చింత వదిలేయి దేవుని వెదకు: మత్తయి 6:24-34| carmel shobha

మత్తయి 6: 24-34

" ఏ వ్యక్తి ఇద్దరు యాజమానులను సేవింప జాలడు. ఇద్దరిలో అతడు ఒకనిని ద్వేషించును. మరి యొకనిని ప్రేమించును, ఒకనిని నమ్ముకొని, మరి యొకనిని తృణీకరించును. కనుక నీవు ఎన్నడును దైవము, ధనమును సేవింపజాలవు." "కావున వినుడు. ఏమి తినేదమా? ఏమి త్రాగేదమా? ఏమి ధరించేదమా? అని మీ ప్రాణమును గూర్చి వెత చెందకుడు. మీ ప్రాణము ఆహారము కంటే, మీ దేహము వస్త్రముల కంటే విలువైనవి కావా? ఆకాశమున సంచరించు పక్షులను తిలకింపుడు. అవి విత్తనములను నాటుట లేదు. నూర్పిడులు చేయుట లేదు. గిడ్డంగులలో ధాన్యమును నిలువ చేయుట లేదు. అయిన పరలోకమందున్న మీ తండ్రి వానిని పోషించుచున్నాడు. పక్షులకంటే మీరు విలువైన వారు కారా? మీలో ఎవరైన ఆందోళనతో ఆయువును మూరెడైన పెంపొందింప జేసికొనగలరా? మీరు వస్త్రములకై తహ తహ పడనేల? లిల్లీ పుష్పములు పెరుగు రీతిని పరికింపుడు. అవి తమకై శ్రమ పడుటలేదు. వస్త్రములను వడుకుకొనుటలేదు గదా! సకల వైభవ సమేతుడగు సోలోమోను సైతము లిల్లీ పుష్ప సౌందర్యము నందలేదు. అల్ప విశ్వాసులారా! నేడు పుట్టి రేపు పొయ్యి మంటలో గిట్టు గడ్డిపొచను సైతము దేవుడిట్లు తీర్చిదిద్దగా, అంత కంటే ఎక్కువగ మిమ్ము గూర్చి యోచింపడా? కావున, ఏమి తినెదమా? ఏమి త్రాగెదమా? ఏమి ధరించేదమా? అని మీరు కలత చెందకుడు. వినినన్నింటిని అన్యులు కాంక్షింతురు. ఏలన, పరలోకమందలి మీ తండ్రి ఈ మీ అవసరములనెల్ల గుర్తించును. మొదట ఆయన రాజ్యమును, నీతిని వెదకుడు. అప్పుడు అన్నీ మీకు అనుగ్రహించబడును. రేపటిని గూర్చి మీరు విచారింపవలదు. ఎందుకన రేపటి విచారములు రేపటికి కలవు. ఏనాటి కష్టములు ఆ నాటికి చాలును

చింత వదిలేయి, దేవుని వెదకు: ఇద్దరు యజమానుల మధ్య నలిగే మానవ మనసు

ఒక రైతు పొలంలో కష్టపడి పనిచేస్తున్నాడు. ప్రతిరోజూ అదే శ్రమ, అదే దినచర్య. కానీ, ఒకరోజు పని చేస్తూ పైకి చూసినప్పుడు ఆకాశంలో పక్షులు స్వేచ్ఛగా ఎగురుతూ కనిపించాయి. వాటికి రేపటి గురించిన ఆందోళన లేదు. కానీ ఆ రైతు మనస్సు మాత్రం, "ఈ ఏడాది వర్షం సమయానికి వస్తుందా? పంట సరిగ్గా పండుతుందా? నా అప్పులు తీరుతాయా?" అనే భయాలు, చింతలతో నిండిపోయింది.

ఈ మానవ సహజ దృశ్యాన్ని చూసినప్పుడు, నాటి గలిలయ తీరంలో యేసుప్రభువు అడిగిన ఒక లోతైన ప్రశ్న గుర్తొస్తుంది: 'నీకు ఈ చింతలు ఎందుకు? నిన్ను సృష్టించిన పరలోకపు తండ్రికి నీ గురించిన అవసరాలు తెలియవా?'

