మత్తయి 10:1-7 వ్యాఖ్యానం: పరలోక రాజ్య రాయబారులుగా మన పిలుపు| కార్మెల్ శోభ

మత్తయి 10: 1-7

యేసు తన పన్నిద్దరుశిష్యులను చెంతకు పిలిచి, ఆపవిత్రాత్మలను పారద్రోలుటకు, సకల వ్యాధిబాధలను పోగొట్టుటకు, వారికి అధికారమును ఇచ్చెను.ఆ పన్నిద్దరు అపోస్తలుల పేర్లు ఇవి: అందు మొదటివాడు పేతురు అనబడు సీమోను, తదుపరి అతని సోదరుడు అంద్రెయ, జెబదాయి కుమారుడగు యాకోబు, అతని సోదరుడు యోహానుఫిలిప్పు, బర్తోలోమయి, తోమా, సుంకరియగు మత్తయి, అల్ఫయి కుమారుడగు యాకోబు, తద్దయి,కనానీయుడగు సీమోను, ఆయనను అప్పగించిన యూదా ఇస్కారియోతు.యేసు ఈ పన్నిద్దరు శిష్యులను పంపుచు వారికి ఆజ్ఞనిచ్చెను: "అన్య జనులుండు ఏ ప్రదేశములలోను, అడుగు మోపవలదు. సమరీయుల ఏ పట్టణమునను ప్రవేశింపరాదు.కాని, చెదరిపోయిన గొఱ్ఱెలవలె నున్న యిస్రాయేలు ప్రజల యొద్దకు వెళ్లి,పరలోక రాజ్యము సమీపించినదని ప్రకటింపుడు.

పరలోక రాజ్య రాయబారులు

మత్తయి సువార్త పదవ అధ్యాయం క్రైస్తవ పరిచర్య చరిత్రలో మరియు రక్షణ ప్రణాళికలో ఒక సువర్ణ అధ్యాయం. అంతవరకు యేసు ప్రభువు మాత్రమే గలిలయ గ్రామాల్లో తిరుగుతూ దేవుని రాజ్యాన్ని ప్రకటిస్తూ, రోగులను స్వస్థపరుస్తూ వచ్చారు. కానీ, మత్తయి 9:36లో కాపరి లేని గొర్రెల వలె అల్లాడుతున్న ప్రజలను చూసి ఆయన హృదయం జాలితో నిండిపోయింది. పంట ఎక్కువగా ఉంది కానీ పనివారు తక్కువగా ఉన్నారని గ్రహించి, "పనివారిని పంపమని పంట యజమానిని వేడుకొనండి" అని శిష్యులకు పిలుపునిచ్చారు.

ఆశ్చర్యకరంగా, 10వ అధ్యాయం ప్రారంభం కాగానే, ఆ ప్రార్థనకు సమాధానంగా ప్రార్థించిన శిష్యులనే ఆయన పనివారిగా పంపడం చూస్తాం. దేవుని రాజ్యంలో ప్రార్థన మరియు సేవ విడదీయరానివి. ఈ వచనాలు కేవలం ఒక చారిత్రక వృత్తాంతం కాదు; ఇది నేటి ప్రతి విశ్వాసికి, యాజకునికి, సన్యాసికి ఒక జీవన మార్గదర్శి.

1. సాన్నిధ్యం నుండి సేవా ప్రయాణం: "పిలుపు" మరియు "అధికార బదిలీ"

"యేసు తన పన్నెండు మంది శిష్యులను తన దగ్గరకు పిలిచి అపవిత్రాత్మల మీద అధికారమును, ప్రతి రోగమును, ప్రతి వ్యాధిని స్వస్థపరచు అధికారమును వారికి ఇచ్చెను."

మొదటి వచనంలోనే క్రైస్తవ సేవ యొక్క ప్రాథమిక సూత్రం ఇమిడి ఉంది. యేసు వారిని పంపడానికి ముందు "తన దగ్గరకు పిలిచాడు". మార్కు సువార్త 3:14లో ఉన్నట్టు, ఆయన వారిని మొదట "తనతో ఉండుటకు" పిలిచాడు, ఆ తరువాతే "ప్రకటించుటకు పంపెను".

