని ఊపిరాడకుండా చేసి, దానిని నిష్ఫలం చేస్తాయి.
మంచి నేల (ఫలించే హృదయం): ఏ హృదయమైతే వాక్యాన్ని శ్రద్ధగా విని, దానిని హృదయాంతరాళాలలో గ్రహించి, లోతుగా నాటుకొని, దైనందిన జీవితంలో ఆచరిస్తుందో అదే మంచి నేల. ఈ నేల ఒక్కొక్కరి సామర్థ్యాన్ని బట్టి నూరంతలుగా, అరువదంతలుగా, ముప్పదంతలుగా ఆశీర్వాదకరమైన ఫలాలను ఇస్తుంది.

యేసుప్రభువు ఈ ఉపమానాన్ని ముగిస్తూ, "వినడానికి చెవులు ఉన్నవాడు వినును గాక" అన్నారు. అంటే, వినడం అనేది కేవలం ఒక శారీరక క్రియ కాదు, అది ఒక ఆత్మీయ బాధ్యత. శిష్యులు యేసుప్రభువును "ఎందుకు వారికి ఉపమానాలలో బోధిస్తున్నావు?" అని అడిగినప్పుడు, ఆయన ఒక కఠినమైన వాస్తవాన్ని చెప్పారు: చాలామంది చూస్తూ ఉంటారు కానీ గ్రహించరు, వింటూ ఉంటారు కానీ శ్రద్ధ వహించరు. యేసుప్రభువు తన శిష్యులకు రహస్యంగా ఈ ఉపమాన భావాన్ని వివరించారు. దీని అర్థం ఏమిటంటే, దేవుని మర్మాలను గ్రహించాలంటే కేవలం గుంపులో ఒకడిగా ఉండటం సరిపోదు; యేసుప్రభువుతో వ్యక్తిగతమైన, సన్నిహితమైన ప్రార్థనా సంబంధం కలిగి ఉండాలి.

4. రోమా 8:18-23 శ్రమల వెనుక దాగివున్న ప్రసవ వేదన మరియు మహిమ

అపొస్తలుడైన పౌలు రోమీయులకు రాసిన లేఖలో ఒక సత్యాన్ని మన ముందు ఉంచారు. మంచి నేలలో పడిన విత్తనం కూడా ఎంతో కొంత శ్రమను, నొప్పులను భరిస్తేనే గాని ఫలాన్ని ఇవ్వలేదు.

" ఇప్పుడు మనము పడుచున్న కష్టములు మనకు ప్రత్యక్షము చేయబడనున్న మహిమతో ఎంత మాత్రమును పోల్చదగినవికావు. దేవుడు తన పుత్రులను తెలియజేయుటకై సృష్టియంతయు ఆతుర తతో ఎదురుచూచుచున్నది. సృష్టి నాశనమునకు లోనైనది. అది దాని స్వసంకల్పముచే అటుల జరుగ లేదు. దైవసంకల్పము చేతనే నిరీక్షణయందు అట్లైనది. ఏలయన, సృష్టియే వినాశనదాస్యమునుండి విడిపింపబడి దేవునిపుత్రుల మహిమోపేతమైన స్వాతంత్య్రము నందు పాలుపంచుకొనును. ఏలయన, ఇప్పటివరకును సృష్టి అంతయు ప్రసవవేదన వంటి బాధతో మూలుగుచున్నదని మనకు తెలియును .కాని సృష్టి మాత్రమే కాదు. ఆత్మను తొలి ఫలముగా పొందిన మనము గూడ, దేవుని దత్తపుత్రత్వమును అనగా మన శరీరముయొక్క విముక్తిని పొందుటకు ఎదురుచూచుచు, మనలో మనము మూలుగుచున్నాము."

పౌలు ఇక్కడ ఉపయోగించిన "ప్రసవ వేదన" (Labor Pains) అనే పదం ఎంతో అర్థవంతమైనది. ఒక గర్భవతి అయిన స్త్రీ ప్రసవ సమయాన అనుభవించే నొప్పి భరించలేనిది, తీవ్రమైనది. కానీ ఆ నొప్పి నిరర్ధకమైనది కాదు; ఆ నొప్పి వెనుక ఒక నూతన జీవం, ఒక ముద్దుల పాప ఈ లోకంలోకి రాబోతుందనే నిరీక్షణ, సంతోషం దాగి ఉన్నాయి. ఆ రాబోయే ఆనందం ముందు ఆ తల్లి పడే నొప్పి చాలా చిన్నదిగా మారిపోతుంది.