మత్తయి సువార్త 6:24-34 లోని యేసుప్రభువు బోధన కేవలం ఒక మతపరమైన ఉపదేశం కాదు. అది మన దైనందిన జీవితపు ప్రధాన ప్రశ్నకు అద్దం పడుతుంది: 'నేను ఎవరిని నమ్ముకుని జీవించాలి? క్షణభంగురమైన ధనాన్నా, లేదా సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుణ్ణా?' ఈ రోజు మన అంతరంగాన్ని శోధించుకుంటూ, యేసు ప్రభువు సందేశాన్ని 8 ముఖ్యమైన ఆత్మీయ సత్యాల ద్వారా క్రమబద్ధంగా ధ్యానిద్దాం.

1. ఇద్దరు యజమానులు: హృదయం రెండుగా చీలకూడదు

"ఏ వ్యక్తి ఇద్దరు యాజమానులను సేవింప జాలడు. ఇద్దరిలో అతడు ఒకనిని ద్వేషించును. మరి యొకనిని ప్రేమించును, ఒకనిని నమ్ముకొని, మరి యొకనిని తృణీకరించును. కనుక నీవు ఎన్నడును దైవము, ధనమును సేవింపజాలవు." (మత్తయి 6:24)

పూర్వకాలంలో ఒక బానిస పూర్తిగా తన యజమాని సొత్తు. అతని సమయం, శ్రమ, మనస్సు అన్నీ ఒక్క యజమానికే అంకితం కావాలి. ఇద్దరు వేర్వేరు యజమానులకు ఒకే సమయంలో సంపూర్ణ విశ్వాసంతో సేవ చేయడం సేవకునికి అసాధ్యం. యేసుప్రభువు ఈ లౌకిక సత్యాన్ని మన ఆధ్యాత్మిక జీవితానికి అన్వయించారు.

ఇక్కడ 'ధనము' అంటే కేవలం మన జేబులోని నాణేలు లేదా బ్యాంకు బ్యాలెన్స్ మాత్రమే కాదు. అది మన ఆలోచనలను, నిర్ణయాలను శాసించే అంతర్గత శక్తిగా మారినప్పుడు ఒక 'అబద్ధ దేవుడు' అవుతుంది. "నాకు బ్యాంకు బ్యాలెన్స్ ఉంటేనే సురక్షితం, ఆస్తులు ఉంటేనే సమాజంలో గౌరవం, మనశ్శాంతి" అని మనం అనుకున్నప్పుడు, తెలియకుండానే దేవుని స్థానంలో ధనాన్ని కూర్చోబెడుతున్నాం. మన హృదయం ఎటు వైపు ఉంది? దేవుని వైపా, ధనం వైపా? నేడు నిజాయితీగా మనలను మనం ప్రశ్నించుకోవాలి.

2. చింత అంటే ఏమిటి? మనసు ఎందుకు చీలిపోతుంది?

"ఏమి తినేదమా? ఏమి త్రాగేదమా? ఏమి ధరించేదమా? అని మీ ప్రాణమును గూర్చి వెత చెందకుడు. మీ ప్రాణము ఆహారము కంటే, మీ దేహము వస్త్రముల కంటే విలువైనవి కావా?" (మత్తయి 6:25)

పవిత్ర గ్రంధంలో 'చింత' (Merimnao) అంటే 'మనసు ముక్కలు కావడం లేదా రెండుగా చీలిపోవడం' అని అర్థం. ఒకవైపు దేవుని వాక్యం వినాలని ఉంటుంది, మరోవైపు లోకపు ఆందోళనలు మనసును ఆక్రమిస్తాయి. ఈ చీలిన మనసే విశ్వాసాన్ని బలహీనపరుస్తుంది.

దేవుడు మనకు అత్యంత అద్భుతమైన 'జీవాన్ని' ప్రసాదించాడు. ఆ గొప్ప బహుమతిని ఇచ్చిన తండ్రి, ఆ జీవితాన్ని నిలబెట్టడానికి కావలసిన చిన్న అవసరాలైన ఆహారాన్ని, వస్త్రాన్ని ఇవ్వలేడా? ఇది కేవలం తార్కిక ప్రశ్న కాదు, ప్రేమగల తండ్రిపై ఉండవలసిన నమ్మకం. యేసుప్రభువు మనల్ని 'బాధ్యతారాహిత్యంగా సోమరులుగా ఉండండి' అని చెప్పడం లేదు, కానీ 'భయంతో కొట్టుమిట్టాడకండి' అని హెచ్చరిస్తున్నారు.