కార్మెలైట్ ఆధ్యాత్మికత వెలుగులో చూస్తే, ఈ "సాన్నిధ్యం" అనేది సేవా పరిచర్యకు ప్రాణాధారం. దేవునితో వ్యక్తిగత ప్రార్థనలో, నిశ్శబ్దంలో సమయం గడపని ఏ వ్యక్తైనా లోకానికి క్రీస్తును అందించలేడు. ప్రార్థన లేని పరిచర్య యాంత్రికంగా, కేవలం ఒక సామాజిక కార్యకలాపంగా మిగిలిపోతుంది. బలిపీఠం ముందు, ఏకాంత ప్రార్థనలో మనం పొందే శక్తే వేదికలపై వాక్యమై ప్రవహిస్తుంది.

ఇక్కడ యేసు ప్రభువు శిష్యులకు ఇచ్చినది "అధికారము". ఇది భౌతికమైన బలం కాదు, రాజాధికారికమైన హక్కు. ఈ అధికారం మూడు రంగాలలో వ్యక్తమైంది:

ఆధ్యాత్మిక రంగం: అపవిత్రాత్మలను వెళ్లగొట్టే శక్తి (సాతాను బంధనాల నుండి విముక్తి).
శారీరక రంగం: ప్రతి రోగమును స్వస్థపరిచే శక్తి.
మానసిక/భావోద్వేగ రంగం: ప్రతి విధమైన బలహీనతను, బాధను తొలగించే శక్తి.

ఇక్కడ మనం గమనించాల్సింది ఏంటంటే, ఈ అధికారం శిష్యుల సొంత ప్రతిభ కాదు; అది కేవలం క్రీస్తు ఇచ్చిన వరం. వారు దేవుని రాజ్య ప్రతినిధులు. ఇంతవరకు కేవలం వినే "శిష్యులుగా" ఉన్నవారు, ఇప్పుడు క్రీస్తు నామంలో పంపబడిన "అపొస్తలులుగా" రూపాంతరం చెందుతున్నారు.

2. వైవిధ్యంలో ఏకత్వం: అపొస్తలుల జాబితా మరియు దేవుని కృప

మత్తయి ఈ పన్నెండు మంది పేర్లను చాలా స్పష్టంగా, ఆరు జతలుగా నమోదు చేశాడు. ఈ జాబితాను నిశితంగా పరిశీలిస్తే, దేవుని అద్భుతమైన జ్ఞానం మరియు కృప మనకు ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తాయి.

అపొస్తలుల జతలు	వారి విశిష్టత / నేపథ్యం	ఆధ్యాత్మిక పాఠం
సీమోను (పేతురు) - అంద్రెయ	సహోదరులు, సాధారణ మత్స్యకారులు	పేతురు నాయకుడైనా బలహీనుడు; అంద్రెయ ఇతరులను యేసు వద్దకు తెచ్చే మౌన సేవకుడు.
యాకోబు - యోహాను	జెబెదయి కుమారులు, ఉరుముల పుత్రులు	ఆవేశపరులైన వీరిని యేసు ప్రేమ స్వరూపులుగా మార్చాడు.
ఫిలిప్పు - బర్తొలొమయి	ప్రశ్నలు అడిగేవాడు - కపటము లేనివాడు	సందేహాలు ఉన్నా హృదయ శుద్ధి ఉంటే దేవుడు వాడుకుంటాడు.
తోమా - మత్తయి	అనుమానించేవాడు - సుంకరి (పాపిగా ముద్రపడినవాడు)	గతం మరియు బలహీనతలు దేవుని పిలుపుకు అడ్డంకి కావు.
యాకోబు (అల్ఫయి కుమారుడు) - తద్దయి	చరిత్రలో పెద్దగా గుర్తింపు లేనివారు	దేవుని రాజ్యంలో ప్రసిద్ధి కంటే నమ్మకత్వమే ముఖ్యం.
సీమోను (కనానీయుడు/జెలోతు) - యూదా ఇస్కరియోతు	తీవ్ర జాతీయవాది - ద్రోహిగా మారినవాడు	వైవిధ్య భరితమైన గుంపు; అత్యున్నత పిలుపులోనూ హెచ్చరిక ఉంది.