మన ఆత్మీయ జీవితంలో కూడా మనం అనుభవించే శ్రమలు, కరవులు, అనారోగ్యాలు, అవమానాలు అన్నీ అలాంటి ప్రసవ వేదనలే. గింజ మొలకెత్తి మహావృక్షం కావాలంటే, ముందు అది మట్టిలో పడి కుళ్ళిపోవాలి, తన పాత రూపాన్ని కోల్పోవాలి (యోహాను 14:24). పరిశుద్ధతలో ఎదగడం అంటే మన పాత స్వభావాన్ని చంపుకోవడం అనే శ్రమను భరించడమే.

పౌలు స్వయంగా తన జీవితంలో ఎన్నో కొరడా దెబ్బలు, రాళ్ళ దెబ్బలు తిన్నాడు, ఓడ మునిగిపోయే ప్రమాదాలను ఎదుర్కొన్నాడు, చెరసాల పాలయ్యాడు. అటువంటి పౌలు "ఈ కాలపు శ్రమలు రాబోవు మహిమ ఎదుట ఎన్నతగినవి కావు" అని చెబుతున్నాడంటే, ఆయన మన బాధలను తక్కువ చేయడం లేదు. మన బాధలను ఒక నూతన దృక్పథంతో చూడమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాడు. మన జీవితంలోని ప్రతి సిలువ వెనుక ఒక పునరుత్థానం ఉందని విశ్వసించడమే నిజమైన క్రైస్తవ నిరీక్షణ.

5. ఆత్మీయ దృక్పథం: కార్మెల్ మహర్షుల అంతరంగ సాధన

కార్మెల్ సన్యాస సంప్రదాయపు ఆధ్యాత్మికతను మనం పరిశీలిస్తే, ఈనాటి వాక్య భాగాలు మన అంతరంగ ప్రార్థనా జీవితానికి ఎంతగానో అన్వయమవుతాయి.

అవిలాపురి తెరెసమ్మ: ఆమె తన ప్రసిద్ధ గ్రంథమైన 'అంతరంగిక కోట' (Internal Castle) లో మానవ ఆత్మను ఏడు గదుల అంతఃపురంగా వర్ణిస్తుంది. దేవుడు ఆ కోట యొక్క కేంద్ర బిందువులో నివసిస్తాడు. ఆత్మ దేవుని దగ్గరకు ప్రయాణించే క్రమంలో బాహ్య ప్రపంచపు అల్లకల్లోలాల నుండి, లోకపు చింతలనే ముళ్ళ పొదల నుండి విడవబడి, ఓర్పుతో అంతరంగంలోకి ప్రయాణించాలి. ఇది ఒక్క రోజులో జరిగే కార్యం కాదు; నిరంతర ప్రార్థన ద్వారా హృదయపు నేలను దున్నుకుంటూ సాగవలసిన సుదీర్ఘ ప్రయాణం.
సిలువ యోహాను: ఈయన ఆత్మ ఎదుగుదలలో ఎదురయ్యే 'ఆత్మ గాఢాంధకార రాత్రి' (Dark Night of the Soul) గురించి బోధించారు. కొన్నిసార్లు ప్రార్థనలో మనకు ఏ ఆనందం కలగదు, దేవుడు మనకు దూరమయ్యాడేమో అన్నట్లు ఆత్మీయ శూన్యత ఆవరిస్తుంది. సిలువ యోహాను "ఆ చీకటి, ఆ శ్రమ నిజానికి దేవుడు మనల్ని వదిలేసినట్లు కాదు; ఆయన మన హృదయంలోని రాళ్ళను, ముళ్ళను శుద్ధి చేసి, తన వైపుకు మరింత లోతుగా లాగుతున్నాడనే దానికి అది సంకేతం" అని చెబుతారు.
చిన్న తెరెసమ్మ: ఆమె తన 'చిన్న మార్గం' (Little Way) ద్వారా మనకు నేర్పిన సత్యం ఏమిటంటే, మంచి నేల కావడం అంటే ప్రపంచం మెచ్చే గొప్ప గొప్ప కార్యాలు చేయడం కాదు. దైనందిన జీవితంలో మనకు ఎదురయ్యే ప్రతి చిన్న క్షణంలో, ప్రతి చిన్న బాధ్యతలో, చిన్న పరిచర్యలో దేవుని వాక్యానికి నమ్మకంగా, ప్రేమతో లోబడటమే.
ఏలీయా ప్రవక్త అనుభవం: ఏలీయా ప్రవక్త హోరేబు కొండపై దేవుని కోసం వెతికినప్పుడు, ఆయనకు పెద్ద తుఫాను గాలిలో గాని, భయంకరమైన భూకంపంలో గాని, దహించివేసే అగ్నిలో గాని దేవుడు కనిపించలేదు. చివరకు వినబడిన ఒక 'మెల్లని నిశ్శబ్ద స్వరము'లో ఆయన దేవుడిని దర్శించుకున్నాడు (1 రాజులు 19:12). దేవుని వాక్యం కూడా మన హృదయాల్లో ఎటువంటి హడావిడి లేకుండా, మౌనంగా, నిశ్శబ్దంగా పనిచేస్తుంది.