3. ఆకాశ పక్షులు: ప్రకృతి నేర్పే జీవన పాఠం

"ఆకాశమున సంచరించు పక్షులను తిలకింపుడు. అవి విత్తనములను నాటుట లేదు. నూర్పిడులు చేయుట లేదు. గిడ్డంగులలో ధాన్యమును నిలువ చేయుట లేదు. అయిన పరలోకమందున్న మీ తండ్రి వానిని పోషించుచున్నాడు. పక్షులకంటే మీరు విలువైన వారు కారా?" (మత్తయి 6:26)

గలిలయ కొండలపై నిలబడి బోధిస్తున్న యేసుప్రభువు, ఆకాశంలో స్వేచ్ఛగా ఎగురుతున్న పక్షులను చూపించారు. ఆ పక్షులు విత్తనాలు నాటవు, పంట కోయవు, గిడ్డంగులలో నిల్వ చేసుకోవు. అయినా సృష్టికర్త వాటి కోసం ఆహారాన్ని ప్రకృతిలో సిద్ధపరిచాడు.

అయితే ఇక్కడ ఒక విషయం తెలుసుకోవాలి : పక్షులు గూటిలో సోమరిగా కూర్చోవు. అవి ఉదయాన్నే లేచి ఆహారం కోసం శ్రమిస్తాయి, అన్వేషిస్తాయి. కానీ 'రేపు మాకు ఆహారం దొరుకుతుందా?' అని రాత్రిపూట నిద్రలేకుండా తపించవు. శ్రమించడం వేరు, చింతించడం వేరు. కొన్ని రోజులు మాత్రమే జీవించే పక్షులనే దేవుడు అంతగా పోషిస్తే, ఆయన పోలీకలో సృష్టించబడిన మనకు అంతకంటే ఎక్కువ విలువ ఇవ్వడా? అవును, దేవుని దృష్టిలో మనం అత్యంత విలువైనవారం.

4. చింత వ్యర్థం: ఒక్క క్షణమైనా ఆయుష్షును పెంచగలదా?

"మీలో ఎవరైన ఆందోళనతో ఆయువును మూరెడైన పెంపొందింప జేసికొనగలరా? ?" (మత్తయి 6:27)

యేసుప్రభువు ఇక్కడ సూటిగా ఒక ప్రశ్న అడుగుతున్నారు. చింతించడం వల్ల మీ జీవిత కాలానికి ఒక్క క్షణమైనా లేదా మీ ఎత్తులో ఒక్క అంగుళమైనా పెంచగలరా? సమాధానం, లేదు. వాస్తవానికి, ఆందోళనలు, చింతల వల్ల రక్తపోటు, గుండె జబ్బులు, మానసిక రుగ్మతలు వస్తాయి.

అంటే, చింత జీవితాన్ని పెంచడం లేదు, సగటున తగ్గిస్తోంది! మన చేతుల్లో లేని భవిష్యత్తు విషయాలను మనం చింతించి మార్చలేం. మన చేతుల్లో ఉన్న 'ప్రస్తుతాన్ని' ప్రార్థన ద్వారా, విశ్వాస కార్యాచరణ ద్వారా మార్చవచ్చు. కాబట్టి, చింతించడం అనేది మన ఆత్మీయ శక్తిని వ్యర్థం చేయడమే కాకుండా, దేవుని సార్వభౌమాధికారాన్ని శంకించడమే అవుతుంది.

5. అడవి లిల్లీలు: సొలొమోను వైభవం కంటే మిన్న అయినవి

"లిల్లీ పుష్పములు పెరుగు రీతిని పరికింపుడు.. సకల వైభవ సమేతుడగు సోలోమోను సైతము లిల్లీ పుష్ప సౌందర్యము నందలేదు." (మత్తయి 6:28-29)

గలిలయ లోయలలో పూసే అడవి పూలు ఏ శ్రమా పడవు, నూలు వడకవు, వస్త్రాలు కుట్టవు. అయినా అవి ఎంత అద్భుతమైన రంగులతో వికసిస్తాయి! ఇశ్రాయేలు చరిత్రలోనే అత్యంత ధనవంతుడు, వైభవశాలి అయిన సొలొమోను రాజు ధరించిన రాజవస్త్రాల అందం కూడా ఆ అడవి పూవు సహజ సౌందర్యం ముందు దిగదుడుపే.

