అద్భుతాలను చూసినా మారని హృదయం: మత్తయి 11:20-24 ఆత్మీయ పాఠాలు| కార్మెల్ శోభ

 మత్తయి సువార్త 11:20-24

అపుడు యేసు తాను అనేక అద్భుతములను గావించిన పట్టణములను ఖండింపనారంభించెను. ఏలయన, ఆ పట్టణవాసులలో పరివర్తన కలుగలేదు. "అయ్యో! ఓ కొరాజీను పురమా! అయ్యో! బెత్సయిదా పురమా! మీయందు చేయబడిన అద్భుత కార్యములు తూరు, సీదోను పట్టణములలో జరిగియుండినచో, ఆ పురజనులెపుడో గోనెపట్టలు కప్పుకొని, బూడిద పూసికొని హృదయ పరివర్తనమును పొందియుండెడివారే! కాని నేను మీతో చెప్పునదేమనగా, తీర్పుదినమున మీ స్థితికంటె తూరు, సీదోను వాసుల స్థితియే మేలైనదిగానుండును. ఓ కఫర్నాము పురమా! నీవు ఆకాశమునకు ఎత్తబడవలెనని ఆశింప లేదా? నీవు పాతాళమునకు పడద్రోయబడెదవు. నీయందు చేయబడిన అద్భుత కార్యములు సొదొమ పురమందు చేయబడియున్నచో, అది నేటి వరకును నిలచియుండెడిది.కాని నేను నీతో చెప్పున దేమనగా, తీర్పు దినమున నీ స్థితి కంటె, సొదొమ వాసుల స్థితియే మేలైనదిగా ఉండును.”

 గలిలయ తీరాల నిశ్శబ్ద విషాదం

పరిశుద్ధ గ్రంథములో యేసుక్రీస్తు పరిచర్యను గమనిస్తే, ఆయన ప్రేమ స్వరూపిగా, కరుణామయుడిగా, పాపులను చేరదీసే రక్షకుడిగా మనకు కనిపిస్తారు. అయితే, మత్తయి సువార్త 11వ అధ్యాయం 20 నుండి 24 వచనాల వరకు మనం చదివినప్పుడు, అక్కడ యేసు ప్రభువు స్వరంలో ఒక అసాధారణమైన గాంభీర్యం, ఖండన, మరియు తీవ్రమైన హెచ్చరిక మనకు వినిపిస్తాయి.

“అపుడు యేసు తాను అనేక అద్భుతములను గావించిన పట్టణములను ఖండింపనారంభించెను... ఓ కొరాజీను పురమా! అయ్యో, బెత్సయిదా పురమా!... ఓ కఫర్నాము పురమా! నీవు ఆకాశమునకు ఎత్తబడవలెనని ఆశింపలేదా? నీవు పాతాళమునకు పడద్రోయబడెదవు.”

 మత్తయి 11:20-24

గలిలయ సరస్సు ఒడ్డున ఉన్న మూడు చిన్న పట్టణాలు, కొరాజీను, బెత్సయిదా, కఫర్నాము. ఇవి కేవలం భౌగోళిక ప్రాంతాలు కావు; ఇవి యేసు ప్రభువు అడుగుజాడలు అత్యధికంగా పడిన పవిత్ర స్థలాలు. ఇక్కడే ఆయన రోగులను స్వస్థపరిచాడు, దయ్యాలను వెళ్లగొట్టాడు, మృతులను లేపాడు, ప్రకృతాన్ని శాసించాడు మరియు  పరలోక  రాజ్యాన్ని ప్రకటించాడు. ఈ పట్టణాల వీధుల్లో నడిచిన ప్రజలు దేవుని హస్తం నేరుగా పనిచేయడాన్ని కళ్లారా చూశారు.