మనం చాలాసార్లు మన ఆత్మీయ ఎదుగుదలను భౌతికంగా కొలవాలని చూస్తాము. "నేను ఇన్ని రోజులుగా ప్రార్థన చేస్తున్నా నాలో మార్పు రాలేదు" అని నిరాశపడతాము. కానీ, విత్తనం నాటిన రైతు ప్రతిరోజూ మట్టిని తవ్వి విత్తనం ఎంత పెరిగిందో చూస్తూ కూర్చోడు. అతడు విత్తి, నీరు పోసి, ఓపికగా దేవుని కృపపై నమ్మకంతో ఎదురుచూస్తాడు. పరిశుద్ధాత్మ దేవుడు మనలో పనిచేసే విధానం కూడా అంతే. కంటికి కనిపించకపోయినా, భూమి లోపల వేళ్ళు నిశ్శబ్దంగా విస్తరిస్తున్నట్లే, మన హృదయాలలో దైవిక మార్పు లోతుగా జరుగుతూ ఉంటుంది. మనం చేయవలసిందల్లా దేవుని కాలంపై నమ్మకం ఉంచడమే.

6. సామాజిక దృక్పథం: సమాజ క్షేత్రంలో క్రీస్తు విత్తనాలు

ఈనాటి దైవ వాక్యం మనలను కేవలం వ్యక్తిగత భక్తికే పరిమితం చేయదు. అది మన కళ్ళను మన చుట్టూ ఉన్న సమాజం వైపు మళ్ళిస్తుంది. అపొస్తలుడైన పౌలు " సృష్టి అంతయు ప్రసవవేదన వంటి బాధతో మూలుగుచున్నదని " అన్నప్పుడు, ఆయన కేవలం మనుషుల గురించే మాట్లాడటం లేదు; పాపము చేత, స్వార్థము చేత గాయపడిన పర్యావరణం గురించి, పేదరికం చేత నలిగిపోతున్న దీనుల గురించి, అణచివేతకు గురవుతున్న బలహీనుల గురించి మాట్లాడుతున్నారు.

నేటి ఆధునిక సమాజంలో మన చుట్టూ ఉన్న అనేకమంది సోదర సోదరీమణుల హృదయాలు ఏ ఏ నేలలుగా మారిపోయాయో ఒక్కసారి పరిశీలిద్దాం:

దారి పక్క నేల: సమాజంలోని పేదరికం, కుల వివక్ష, ఆకలి, నిరంతర అన్యాయాల వల్ల ఎంతోమంది హృదయాలు కఠినంగా, గట్టిపడిపోయాయి. వ్యవస్థల పట్ల, దేవుని పట్ల వారు నమ్మకాన్ని కోల్పోయి, ఆత్మీయతకు దూరంగా జరుగుతున్నారు.
రాతి నేల: నేటి ఆధునిక పోటీ ప్రపంచంలో, ఆర్థిక అభద్రత మరియు నిరుద్యోగం కారణంగా యువతలో లోతైన విలువలు, స్థిరమైన బంధాలు కరువవుతున్నాయి. తక్షణ విజయం కోసం ప్రాకులాడుతూ, లోతు లేని రాతి హృదయాలుగా మారుతున్నారు.
ముళ్ళ పొదలు: నేటి వినియోగదారు సంస్కృతి (Consumerism), గంటల తరబడి స్మార్ట్‌ఫోన్‌లు, సామాజిక మాధ్యమాలలో గడపడం, అందరికంటే ఎక్కువ సంపాదించాలనే మితిమీరిన ఆరాటం అనే ముళ్ళు నేటి క్రైస్తవ కుటుంబాల ప్రార్థనా జీవితాన్ని, ఆత్మీయ ఎదుగుదలను పూర్తిగా ఊపిరాడకుండా అణచివేస్తున్నాయి.