ఇక్కడ యేసు ప్రభువు మన 'బాహ్య రూపం, హోదా, దుస్తులు' అనే ఆందోళనలను ప్రస్తావిస్తున్నారు. లోకం మనల్ని ఖరీదైన వస్త్రాలు, కార్లు, ఖరీదైన ఇళ్లతో కొలుస్తుంది. కానీ దేవుడు మన అంతరంగాన్ని చూస్తాడు. మన నిజమైన అందం బాహ్య అలంకరణలో లేదు, దేవుడు మనలో నింపిన ఆత్మ సౌందర్యంలో ఉంది. "అల్పవిశ్వాసులారా" అని యేసు మందలించడం వెనుక కోపం లేదు, "మీకు ఇంత గొప్ప తండ్రి ఉన్నాడని మర్చిపోతున్నారే" అనే ప్రేమపూర్వక ఆవేదన ఉంది.

6. 'మీ తండ్రి' - సృష్టికర్తతో బంధం

"పరలోకమందలి మీ తండ్రి ఈ మీ అవసరములనెల్ల గుర్తించును." (మత్తయి 6:32)

యేసుప్రభువు ఇక్కడ కేవలం 'దేవుడు' లేదా 'సృష్టికర్త' అని సంబోధించలేదు. 'మీ తండ్రి' అన్నారు. ఈ ఒక్క పదం మన ప్రార్థనా జీవితాన్ని, విశ్వాసాన్ని మారుస్తుంది. విశ్వాన్ని పాలించే సర్వాధికారి మనకు తండ్రి.

ఒక చిన్న బిడ్డ ఏడవడానికి గల కారణాన్ని తల్లికి మాటల్లో చెప్పలేకపోవచ్చు, కానీ ఆ తల్లికి తెలుసు అది ఆకలా? నొప్పా? లేక భయమా? అని. అంతకంటే ఎక్కువగా మన పరలోకపు తండ్రి మన హృదయ వేదనలను, అవసరాలను ముందే గుర్తిస్తాడు. దేవుని ప్రేమను ఎరుగని అన్యులు లోక సంబంధమైన వాటికై ఆరాటపడడం సహజం, కానీ దేవుని బిడ్డలమైన మనకు ఆందోళన తగదు.

7. ప్రాధాన్యతల క్రమం: మొదట ఆయన రాజ్యాన్ని వెదకండి

"మొదట ఆయన రాజ్యమును, నీతిని వెదకుడు. అప్పుడు అన్నీ మీకు అనుగ్రహించబడును." (మత్తయి 6:33)

ఈ ఒక్క వచనంలో యేసుప్రభువు క్రైస్తవ జీవిత విజయ రహస్యాన్ని ఉంచారు. సాధారణంగా మానవ ఆలోచన ఎలా ఉంటుందంటే: "ముందు డబ్బు సంపాదించుకుందాం, ఇల్లు కట్టుకుందాం, పిల్లలను స్థిరపరుద్దాం... ఇవన్నీ అయ్యాక తీరిగ్గా దేవుని కార్యం చూసుకుందాం." కానీ యేసు ఈ ప్రాధాన్యతల క్రమాన్ని పూర్తిగా తారుమారు చేశారు.

దేవుని రాజ్యమును వెదకడం: అంటే మన జీవితంలో, కుటుంబంలో దేవుని చిత్తానికి ప్రథమ స్థానం ఇవ్వడం.
ఆయన నీతిని వెదకడం: మన వ్యాపారంలో, ఉద్యోగంలో, సమాజంలో దేవునికి ఇష్టమైన నీతిమంతమైన జీవితాన్ని జీవించడం.

మనం దేవుని విషయాల పట్ల నమ్మకంగా ఉంటే, దేవుడు మన అవసరాల బాధ్యత తీసుకుంటాడు. ఇది లోకసంబంధమైన సౌకర్యంతో కూడిన జీవితానికి వాగ్దానం కాదు, కానీ మన జీవితానికి ఏది అవసరమో అది ఖచ్చితంగా దొరుకుతుందనే దేవుడు ఇచ్చే వాగ్ధానం.