ఒకే పడవలో శత్రువులు

ఈ శిష్యులలో రోమన్ ప్రభుత్వానికి పన్ను వసూలు చేస్తూ స్వజాతి ప్రజల చేత ద్రోహిగా పిలవబడిన మత్తయి ఉన్నాడు; అదే సమయంలో రోమన్ పాలనను అస్త్రాలతో కూకటివేళ్లతో పడదోయాలని చూసే విప్లవకారుడు, తీవ్ర జాతీయవాది అయిన సీమోను (జెలోతు) ఉన్నాడు. లౌకిక ప్రపంచంలో వీరిద్దరూ ఒకరినొకరు చూస్తే చంపుకునేంత శత్రువులు!

కానీ యేసు వారిని ఒకే బృందంలో చేర్చాడు. క్రీస్తు ప్రేమ ప్రపంచం సృష్టించిన రాజకీయ, సామాజిక, వర్గ విభేదాలన్నింటినీ తుడిచివేస్తుంది అనడానికి ఇదే అతిపెద్ద రుజువు. శ్రీ సభ లేదా సంఘం అంటే ఒకే రకమైన వారు ఉండే స్థలం కాదు; విభిన్న నేపథ్యాలు, విభిన్న ఆలోచనలు గల వ్యక్తులు క్రీస్తు అనే కేంద్ర బిందువు ద్వారా ఐక్యమయ్యే పవిత్ర స్థలం.

3. రక్షణ ప్రణాళికలో క్రమశిక్షణ: "ఎక్కడికి వెళ్లాలి?"

"యేసు ఆ పన్నెండు మందిని పంపుచు వారికి ఈ విధంగా ఆజ్ఞాపించెను: అన్యజనుల మార్గములోనికి వెళ్లవద్దు; సమరియుల ఏ పట్టణములోనికి ప్రవేశింపవద్దు. ఇశ్రాయేలు ఇంటి తప్పిపోయిన గొర్రెలయొద్దకే పోవుడి."

ఈ ఆజ్ఞ వినడానికి కొంత పక్షపాతంగా అనిపించవచ్చు. అందరినీ ప్రేమించే యేసు, సమరయుల వద్దకు, అన్యజనుల వద్దకు వెళ్లవద్దని ఎందుకు నియంత్రించాడు? దీని వెనుక దేవుని అద్భుతమైన రక్షణ చరిత్ర ప్రణాళిక దాగి ఉంది.

ఒక వ్యూహాత్మక క్రమం

ఇది శాశ్వతమైన నిషేధం కాదు, కేవలం పరిచర్య యొక్క మొదటి దశకు సంబంధించిన తాత్కాలిక పరిమితి మాత్రమే. పునరుత్థానం తర్వాత అదే యేసు ప్రభువు, "మీరు వెళ్లి సమస్త జనులను శిష్యులనుగా చేయుడి" (మత్తయి 28:19) అని, "భూమి దిగంతముల వరకు నాకు సాక్షులై యుందురు" (అపొస్తలుల కార్యములు 1:8) అని ఆజ్ఞాపించారు. దేవుని ప్రణాళికలో ఒక క్రమం ఉంది: మొదట యూదులకు, తరువాత సమరియులకు, చివరకు లోకమంతటికి. పాత నిబంధనలో అబ్రాహాముతో చేసిన నిబంధనను, ప్రవక్తల వాగ్దానాలను నెరవేర్చడానికి దేవుడు ఇశ్రాయేలు వంశానికి మొదటి ప్రాధాన్యతను ఇచ్చాడు. దేవుడు తన నిబంధనకు నమ్మకస్థుడు.