పరలోకపు తండ్రి ఏ యోగ్యతను చూడకుండా అందరిపై వాక్యమనే విత్తనాన్ని చల్లినట్లే, క్రీస్తు సంఘముగా మనం కూడా ఫలితాన్ని లెక్కచూడకుండా సమాజంలో ప్రేమ, కరుణ, న్యాయమనే విత్తనం విత్తాలి. మంచి నేలగా మారడం అంటే కేవలం చర్చి లోపల మోకాళ్లూని ప్రార్థించడం మాత్రమే కాదు; సమాజంలో అన్యాయానికి గురవుతున్న పేదల పక్షాన నిలబడటం, ప్రకృతిని, పర్యావరణాన్ని కాపాడటం కూడా.

మన సమాజంలో నేడు వలసలు, కుటుంబాలలో గొడవలు, యువతలో మాదకద్రవ్యాల వ్యసనాలు, ఒంటరితనం వంటి ఎన్నో సమస్యలు ఉన్నాయి. ఇటువంటి పరిస్థితుల్లో క్రీస్తు సంఘం కేవలం ఒక ఆధ్యాత్మిక కేంద్రంగానే కాక, కష్టాల్లో ఉన్నవారికి ఆశ్రయంగా నిలబడాలి. పేద విద్యార్థులకు విద్యా సహాయం అందించడం, దిక్కులేని వృద్ధులను ఆదరించడం, కలహాలు ఉన్న కుటుంబాలలో సమాధానాన్ని కుదర్చడం, స్త్రీలకు, పిల్లలకు సమాజంలో రక్షణ కల్పించడం, ఇవన్నీ కూడా దేవుని వాక్యమనే విత్తనానికి అనుకూలమైన "మంచి నేలను" సిద్ధం చేసే పవిత్రమైన సామాజిక చర్యలు. మన విశ్వాసం దేవాలయపు గోడలకే పరిమితమైతే అది ఫలించని విత్తనం; అది సమాజపు వీధుల్లోకి ప్రవహిస్తేనే నిఖార్సైన మంచి నేల.

7. దైనందిన జీవితంలో ఆచరణ: హృదయ క్షేత్రాన్ని సిద్ధం చేసుకునే మార్గాలు

దేవుని వాక్యాన్ని వినడం ఒక ఎత్తయితే, దానిని అనుదిన జీవితంలో ఆచరణలో పెట్టడం మరియొక ఎత్తు. మన హృదయ నేలను ఎల్లప్పుడూ మంచి నేలగా ఉంచుకోవడానికి కొన్ని ఆచరణాత్మక మార్గాలను అవలంబిద్దాం:

అనుదిన ఆత్మశోధన): ప్రతిరోజూ రాత్రి పడుకునే ముందు లేదా ఉదయం లేచిన వెంటనే ఒక ఐదు నిమిషాలు మన హృదయాన్ని పరిశీలించుకోవాలి. "ఈరోజు నా హృదయం ఎవరిపైనైనా కోపం, ద్వేషం, చేదు అనుభవాల వల్ల గట్టిపడి 'దారి పక్క నేల'లా మారిందా?" అని ప్రశ్నించుకోవాలి. అలా అనిపిస్తే, వెంటనే మౌన ప్రార్థన ద్వారా, పరిశుద్ధ పాప సంకీర్తన సంస్కారం ద్వారా ఆ నేలను మెత్తపరచుకోవాలి.
వాక్య ధ్యానంలో వేళ్ళు నాటడం: వారానికి ఒకరోజు కేవలం ఆదివారం పూజలో మాత్రమే బైబిల్ వినడం కాకుండా, ప్రతిరోజూ కనీసం ఒక పది నిమిషాలు పరిశుద్ధ గ్రంథాన్ని చదివి, ధ్యానించాలి. అప్పుడే మన విశ్వాసానికి లోతైన వేళ్ళు పాతుకుంటాయి. శ్రమలు వచ్చినప్పుడు ఆ విశ్వాసం ఎండిపోకుండా నిలబడుతుంది.
లోకపు ముళ్ళను కత్తిరించడం: ఉద్యోగ ఒత్తిళ్ళు, ఆర్థిక చింతలు మనల్ని చుట్టుముట్టినప్పుడు... వారంలో కనీసం ఒక్క రోజైనా (ఆదివారం) కుటుంబమంతా కలిసి కూర్చుని ప్రార్థన చేసుకోవాలి. ఆ సమయంలో మొబైల్ ఫోన్‌లను, లోకపు ఆలోచనలను పక్కన పెట్టి, దేవుని వాక్యానికి ప్రథమ స్థానం ఇవ్వాలి.
సత్కార్యాల ద్వారా ఫలించడం: ఏ మంచి నేల అయినా నిరంతరం జాగ్రత్తలు తీసుకోకపోతే కాలక్రమేణా గట్టిపడిపోతుంది లేదా ముళ్ళ పొదలుగా మారిపోతుంది. కాబట్టి, మన హృదయాలను ఎల్లప్పుడూ సజీవంగా ఉంచుకోవడానికి నెలకు కనీసం ఒక్కసారైనా మనకు తోచిన రీతిలో ఆకలితో ఉన్నవారికి, అవసరంలో ఉన్నవారికి సహాయం చేయాలి.

