నలిగిన రెల్లును ఆదరించు దేవుడు

మత్తయి 12:14-21

పరిసయ్యులంతట వెలుపలికి వెళ్ళి, “ఆయనను ఎటుల అంత మొందింతుమా!,” అని కుట్ర చేయసాగిరి. యేసు అది గ్రహించి, అచట నుండి వెడలి పోయెను. అనేకులు ఆయనను వెంబడించిరి. రోగుల నెల్ల ఆయన స్వస్థపరచి, తననుగూర్చి తెలుప వలదని వారిని ఆజ్ఞాపించెను. యెషయా ప్రవచనము ఇట్లు నెరవేరెను. అది ఏమన: " ఇదిగో ఇతడు నా సేవకుడు, నేను ఎన్నుకొన్నవాడు, నాకు ప్రియమైనవాడు. ఇతనిని గూర్చి నేను ఆనందించుచున్నాను. ఇతనిపై నా ఆత్మను నిలిపెదను. ఇతడు జాతులకు నా న్యాయమును ప్రకటించును. వివాదములాడడు, కేకలువేయడు, వీధులలో ఎవరును అతని స్వరమును వినరు. అతడు నలిగిన రెల్లును విరువడు. మకమకలాడుచున్న దీపమునార్పడు. న్యాయమునకు విజయము చేకూర్చునంతవరకు పట్టువిడువడు. జాతులు అతని నామమునందు విశ్వసించును.”

ఒక మనిషి ఊచ చేయి గలవాడిని యేసు ప్రభువు స్వస్థపరిచాడు. ఆ మనిషి కుటుంబం ఆనందబాష్పాలు రాల్చింది. ఆ వీధిలో అందరూ దేవుని స్తుతించారు. కానీ అదే క్షణంలో, అదే గదిలో, కొందరు మతపెద్దలు తలలు దగ్గరగా పెట్టుకుని ఒక్కటే ఆలోచిస్తున్నారు. "ఈయనను ఎలా చంపాలి?" ఇది మత్తయి 12:14-21 మనకు చూపించే దృశ్యం. ఒకే వేదిక మీద రెండు ఆలోచనలు , రెండు హృదయాలు, ఒకటి స్వస్థపరచే హృదయం, మరొకటి చంపాలనుకునే హృదయం. ఈ నాటకీయ వ్యత్యాసంలోనే యేసు ప్రభువుని నిజమైన స్వభావం, దేవుని రాజ్యం యొక్క నిజమైన అర్థం బయటపడతాయి.

ఈ చిన్న సువిశేష భాగంలో లో మూడు సన్నివేశాలు కనపడుతున్నాయి. 1. పరిసయ్యుల కుట్ర, 2. యేసు ప్రభువు మౌన ఉపసంహరణ, మరియు 3. యెషయా ప్రవక్త ద్వారా వందల సంవత్సరాల క్రితమే వ్రాయబడిన ఒక ప్రవచనం నిజమవడం. ఈ మూడింటినీ కలిపి చూసినప్పుడు, మనకు ఒక్కటే సందేశం కనిపిస్తుంది అది ఏమిటంటె దేవుని శక్తి శబ్దంలోను , డాంబికంలోను కాదు, సున్నితత్వంలో ఉంది.