అయినప్పటికీ, ఈ వాక్యభాగంలో యేసు ప్రభువు  కంఠంలో వినిపించేది విజయగీతం కాదు.  అది ఒక కన్నీటి విలాపం. దేవుని కుమారుడు స్వయంగా తమ మధ్య నడిచినా, మార్పు చెందని ఆ హృదయాలను చూసి ఆయన ఆవేదన చెందాడు.  ఈ సువిశేష భాగం ద్వారా ఆనాటి పట్టణాల స్థితిని పరిశీలిస్తూ, మన ఆధునిక క్రైస్తవ జీవితాలను ఎలా సరిచేసుకోవాలో  ధ్యానిద్దాం.

1. యేసు కన్నీటి విలాపం: కోపం కాదు, గుండె చెరువైన ప్రేమ

యేసు ప్రభువు  ఈ పట్టణాలను ఉద్దేశించి మాట్లాడేటప్పుడు “అయ్యో” అనే పదాన్ని రెండుసార్లు ఉపయోగిస్తాడు. గ్రీకు మూల గ్రంథంలో దీనిని ‘Ouai’ (Woe) అంటారు. ఇది కేవలం శాపం లేదా కోపంతో ఉన్న  మాట కాదు. ఇది తీవ్రమైన దుఃఖాన్ని, వేదనను వ్యక్తపరిచే ఒక విలాపం.

• శిక్షించే తొందర కాదు: యేసు ప్రభువు ఆ పట్టణాలపై పగ తీర్చుకోవాలని అనుకోవడం లేదు. తన బిడ్డలు నాశనానికి దగ్గరవుతుంటే, తప్పుదారి పడుతుంటే చూసి తట్టుకోలేక గుండె చెరువైన ఒక కన్నతండ్రి పలికే ఆవేదన పూర్వకమైన మాట అది.
• ప్రేమ గల ఖండన: కేవలం ప్రేమించే హృదయం మాత్రమే ఇలా విలపించగలదు. దేవుడు మనలను వాక్యం ద్వారా ఖండించేది మనపై ద్వేషంతో కాదు.  మనం ఆయన ఇస్తున్న రక్షణను, నిత్యజీవాన్ని కోల్పోతున్నామనే బాధతో.

మనం తరచుగా దేవుని హెచ్చరికలను గద్దింపులుగా భావించి దూరంగా వెళ్తాం. కానీ, ఆ గద్దింపు వెనుక ఉన్నది మనల్ని నరకం నుండి తప్పించాలనే ఆయన అపారమైన ప్రేమ అని మనం గ్రహించాలి.

2. అద్భుతం చూడటం వేరు, హృదయం మారటం వేరు

ఈ మూడు గలిలయ పట్టణాల అసలు విషాదం ఏమిటంటే, వారు అద్భుతాలను చూశారు గానీ, వాటిని కేవలం ఒక ‘వింతగా’ చూసి ఆగిపోయారు.

చూపుడు వేలు ఉపమానం

అద్భుతం అనేది ఒక చూపుడు వేలు లాంటిది. రోడ్డు పక్కన ఉన్న సైన్‌బోర్డ్ లేదా చూపుడు వేలు గమ్యం వైపు చూపిస్తుంది. కానీ, మనం ఆ వేలిని లేదా బోర్డును చూస్తూ అక్కడే ఆగిపోతే గమ్యాన్ని చేరలేము. అలాగే, అద్భుతాలు అనేవి దేవుని వైపు, ఆయన సార్వభౌమాధికారం వైపు చూపుతాయి. అవి మనుషులను పశ్చాత్తాపం వైపు నడిపించాలి.

పట్టణం	వారు చూసిన అద్భుతాలు / ప్రత్యేకత	వారి ప్రతిస్పందన
బెత్సయిదా	గుడ్డివానికి చూపు రావడం, ఐదు రొట్టెల అద్భుతం జరిగిన పరిసర ప్రాంతం.	ఆశ్చర్యపడ్డారు,కానీ పశ్చాత్తాపపడలేదు.
కఫర్నాము	యేసు ప్రభువు  పరిచర్యకు కేంద్ర స్థానం, అనేక స్వస్థతలు జరిగాయి.	గర్వపడ్డారు, రక్షణ దానంతట అదే వస్తుందిలే, యేసు ప్రభువు మన వూరి వాడే అనుకున్నారు ఏమో
కొరాజీను	యేసు ప్రభువు యొక్క అనేక శక్తివంతమైన బోధలు, సూచకక్రియలు.	అలవాటుగా మార్చుకున్నారు, హృదయం మొద్దుబారింది.