"తప్పిపోయిన గొర్రెలు" - ఒక ఆర్ద్రత గల పిలుపు

యేసు ఇశ్రాయేలు ప్రజలను "తప్పిపోయిన గొర్రెలు" అని పిలిచాడు. పాత నిబంధనలో యెహెజ్కేలు 34, యిర్మియా 23 అధ్యాయాల ప్రకారం, మత నాయకులు ప్రజలను స్వార్థంతో వదిలేయడం వల్ల గొర్రెలు అడవులపాలు అయ్యాయి.

యేసు వారిని పాపులని తిరస్కరించలేదు; కాపరి లేక దారి తప్పిన అమాయక జీవులుగా చూసి కరుణించాడు. నేటి సంఘంలో కూడా అనేకమంది విశ్వాసానికి, చర్చికి దూరమవుతున్నారు. వారిని తీర్పు తీర్చే శత్రువులుగా కాకుండా, "తప్పిపోయిన గొర్రెలు"గా చూసి ప్రేమతో తిరిగి వెదకి పట్టుకోవడమే నిజమైన కాపరి పరిచర్య.

4. సందేశం యొక్క కేంద్రం: పరలోక రాజ్య ప్రకటన

"మీరు వెళ్ళుచు 'పరలోక రాజ్యము సమీపించియున్నది' అని ప్రకటించుడి."

శిష్యులకు యేసు ఏ విధమైన కొత్త సిద్ధాంతాన్ని ఇవ్వలేదు. బాప్తిస్మమిచ్చు యోహాను ప్రకటించిన సందేశాన్ని (మత్తయి 3:2), యేసు స్వయంగా బోధించిన సందేశాన్ని (మత్తయి 4:17) ఇప్పుడు శిష్యుల చేతికి అప్పగించాడు. శిష్యుడు ఎప్పుడూ తన సొంత ఆలోచనలను కాకుండా, క్రీస్తు యొక్క సందేశాన్ని మాత్రమే లోకానికి అందించాలి.

"పరలోక రాజ్యం" అంటే ఏమిటి?

యూదుల ఆచారం ప్రకారం దేవుని నామాన్ని నేరుగా ఉచ్చరించకుండా గౌరవప్రదంగా మత్తయి "దేవుని రాజ్యం" అనే పదాన్ని "పరలోక రాజ్యం" అని రాశాడు. ఇది ఏదో ఆకాశంలో ఉండే భౌగోళిక స్థలం కాదు; ఎక్కడ దేవుని చిత్తం పూర్తిగా జరుగుతుందో, ఎక్కడ మనుషుల హృదయాలపై దేవుడు రాజుగా పరిపాలిస్తాడో, అదే దేవుని రాజ్యం.

"సమీపించింది"

గ్రీకు భాషలో ఈ పదానికి చాలా లోతైన అర్థం ఉంది. "అది ఇప్పటికే ఇక్కడికి వచ్చేసింది, ప్రస్తుతం పని చేస్తోంది, భవిష్యత్తులో సంపూర్ణమవుతుంది." దీనినే దైవశాస్త్రంలో "Already – Not Yet" ఇప్పటికే వచ్చింది - ఇంకా సంపూర్ణం కాలేదు అని పిలుస్తారు. యేసు క్రీస్తు రాకతో ఈ భూమిపై దేవుని రాజ్య యుగం ప్రారంభమైంది.

ఈ సందేశం లోకానికి రెండు విషయాలను గుర్తు చేస్తుంది:

హెచ్చరిక / పశ్చాత్తాపం: రాజు వస్తున్నాడు కాబట్టి మన హృదయాలను, జీవితాలను సరిచేసుకోవాలి.
మహా నిరీక్షణ: దేవుని రాజ్యం సమీపించడం అంటే రక్షణ, స్వస్థత, సాతాను బంధనాల నుండి విడుదల ఇప్పుడు అందరికీ అందుబాటులో ఉన్నాయని అర్థం.