ఈ సువిశేష భాగం ముందు జరిగిన సంఘటనలను గుర్తుచేసుకోవడం అవసరం. మత్తయి 12వ అధ్యాయం ఆరంభంలో, యేసు ప్రభువు శిష్యులు విశ్రాంతి దినాన పొలం గుండా వెళ్తూ ఆకలితో కంకులు కోసుకుని తిన్నారు. వెంటనే పరిసయ్యులు వారిపై నిందారోపణ చేశారు. యేసు ప్రభువు దావీదు ఉదాహరణను, మరియు దేవుడు "కనికరమే కోరుకుంటాను, బలిని కాదు" అనే ప్రవచన వాక్యాన్ని ఎత్తి చూపి, విశ్రాంతి దినం మనిషి కోసమే తప్ప, మనిషి విశ్రాంతి దినం కోసం కాదని బోధించాడు. వెంటనే తరువాత, ఆయన అదే విశ్రాంతి దినాన ఊచ చేయి గల మనిషిని స్వస్థపరిచాడు. ఈ రెండు సంఘటనలు పరిసయ్యుల కోపాన్ని పరాకాష్ఠకు తీసుకువెళ్ళాయి, మరియు వారు తమ కుట్రను ఖరారు చేసుకున్నారు. ఈ నేపథ్యం అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, 14వ వచనంలోని కుట్ర మరింత స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది.

కుట్రలో దాగిన చీకటి హృదయం

"పరిసయ్యులంతట వెలుపలికి వెళ్ళి, ఆయనను ఎటుల అంతమొందింతుమా అని కుట్ర చేయసాగిరి" (14వ వచనం). ఈ ఒక్క వాక్యంలో మానవ హృదయపు లోతైన వ్యాధి బయటపడుతుంది. యేసు ప్రభువు చేసింది ఏమిటి? ఒక కుంటివాని చేతిని బాగుచేశాడు, అంతే. అయినా పరిసయ్యులు సంతోషించలేదు, కృతజ్ఞత చూపలేదు. బదులుగా చావు గురించి ఆలోచించారు. ఎందుకు? ఎందుకంటే వారి సమస్య అద్భుతంతో కాదు, అధికారంతో. యేసు ప్రభువు వారి సంప్రదాయాలను, వారి నియంత్రణను సవాలు చేశాడు. ఆయన ప్రజలను ఆకర్షించడం, వారి కపటత్వాన్ని బయటపెట్టడం వారికి బెదిరింపుగా అనిపించింది.

ఇది బైబిల్ చరిత్రలో పదే పదే కనిపించే నమూనా. కయీను తన సోదరుడైన హేబేలును అసూయతో చంపాడు. సౌలు తనకంటే మంచివాడైన దావీదును ద్వేషించాడు. అహాబు రాజు సత్యం చెప్పిన ఏలీయాను హింసించాడు. మంచితనం ముందు ఉన్నప్పుడు, చీకటి హృదయం దానిని అంగీకరించలేక, దానిని నాశనం చేయాలని చూస్తుంది. యోహాను సువార్త చెప్పినట్లు, వెలుగు లోకంలోకి వచ్చింది, కానీ మనుష్యులు తమ క్రియలు చెడ్డవి గనుక చీకటినే ఎక్కువగా ప్రేమించారు. ఇది కేవలం రెండు వేల సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన కథ కాదు. ఇది ఈనాటికీ మన హృదయాల్లో, మన సమాజంలో పునరావృతమయ్యే కథ. సత్యం మాట్లాడేవారిని, న్యాయం కోరేవారిని లోకం ఇప్పటికీ శత్రువులుగా చూస్తుంది.

గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, పరిసయ్యులు మతం గురించి తెలియనివారు కాదు; వారు ధర్మ శాస్త్రాన్ని క్షుణ్ణంగా అధ్యయనం చేసినవారు, ప్రార్థనలు, ఉపవాసాలు క్రమం తప్పకుండా పాటించేవారు. అయినా వారి హృదయాలు దేవుని పట్ల నిజమైన ప్రేమతో నిండి లేవు, కేవలం నియమాల పట్ల మక్కువతో నిండి ఉన్నాయి. ఇది మనకు ఒక హెచ్చరిక. మతపరమైన ఆచారాలు పాటించడం మాత్రమే సరిపోదు; హృదయం దేవుని ప్రేమతో, వినయంతో నిండి ఉండాలి. లేకుంటే, మనం కూడా మంచితనాన్ని గుర్తించలేని స్థితికి చేరుకోవచ్చు.