8. రేపటి చింత వ్యర్థం: ఈ రోజును ఆనందించండి

"రేపటిని గూర్చి మీరు విచారింపవలదు. ఎందుకన రేపటి విచారములు రేపటికి కలవు. ఏనాటి కష్టములు ఆ నాటికి చాలును ." (మత్తయి 6:34)

యేసుప్రభువు ఈ ప్రసంగాన్ని ఒక గొప్ప సలహాతో ముగించారు. మనం తరచుగా 'ఈ రోజు' జీవించడం మానేసి, ఇంకా రాని 'రేపు'ల గురించి ఏడుస్తూ ఉంటాం. "పదేళ్ల తర్వాత మా పరిస్థితి ఏంటి? ముసలితనంలో అనారోగ్యం వస్తే ఎవరు చూస్తారు?" ఇవన్నీ ఊహాజనిత భయాలు.

యేసు ప్రభువు ఈ లోకంలో కష్టాలు, శ్రమలు ఉండవని అనలేదు. "ఏనాటి శ్రమ ఆనాటికి చాలును" అంటూనే, ఆ కష్టం వచ్చినప్పుడు దానిని తట్టుకోవడానికి కావలసిన 'రోజువారీ దేవుని అనుగ్రహమును' దేవుడు అందిస్తాడని వాగ్దానం చేశారు. ఎడారిలో ఇశ్రాయేలీయులకు దేవుడు ప్రతిరోజూ 'మన్నా'ను అనుగ్రహించినట్లే, మనకు కూడా ప్రతిరోజుకు సరిపడా కృప లభిస్తుంది. ప్రస్తుత క్షణంలో దేవునితో సంతోషంగా జీవించడమే నిజమైన ఆత్మీయ జ్ఞానం.

జీవితపు నిజమైన స్వేచ్ఛ

మత్తయి 6:24-34 లో యేసు మనకు ఒక అద్భుతమైన స్వేచ్ఛను ప్రకటిస్తున్నారు. ఇది బాధ్యతల నుండి పారిపోయే స్వేచ్ఛ కాదు; కానీ చింత అనే దాస్యం నుండి, ధనం అనే బానిసత్వం నుండి, భయమనే చెరసాల నుండి విముక్తి పొందే స్వేచ్ఛ.

ఆకాశ పక్షులు, అడవి లిల్లీలు మనకు ప్రతిరోజూ ఒకటే గుర్తుచేస్తున్నాయి: "దేవుడు మనల్ని మర్చిపోలేదు!" మన చింతలన్నింటినీ ఆయన పాదాల చెంత పడవేసి, ప్రశాంతమైన హృదయంతో ఆయన రాజ్యాన్ని వెదకుదాం. మిగతా బాధ్యత అంతా మన పరలోకపు తండ్రి చూసుకుంటాడు.

"ఆయన మిమ్మునుగూర్చి శ్రద్ధ వహించును కనుక మీ విచారములన్నీ ఆయన మీద మోపుడు." (1 పేతురు 5:7)

ప్రార్థన

ప్రేమగల పరలోకపు తండ్రీ, అనేకసార్లు మేము లోకసంబంధమైన చింతలనే సంకెళ్లలో చిక్కుకుపోతున్నాము. రేపటి గురించిన భయాలు, భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళనలు మమ్మల్ని వేధిస్తున్నప్పుడు, మీ వైపు చూసే విశ్వాసాన్ని మాకు దయచేయండి. ఆకాశ పక్షులను పోషిస్తూ, అడవి పూలను అలంకరిస్తున్నారు. ప్రభువా, ధనాన్ని కాదు, మొదట మిమ్మల్ని వెదకే హృదయాన్ని మాకు ఇవ్వండి. ఈ రోజు మీరు మాకిచ్చిన కృపను బట్టి మిమ్మల్ని స్తుతిస్తూ, రేపటి దినాన్ని మీ చేతులకు అప్పగిస్తున్నాము. యేసుక్రీస్తు నామములో అడుగుచున్నాము తండ్రీ, ఆమెన్.