కొరాజీను, బెత్సయిదా వాసులు యేసు ప్రభువు  శక్తిని కళ్లారా చూశారు, ఆశ్చర్యపడ్డారు, బహుశా చప్పట్లు కొట్టి కొనియాడి ఉంటారు. కానీ వారి అంతరంగ జీవన విధానంలో ఏ మార్పూ రాలేదు. వారి స్వార్థం, వారి పాపపు ఆలోచనలు అలాగే ఉండిపోయాయి. హృదయం మాత్రం మొద్దుబారిపోయింది.

మన కాలానికి అన్వయం

ఇది మనకూ వర్తించే తీవ్రమైన హెచ్చరిక. ప్రతి ఆదివారం మనం దేవుని సన్నిదికి  వెళ్తాం, శక్తివంతమైన వాక్యం వింటాం, ప్రార్థిస్తాం, దేవుడు మన జీవితాల్లో చేసిన ఎన్నో మేలులను అనుభవిస్తాం. కానీ, అవన్నీ కేవలం ఒక అలవాటుగా మారి, హృదయాన్ని తాకకుండా జారిపోతుంటే, మనం కూడా కొరాజీను వీధుల్లో నడుస్తున్నామే తప్ప, దేవుని రాజ్యంలోకి అడుగుపెట్టడం లేదు. అద్భుతాల వెనుక ఉన్న 'అద్భుతకారుడైన యేసును' మనం మరిచిపోతున్నామా అని పరీక్షించుకోవాలి.

3. ఆత్మీయ సూత్రం: ఎక్కువ వెలుగు, ఎక్కువ బాధ్యత

యేసు ప్రభువు  ఇక్కడ ఒక ఆశ్చర్యకరమైన, యూదులను దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసే పోలికను ముందుకు తెచ్చాడు. పాత నిబంధన కాలంలో అత్యంత పాపభరితమైనవిగా, దేవుని ఉగ్రతకు గురైనవిగా పేరుగాంచిన అన్యజన పట్టణాలైన తూరు, సీదోను, సొదొమలతో ఈ గలిలయ పట్టణాలను పోల్చాడు.

“ఈ అద్భుతములు మీ మధ్య కాక తూరు సీదోను పట్టణములలో జరిగియుండిన యెడల, వారు ఎప్పుడో గోనెపట్ట కప్పుకొని, బూడిద వేసికొని పశ్చాత్తాపపడియుందురు... విమర్శదినమున సొదొమ దేశమునకంటె నీకే గతి కఠినముగా ఉండును.”

ఇది అన్యజనులను హెచ్చించడానికి కాదు, దేవుని సొంత ప్రజలు ఆయన కృపను ఎంత సులభంగా, చులకనగా తీసుకుంటున్నారో చూపించడానికి యేసు ప్రభువు  ఈ మాట అన్నాడు.

లూకా 12:48 యొక్క ఆత్మీయ నియమం

పరిశుద్ధ గ్రంథం ఒక స్పష్టమైన సూత్రాన్ని చెబుతుంది:

ఎక్కువ ఇవ్వబడినవాని యొద్ద ఎక్కువ అడుగబడును.

కఫర్నాహూముకు దేవుని కుమారుడు స్వయంగా వచ్చాడు, వారి మధ్యే నివసించాడు. వారు అపారమైన ఆత్మీయ ‘వెలుగును’ పొందారు. అంతటి వెలుగు పొందిన తర్వాత కూడా హృదయం మారకపోవడం అనేది, ఏమీ తెలియని అన్యజనుల అజ్ఞానం కంటే భయంకరమైన పాపము.