నిశ్శబ్ద వెనుదిరుగుట , కరుణామయ స్వస్థత

"యేసు అది గ్రహించి, అచట నుండి వెడలిపోయెను" (15వ వచనం). ఈ ఒక్క చర్యలో ఎంతో వివేకం దాగి ఉంది. యేసు ప్రభువు భయపడి పారిపోలేదు; ఆయన దైవ గడియను గౌరవించాడు. ఆయన సిలువ వైపు నడవడానికి సిద్ధమే, కానీ ఆ సమయం ఇంకా రాలేదు. తండ్రి నిర్ణయించిన గడియ వచ్చేవరకు ఆయన తనను తాను ఎవరి చేతికీ అప్పగించుకోలేదు. ఇది మనకు ఒక అమూల్యమైన పాఠం నేర్పుతుంది. ప్రతి సవాలును ఎదుర్కోవడమే ధైర్యం కాదు; కొన్నిసార్లు తెలివిగా వెనక్కి తగ్గడం, సరైన సమయం కోసం వేచి ఉండటం కూడా విశ్వాసానికి, జ్ఞానానికి సంకేతం.

అయితే యేసు ప్రభువు వెనక్కి తగ్గినా, ఆయన సేవను ఆపలేదు. "అనేకులు ఆయనను వెంబడించిరి, రోగుల నెల్ల ఆయన స్వస్థపరచెను." ఒకవైపు మతనాయకులు తన మరణానికి కుట్రపన్నుతుంటే, మరోవైపు యేసు ప్రభువు జీవాన్ని పంచుతున్నాడు. ఒకవైపు ద్వేషం పెరుగుతుంటే, మరోవైపు కరుణ ప్రవహిస్తోంది. ఇదే దేవుని రాజ్యానికి, మానవ రాజ్యాలకు మధ్య ఉన్న శాశ్వతమైన వ్యత్యాసం. మనుష్యులు అధికారం కాపాడుకోవడానికి ఇతరులను తొక్కేస్తారు; దేవుడు తన శక్తిని ఇతరులను వారి దీన స్థితినుండి లేపడానికి వినియోగిస్తాడు. ఆయన తనను గురించి ప్రచారం చేయమని ఆజ్ఞాపించలేదు (16వ వచనం) ఎందుకంటే నిజమైన సేవకు గొప్ప ప్రకటనలు అవసరం లేదు; అది స్వయంగా మాట్లాడుతుంది.

ఈ మౌన ఉపసంహరణలో కార్మెలీయ ఆధ్యాత్మికత మనకు లోతైన వెలుగును ఇస్తుంది. సిలువ యోహాను బోధించినట్లు, ఆత్మ దేవుని వైపు ప్రయాణించుటలో అనేకసార్లు నిశ్శబ్దంగా, ఏకాంతంగా వెనక్కి తగ్గవలసి ఉంటుంది. ఇది ఓటమి కాదు, లోతైన ప్రార్థనకు, తండ్రితో సన్నిహిత సంబంధానికి తలుపు తెరవడం. ఏలీయా ప్రవక్త కూడా అహాబు రాజు , యెసేబెలు రాణి కోపాన్ని తప్పించుకుని ఎడారిలోకి వెళ్ళినప్పుడు, దేవుడు అతనిని బలవంతంగా ముందుకు నెట్టలేదు; ముందుగా విశ్రాంతినిచ్చి, ఆహారమిచ్చి, తరువాత మెల్లని స్వరంతో మాట్లాడాడు. యేసు ప్రభువు వెనుదిరుగుట కూడా ఇదే చూపిస్తుంది. దేవుని పని ఎప్పుడూ హడావిడిగా, బలవంతంగా జరగదు; అది సరైన సమయం కోసం, నిశ్శబ్దంలో వేచి ఉండటం ద్వారా పరిపక్వమవుతుంది.