5. నేటి సంఘానికి, మన జీవితాలకు అన్వయం

మత్తయి 10:1-7 వచనాలు కాల గమనంలో కలిసిపోయిన ఒక పాత కథ కాదు. ఇది నేటి క్రైస్తవ జీవితానికి కొన్ని ప్రాథమిక సత్యాలను నేర్పుతోంది:

సేవ వాణిజ్యం కాదు ఉచిత వరం: ఈ వచనాల తరువాతి భాగంలో యేసు "ఉచితముగా పొందితిరి, ఉచితముగా ఇయ్యుడి" అంటాడు. నేటి రోజుల్లో చర్చిలలో, పరిచర్యలలో డబ్బు, హోదా, ప్రతిష్టలు సేవను కలుషితం చేస్తున్నాయి. అపొస్తలిక సరళతను, నిరుపేదత్వాన్ని కలిగి ఉండటమే క్రీస్తు మార్గం అని ఈ వచనాలు గుర్తుచేస్తున్నాయి.
నాణ్యత - సంఖ్య: యేసు వేల మంది సమూహాల వెనుక పడలేదు; కేవలం పన్నెండు మందిని ఎంచుకొని, వారికి శిక్షణ ఇచ్చి లోకాన్ని మార్చే అపొస్తలులుగా తయారుచేశారు. సంఘం పెద్ద పెద్ద ప్రదర్శనల కంటే, నిజమైన క్రీస్తు శిష్యులను తయారుచేయడంపై దృష్టి పెట్టాలి.
స్థానిక పరిచర్యకు ప్రాధాన్యత: ప్రపంచం అంతటా సువార్త ప్రకటించే ముందు, మొదట దేవుడు మనలను ఉంచిన చోట - మన స్వంత కుటుంబంలో, మన సమాజంలో, మన చుట్టూ ఉన్న తప్పిపోయిన వారి వద్ద మన పరిచర్య ప్రారంభం కావాలి.

ముగింపు

మత్తయి 10:1-7 మనల్ని ఒక ఆత్మీయ ఆత్మపరీక్షకు నడిపిస్తుంది. బాప్తిస్మం పొందిన ప్రతి క్రైస్తవుడు క్రీస్తు చేత లోకంలోకి పంపబడిన ఒక అపొస్తలుడే, ఒక రాయబారే.

మన బలహీనతలు, మన గతం, మన సామర్థ్యాలు ఏవైనా కావచ్చు; మనం క్రీస్తు సాన్నిధ్యంలో సమయం గడిపితే, ఆయన మనలను పవిత్రపరిచి, తన దైవిక అధికారంతో నింపి, తప్పిపోయిన ఆత్మలను రక్షించడానికి వాడుకుంటారు. ఈ వాక్య భాగం ప్రతి యుగంలోని విశ్వాసిని ఒకే ప్రశ్న అడుగుతోంది:

"నీవు కేవలం యేసును దూరం నుండి అనుసరిస్తున్న గుంపులో ఒకడివిగా ఉన్నావా? లేక ఆయన చేత పంపబడి, ఆయన రాజ్యాన్ని ప్రకటించే నమ్మకమైన శిష్యునిగా జీవిస్తున్నావా?"

మన దైనందిన జీవితం, మన మాటలు, మన కరుణతో కూడిన పనులే దేవుని రాజ్యానికి సజీవ సాక్ష్యాలు కావాలి.

ప్రార్థన

ప్రేమగల ప్రభువా, నన్ను నీ అంతరంగ సాన్నిధ్యంలోకి పిలిచినందుకు వందనాలు. నా బలహీనతలను నీ కృపతో కడిగి, నీ రాజ్య పరిచర్య కోసం నన్ను అభిషేకించు. నా చుట్టూ ఉన్న తప్పిపోయిన గొర్రెలను ప్రేమతో ఆదరించే హృదయాన్ని నాకు దయచేయి. నీ పరలోక రాజ్యం నా ద్వారా, నా కుటుంబం ద్వారా ఈ భూమిపై విస్తరించును గాక. ఆమెన్.