• మన బాధ్యత: మనం బైబిలును మన చేతుల్లో కలిగి ఉన్నాం, అనుదినం దేవుని వాక్యాన్ని వివిధ మాధ్యమాల ద్వారా వినే భాగ్యం మనకుంది. ఎంత ఎక్కువ దేవుని కృపను, జ్ఞానాన్ని పొందామో, అంతే బాధ్యతతో మనం జీవించాలి. ఆత్మీయ జ్ఞానం మనలో ‘గర్వాన్ని’ కాక, ‘వినయాన్ని’ పెంచాలి.

4. కఫర్నాము మనస్తత్వం — నా హృదయమేనా?

“నీవు ఆకాశమునకు ఎత్తబడవలెనని ఆశింపలేదా? నీవు పాతాళమునకు పడద్రోయబడెదవు” అని యేసు కఫర్నాముతో అన్న మాటలు చాలా పదునైనవి. ఆ కాలంలో కఫర్నాము ఆర్థికంగా, భౌగోళికంగా ఎంతో ప్రాముఖ్యమైన పట్టణం. ఆత్మీయంగా కూడా అది యేసు ప్రభువు  స్వంత పట్టణంగా పిలవబడింది.

దీనివల్ల వారిలో ఒక రకమైన 'ఆత్మీయ గర్వం' పెరిగింది. ‘యేసు  ప్రభువు మా మధ్యే ఉన్నాడు, మాకు ప్రత్యేక ఆశీర్వాదం ఉంది, మేము దేవుని ప్రజలం’ అనే తప్పుడు భద్రతా భావం వారిలో నాటుకుపోయింది. కానీ దేవుని సాన్నిధ్యం అనేది  దానంతట అదే   రక్షణను ఇవ్వదు. అది ఒక పిలుపు దానికి మనం పశ్చాత్తాపంతో స్పందించాలి. దేవుడు ఇస్తున్న ఈ పిలుపుకు పశ్చాత్తాపపడి సమాధానం ఇవ్వాలి.

క్రైస్తవులలో కఫర్నాహూము లక్షణాలు

మనమూ కొన్నిసార్లు కఫర్నాములాగే ఉంటాం.

• "నేను సాంప్రదాయ క్రైస్తవ కుటుంబంలో పుట్టాను."
• "నాకు బైబిలు బాగా తెలుసు, నేను ప్రతిరోజూ ప్రార్థన చేస్తాను."
• "సంఘంలో నాకు మంచి పదవి ఉంది, నేను దశమభాగం ఇస్తున్నాను."

ఈ పరిచయం, ఆచారాలు మనలో సూక్ష్మంగా ఒక గర్వాన్ని నింపవచ్చు. ‘నేను ఇన్నేళ్లుగా విశ్వాసిని, నాకు ఏమీ కొత్తగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు’ అనే ఆలోచన మెల్లగా హృదయాన్ని కఠినపరుస్తుంది. యేసు ఇక్కడ మనలను ప్రేమతో నిలదీస్తున్నాడు: కేవలం ఆత్మీయ సాన్నిధ్యం లేదా పరిచయం సరిపోదు, హృదయ మార్పు కావాలి.

5. హెచ్చరిక మధ్యలో నిరీక్షణ: ఆశ ఇంకా మిగిలే ఉంది!

మత్తయి 11:20-24 లోని ఈ కఠినమైన ఖండనను చదివినప్పుడు మనకు భయం వేయవచ్చు. అయితే, లూకా మరియు మత్తయి సువార్తలలోని అద్భుతమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ ఖండన వెంటనే యేసు ప్రభువు చరిత్రలోనే అత్యంత మృదువైన, మధురమైన పిలుపును అందిస్తాడు.

“"భారముచే అలసి సొలసి యున్న సమస్త జనులారా! నా యొద్దకు రండు. మీకు విశ్రాంతి నొసగెదను.నా కాడిని మీరెత్తుకొనుడు. సాధు శీలుడనని, వినమ్ర హృదయుడనని మీరు నా నుండి నేర్చుకొనుడు. అపుడు మీరు మీ ఆత్మలందు విశ్రాంతి పొందుదురు...”