యెషయా ప్రవచనంలో దేవుని సేవకుడు

ఇక్కడే మత్తయి సువార్తికుడు ఒక అద్భుతమైన ప్రవచనాన్ని నెరవేర్పును బహిర్గతం చేస్తాడు. ఏడు వందల సంవత్సరాల క్రితం యెషయా ప్రవక్త వ్రాసిన మాటలు (యెషయా 42:1-4) ఇప్పుడు యేసు ప్రభువులో సజీవంగా నిలబడుతున్నాయి. "ఇదిగో ఇతడు నా సేవకుడు, నేను ఎన్నుకొన్నవాడు, నాకు ప్రియమైనవాడు... ఇతనిపై నా ఆత్మను నిలిపెదను. ఇతడు జాతులకు నా న్యాయమును ప్రకటించును" (17-18 వచనాలు). ఈ మాటలు యేసు ప్రభువు బాప్తిస్మం సమయంలో ఆకాశం నుండి వినిపించిన స్వరాన్ని గుర్తుచేస్తాయి. "ఇతడు నా ప్రియ కుమారుడు, ఇతనియందు నేను ఆనందించుచున్నాను." తండ్రి, కుమారుడు, పరిశుద్ధాత్మ ముగ్గురూ ఈ ఒక్క వాక్యంలో కనిపిస్తారు.

కానీ ఈ సేవకుడు ఎలాంటివాడు? రాజులా బలప్రదర్శన చేసేవాడు కాదు, సైనికుడిలా యుద్ధం చేసేవాడు కాదు. "వివాదములాడడు, కేకలువేయడు, వీధులలో ఎవరును అతని స్వరమును వినరు" (19వ వచనం). ఈనాటి ప్రపంచంలో శబ్దం, ప్రచారం, స్వీయ-ప్రకటనల మధ్య జీవిస్తున్న మనకు ఈ వాక్యం ఎంతో అవసరమైన సందేశం ఇస్తుంది. నిజమైన శక్తి కేకలు వేయడంలో లేదు, నిశ్శబ్దంగా, స్థిరంగా సేవ చేయడంలో ఉంది. అదే సమయంలో, "జాతులకు నా న్యాయమును ప్రకటించును" అనే మాట మనకు గుర్తుచేస్తుంది. ఈ సేవకుడి సందేశం యూదులకు మాత్రమే పరిమితం కాదు, ప్రతి జాతికి, ప్రతి భాషకు, ప్రతి సంస్కృతికి చెందినది.

ఈ ప్రవచనంలో "సేవకుడు" అనే పదం కూడా లోతైన అర్థం కలిగినది. పాత నిబంధనలో మోషే, దావీదు వంటి గొప్ప నాయకులను కూడా దేవుడు "నా సేవకుడు" అని పిలిచాడు, కానీ యేసు ప్రభువులో ఈ మాట పరిపూర్ణతను చేరుకుంటుంది. ఫిలిప్పీయులకు రాసిన లేఖ 2వ అధ్యాయంలో పౌలు వర్ణించినట్లు, యేసు ప్రభువు తానే, స్వయంగా తన్ను తాను రిక్తుని చేసుకుని సేవక రూపం ధరించాడు. ఇది నేటి నాయకత్వ భావనలకు పూర్తి విరుద్ధం. లోకం అధికారాన్ని, పదవిని గొప్పతనంగా చూస్తే, దేవుని రాజ్యంలో సేవే గొప్పతనానికి కొలమానం.