గుర్తుంచుకోండి: విత్తనాన్ని సృష్టించడం మరియు దానిని మన హృదయాలలో నాటడం దేవుని పని; కానీ ఆ విత్తనానికి అనుకూలంగా మన హృదయ నేలను సిద్ధం చేసుకోవడం, దున్నుకోవడం మన బాధ్యత.

8. ముగింపు: దైవిక సంకల్పానికి లోబడుదాం

ప్రియమైన సహోదరీ సహోదరులారా, మన దేవుడు ఎంత దయామయుడో కదా! మనలో ఎన్ని లోపాలు ఉన్నా, మన హృదయం ఎంత రాతిగా ఉన్నా, ఆయన నిరాశపడకుండా ప్రతి రోజూ, ప్రతి బలిపూజలోనూ తన సజీవ వాక్యమనే విత్తనాన్ని ఉదారంగా మనపై చల్లుతూనే ఉన్నాడు. నేడు మనం స్వీకరించిన ఈ దివ్య వాక్యం మన హృదయాలలో నాటబడింది.

మన హృదయాల్లో ఉన్న గట్టిపడిన అపనమ్మకపు భాగాలను దేవుడు తన కృపతో విరగ్గొట్టును గాక! లోతు లేని మన విశ్వాసానికి ఆయనే లోతైన వేళ్ళను ప్రసాదించును గాక! మనల్ని ఊపిరాడకుండా చేస్తున్న లోకపు ఆశలనే ముళ్ళను ఆయన తన సిలువ శక్తితో తొలగించును గాక! తద్వారా, పౌలు అపొస్తలుడు చెప్పినట్లు మనం ఆత్మీయ ఎదుగుదల కోసం పడే ప్రతి శ్రమను ప్రసవ వేదనగా భరిస్తూ, భవిష్యత్తు మహిమ వైపు నిరీక్షణతో సాగిపోదాం. అప్పుడే మన జీవితాలు మంచి నేలగా మారి, సమాజానికి ఆశీర్వాదకరంగా ముప్పదంతలుగా, అరువదంతలుగా, నూరంతలుగా సమృద్ధిగా ఫలించగలవు.

ప్రార్థన

ప్రభువా, జీవపు విత్తనమును మానవాళి హృదయాలలో విత్తు కరుణామయుడా, ఈ పవిత్ర సమయంలో నా హృదయమనే నేలను నీ దివ్య దృష్టికి అర్పించుకుంటున్నాను. ప్రభువా, లోకపు ఆడంబరాల వల్ల, పాపపు అలవాట్ల వల్ల నా హృదయంలో గట్టిపడిన బాటలను నీ ప్రేమతో విరగగొట్టుము. కష్టాలు, శోధనలు వచ్చినప్పుడు నా విశ్వాసం వాడిపోకుండా, నీ వాక్యపు లోతుల్లోకి నా ఆత్మీయ వేళ్ళను చొచ్చుకుపోయేలా చేయుము. నా దైనందిన జీవితాన్ని, కుటుంబ ప్రార్థనను చుట్టుముట్టిన లోకపు చింతలు, ధనాశ అనే ముళ్ళ పొదలను నీ పరిశుద్ధాత్మ అగ్నితో దహించివేయుము.

కరుణామయుడైన తండ్రీ, నీ నోటి నుండి బయలుదేరిన వాక్యము వర్షములా నాపై కురిసి, నా ఆత్మను తడిపి, నన్ను రూపాంతరము చెందించనీ. అది వ్యర్థముగా వెనుకకు మరలకుండా, నీవు కోరిన ఆత్మీయ ఫలములను నా జీవితంలో పండించనీ. నా జీవితంలో ఎదురయ్యే అనారోగ్యాలు, శ్రమలు, నష్టాలను నూతన జీవానికి దారితీసే 'ప్రసవ వేదనగా' మార్చి, నాకు మహిమాయుక్తమైన నిరీక్షణను దయచేయుము.ఆమెన్