మత్తయి 11:28-29

ఈ రెండు భాగాలను కలిపి చూసినప్పుడే దేవుని హృదయం మనకు పూర్తిగా అర్థమవుతుంది.

1. మొదటి భాగం (20-24): హెచ్చరిక — హృదయం మారకపోతే వచ్చే పతనం గురించి చెప్తుంది.
2. రెండవ భాగం (25-30): ఆహ్వానం — అలసిపోయిన హృదయాలకు ఆశ్రయం ఇస్తుంది.

ఖండించిన అదే నోటితో, అదే కరుణామయ హృదయంతో, యేసు ఇప్పటికీ మనలను పిలుస్తున్నాడు. తీర్పు ఆయన చివరి మాట కాదు.  క్షమాపణ మరియు ఆహ్వానమే ఆయన చివరి మాట. మనం మన కఠినత్వాన్ని ఒప్పుకొని ఆయన వైపు తిరిగితే, ఆయన మనల్ని త్రోసివేసే దేవుడు కాడు.

మన హృదయాలను పరీక్షించుకుందాం

ఈ వాక్యాలు మనలను భయపెట్టడానికి రాయబడలేదు, మన నిద్ర నుండి మనలను మేల్కొలపడానికి ఇవ్వబడ్డాయి. అద్భుతాల వెంట, భౌతిక ఆశీర్వాదాల వెంట పరుగెత్తే బదులు, నిజమైన హృదయ పరివర్తనను వెతకమని ఈ భాగం మనలను హెచ్చరిస్తోంది. దేవుని కృపను ఒక సాధారణ విషయంగా కాకుండా, ప్రతిరోజూ కృతజ్ఞతతో స్పందించాల్సిన అమూల్యమైన బహుమతిగా మనం స్వీకరించాలి. ఈ రోజు కొరాజీను, బెత్సయిదా, కఫర్నాహూము పట్టణాలు చారిత్రకంగా కేవలం శిథిలాలుగా మిగిలిపోయాయి. అవి మనకు ఇచ్చే సందేశం ఒక్కటే: దేవుని వెలుగును పొంది, దానిని నిర్లక్ష్యం చేస్తే మిగిలేది శూన్యమే. కాబట్టి, మన హృదయ భూమిని దేవుని వాక్యమనే అద్దంలో చూసుకుందాం. మనలో ఉన్న కఠినత్వాన్ని తీసివేసి, పశ్చాత్తాప హృదయంతో ఆయన పాదాల చెంతకు చేరుకుందాం.

ప్రార్థన

 ప్రభువా! ఈ పరిశుద్ధ వాక్యము ద్వారా మాతో మాట్లాడినందుకు వందనాలు. ప్రభువా, కొరాజీను, బెత్సయిదా, కఫర్నాము పట్టణాల వలె నీవు నా జీవితంలో చేసిన మేలులను, అద్భుతాలను చూసి కూడా నా హృదయం కఠినంగా మారకుండా నన్ను కాపాడుము. నీ కృపను, నీ వాక్యాన్ని అలవాటుగానో, ఆచారంగానో కాక, నీ ప్రేమకు నిదర్శనంగా స్వీకరించే మనస్సు నాకు దయచేయుము. నాలో ఉన్న ఆత్మీయ గర్వాన్ని, నిర్లక్ష్య వైఖరిని క్షమించుము. నేను పొందిన ప్రతి వెలుగుకూ, వాక్య జ్ఞానానికీ తగినట్లుగా, నమ్మకమైన బాధ్యతతో, వినయంతో జీవించే శక్తిని నాకు దయచేయుము. నా హృదయాన్ని మార్చి, నీకు అనుకూలమైన పాత్రగా మలుచుము. ఆమెన్

📚 ఈ సందేశం మీకు ఆశీర్వదకరంగా...
మీ కుటుంబం & స్నేహితులతో share చేయండి! 🙏

WhatsApp లో Share చేయండిరోజువారీ సందేశాలకు 👉 కార్మెల్ శోభ WhatsApp Channel Join చేయండి