నలిగిన రెల్లు, ఆరిపోతున్న దీపం

ఈ సువిశేష భాగంలో హృదయాన్ని హత్తుకునే భాగం 20వ వచనం. "అతడు నలిగిన రెల్లును విరువడు, మకమకలాడుచున్న దీపమునార్పడు." ఈ రెండు చిత్రాలు మన జీవితాలను అద్దంలా చూపిస్తాయి. నలిగిన రెల్లు, అది ఇక ఉపయోగం లేనిదిగా కనిపిస్తుంది, ఎవరైనా దానిని విరిచి పారవేయవచ్చు. మకమకలాడుతున్న దీపం, అది ఆరిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉంది, చిన్న గాలి కూడా దానిని ఆర్పేయగలదు. ఈ రెండు చిత్రాలు ప్రతి ఒక్కరిలో ఉన్న బలహీనతను, గాయాలను, విఫలాలను సూచిస్తాయి. మనం ఎప్పుడైనా నలిగిపోయినట్లు, ఆరిపోతున్నట్లు అనిపించి ఉంటే, ఈ వాక్యం మనకోసమే.

లోకం సాధారణంగా బలహీనులను, విఫలమైనవారిని వృద్ధులను, వికలాంగులను, పేదలను, మానసిక వేదనతో ఉన్నవారిని పక్కన పెడుతుంది. కానీ యేసు ప్రభువు మార్గం వేరు. ఆయన నలిగిన రెల్లును విరవడు, ఆరిపోతున్న దీపాన్ని ఆర్పడు. బదులుగా, ఆయన వాటిని మృదువుగా చేతుల్లోకి తీసుకుని, మళ్ళీ నిలబెడతాడు, మళ్ళీ వెలిగిస్తాడు. ఇది కేవలం ఒక అందమైన కవితా వర్ణన కాదు. దేవుడు మనలను పరిపూర్ణంగా ఉన్నప్పుడు కాదు, నలిగిపోయి ఉన్నప్పుడే వెతుకుతూ వస్తాడు.

ఈ కరుణ బలహీనతతో కూడుకున్నది కాదు. ఎందుకంటే "న్యాయమునకు విజయము చేకూర్చునంతవరకు పట్టువిడువడు" అని వచనం ముగుస్తుంది. యేసు ప్రభువు సున్నితుడే, కానీ అస్థిరుడు కాదు. ఆయన దయ చూపుతూనే, న్యాయం కోసం, సత్యం కోసం స్థిరంగా నిలబడతాడు. సిలువ మార్గం కష్టతరమైనా, ఆయన వెనక్కి తగ్గడు. ఇది మనకు కూడా ఒక ఆదర్శం. దయ చూపడం అంటే సత్యాన్ని వదిలేయడం కాదు; సున్నితత్వం, పట్టుదల ఒకేసారి ఉండగలవు.

జాతులన్నిటికీ నిరీక్షణ

ఈ చివరి వాక్యం ఒక గొప్ప వాగ్దానంతో ముగుస్తుంది, "జాతులు అతని నామమునందు విశ్వసించును" (21వ వచనం). ఇది అబ్రాహాముకు దేవుడు చేసిన వాగ్దానం నెరవేర్పు. అతని ద్వారా భూమిపై ఉన్న అన్ని జాతులు దీవెన పొందుతాయని. ఇది మత్తయి సువార్త చివరిలో వచ్చే ఆజ్ఞలో పరిపూర్ణమవుతుంది . "సమస్త జనులను శిష్యులుగా చేయుడి." యేసు ప్రభువు సందేశం ఏ ఒక్క జాతికో, కులానికో, భాషకో పరిమితం కాదు. ఇది ప్రతి మనిషి హృదయాన్ని చేరుకోగల సందేశం.

ఈనాటి మన సమాజంలో కులాలు, మతాలు, జాతుల మధ్య ఇంకా అడ్డుగోడలు ఉన్న సమాజంలో ఈ వాక్యం ఒక సవాలుగా, ఒక ఆశగా నిలుస్తుంది. క్రీస్తు ప్రేమ ఈ అడ్డుగోడలను దాటగలదు. ఆయన నామంలో విశ్వసించే వారందరూ ఒకే కుటుంబంగా మారతారు. ఇది కేవలం సిద్ధాంతం కాదు, ఇది మన నిత్య జీవితంలో ఆచరించవలసిన పిలుపు. మన చుట్టూ ఉన్న వేరు వేరు నేపథ్యాల వారిని, భిన్న అభిప్రాయాలు గలవారిని కూడా క్రీస్తు ప్రేమతో చూడాలి.

ఈ సార్వత్రిక నిరీక్షణ మనకు మరో ముఖ్యమైన సత్యాన్ని కూడా తెలియజేస్తుంది. దేవుని రాజ్యం మనుష్యుల ప్రయత్నాల ద్వారా కాక, దేవుని స్వంత శక్తి ద్వారా విస్తరిస్తుంది. పరిసయ్యులు తమ అధికారాన్ని కాపాడుకోవడానికి కుట్రలు పన్నితే, దేవుడు తన సేవకుని ద్వారా నిశ్శబ్దంగా, రహస్యంగా తన రాజ్యాన్ని లోకమంతటికీ విస్తరింపజేశాడు. మనుష్యుల కుట్రలు, వ్యతిరేకతలు దేవుని ప్రణాళికను ఆపలేవు. ఇది మనకు గొప్ప ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది. మనం సత్యం కోసం నిలబడినప్పుడు వ్యతిరేకత ఎదురైనా, దేవుని పని ఆగదని నమ్మకంతో ముందుకు సాగవచ్చు.

ఈ సువిశేషం ఏమి నేర్పుతుంది

మత్తయి 12:14-21 మనకు రెండు మార్గాలను చూపిస్తుంది. ఒకటి పరిసయ్యుల మార్గం. అధికారం కాపాడుకోవడానికి కుట్రలు పన్నే మార్గం, మంచితనాన్ని చూసి కూడా అసూయపడే మార్గం. రెండవది యేసు మార్గం సున్నితత్వంతో, కరుణతో, వినయంతో, పట్టుదలతో నడిచే మార్గం, నలిగినవారిని లేపే మార్గం, ఆరిపోతున్న ఆశలను తిరిగి వెలిగించే మార్గం.

మనం ఈ రోజు ఏ మార్గంలో నడుస్తున్నాము? మనం ఇతరుల మంచితనాన్ని చూసి అసూయపడుతున్నామా, లేక దానిని ఆనందంగా స్వీకరిస్తున్నామా? మన చుట్టూ ఉన్న నలిగిన రెల్లులను, ఆరిపోతున్న దీపాలను, అంటే బాధలో, నిరాశలో ఉన్న మనుషులను, మనం విస్మరిస్తున్నామా, లేక యేసులా వారిని ఆదరిస్తున్నామా? మన కుటుంబాలలో, మన సంఘాలలో, మన పని స్థలాలలో అలసిన హృదయాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. వాటిని గుర్తించి, ఓపికతో, ప్రేమతో స్పందించడమే యేసు నిజమైన శిష్యరికం.

ప్రార్ధన

ప్రభువా ! మమ్ములను అనేక సార్లు నలిగిన రెల్లులా, ఆరిపోతున్న దీపంలా చూసినప్పుడు, మమ్ములను విరువక, ఆర్పక, మాకు నూతన జీవాన్ని కరుణతో, ప్రేమతో ఇచ్చారు. మా జీవితాలకు వెలుగును ఇచ్చారు. ఈ కృపను పొందిన మేము , ఇప్పుడు అదే కరుణను ఇతరులకు అందించే వారీగా మమ్ములను మార్చండి. మా జీవితలలో వివాదాలకు, కేకలకు దూరంగా ఉండి, నిశ్శబ్దమైన సేవ ద్వారా, స్థిరమైన సత్యనిష్ఠ ద్వారా దేవుని రాజ్యాన్ని కనుకొనే వారీగా చేయండి. మీరు ప్రారంభించిన ఈ మార్గంలో సాగుతూ, మిమ్ములను ఇతరులకు తెలియజేసే వారిగా మమ్ము చేయండి. ఆమెన్