యోనా చిహ్నం: సమాధిని గెలిచిన విశ్వాసం | మత్తయి 12:38-42 |కార్మెల్ శోభ

 

మత్తయి 12:38-42

“బోధకుడా! నీవు ఒక గుర్తును చూపవలెనని మేము కోరుచున్నాము” అని కొందరు ధర్మశాస్త్ర బోధకులు పరిసయ్యులు యేసుతో పలికిరి. అప్పుడు యేసు ప్రత్యుత్తరముగా "దుష్టులు, దైవభ్రష్టులునగు వీరు ఒక గుర్తును కోరుచున్నారు. కాని, యోనా ప్రవక్త చిహ్నముకంటె వేరొకటి వీరికి అనుగ్రహింపబడదు. యోనా ప్రవక్త మూడు పగళ్ళు, మూడు రాత్రులు తిమింగిల గర్భములో ఉన్నట్లు, మనుష్యకుమారుడును మూడుపగళ్ళు, మూడు రాత్రులు భూగర్భములో ఉండును. నీనెవె పౌరులు యోనా ప్రవక్త ప్రవచనములను ఆలకించి హృదయపరివర్తనము చెందిరి. కనుక, తీర్పుదినమున వారు ఈ తరము వారి యెదుట నిలిచి వీరిని ఖండింతురు. ఇదిగో! యోనా కంటె గొప్ప వాడొకడు ఇచట ఉన్నాడు. తీర్పుదినమున దక్షిణదేశపు రాణి ఈ తరము వారి ఎదుట నిలిచి వీరిని ఖండించును. ఏలయన, ఆమె సొలోమోను విజ్ఞానమును గూర్చి వినుటకై దూరప్రాంతమునుండి పయనించి వచ్చెను. ఇదిగో! ఆ సొలోమోను కంటె గొప్పవాడు ఒకడు ఇచట ఉన్నాడు!

 యోనా చిహ్నం: సమాధి నుండి ఉదయించే నమ్మకం

 "బోధకుడా! నీవు ఒక గుర్తును చూపవలెనని మేము కోరుచున్నాము"  ఈ ఒక్క వాక్యంలోనే మానవ హృదయపు లోతైన బలహీనత దాగి ఉంది. మనం ఎంతగా చూసినా, ఎంతగా వినినా, హృదయం సిద్ధపడకపోతే ఇంకొక గుర్తు, ఇంకొక రుజువు, ఇంకొక అద్భుతం కావాలని అడుగుతూనే ఉంటుంది. పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్ర బోధకులు యేసు ముందు నిలబడి ఇదే అడిగారు. వారు గుడ్డివారికి చూపు వచ్చుట చూశారు, దయ్యాలు వెళ్ళగొట్టబడుట చూశారు, కుంటివారు నడుచుట చూశారు. అయినా వారి హృదయం తెరుచుకోలేదు. ఎందుకంటే సమస్య వారి కళ్ళలో లేదు  వారి హృదయంలో ఉంది.

 ఇది మనందరికీ వర్తించే ఒక నిజం. మనం కూడా జీవితంలో దేవుడు చేసిన ఎన్నో మేళ్ళను, ఎన్నో సమాధానాలైన ప్రార్థనలను, ఎన్నో రక్షణ అనుభవాలను వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే లెక్కపెట్టలేనన్ని ఉంటాయి. అయినా, ఏదైనా కొత్త కష్టం వచ్చినప్పుడు, "దేవా, నీవు నిజంగా ఉన్నావని ఇప్పుడు నాకు చూపించు" అని అడుగుతూ ఉంటాము. మన విశ్వాసం గతంలో పొందిన అనుభవాల మీద కాకుండా, ప్రతిసారి కొత్త రుజువు మీద ఆధారపడుతూ ఉంటే, అది ఎప్పటికీ స్థిరపడదు.

మత్తయి 12వ అధ్యాయంలో ఈ సంభాషణ జరిగే సమయానికి, యేసు ప్రభువు  అప్పటికే అనేక వివాదాలలో ఉన్నారు. ఆయన విశ్రాంతి దినాన స్వస్థపరచడాన్ని పరిసయ్యులు తప్పుపట్టారు; ఆయన దయ్యం పట్టిన వానిని  విమోచించినప్పుడు, ఆయన శక్తిని  బెల్జబులుకి ఆపాదించారు. ఈ నేపథ్యంలోనే వారు మరొక  గుర్తు కోరుతూ వచ్చారు. యేసు ప్రభువును ఇరుకున పెట్టాలని వారి ఆశ. వారి ప్రశ్న వెనుక దాగి ఉన్న ఉద్దేశం మనకు ఒక హెచ్చరిక.  కొన్నిసార్లు మన ప్రశ్నలు కూడా నిజమైన అన్వేషణ నుండి కాకుండా, మన సొంత అభిప్రాయాలను సమర్థించుకోవాలనే కోరిక నుండి పుడుతుంటాయి.

యేసు ప్రభువు  ఇచ్చిన సమాధానం ఆశ్చర్యకరంగా ఉంటుంది. ఆయన మరొక అద్భుతం చేయలేదు. ఆయన మరింత రుజువు ఇవ్వలేదు. బదులుగా, ఆయన తన సొంత భవిష్యత్తు గురించి  తన మరణం, సమాధి, మరియు మూడవ దినాన లేచుట గురించి  మాట్లాడారు. "యోనా ప్రవక్త మూడు పగళ్ళు, మూడు రాత్రులు తిమింగిల గర్భములో ఉన్నట్లు, మనుష్యకుమారుడును మూడుపగళ్ళు, మూడు రాత్రులు భూగర్భములో ఉండును." ఇదే వారికి ఇవ్వబడే ఏకైక గుర్తు.

ఈ మాటలు వినగానే మనం ఒక్కసారి ఆగి ఆలోచించాలి. ఎందుకు యేసు ప్రభువు తన మరణాన్ని ఒక "గుర్తు"గా చూపిస్తున్నాడు? ఎందుకంటే, నిజమైన విశ్వాసానికి పునాది అద్భుతాలు కావు, అది సిలువ, సమాధి, పునరుత్థానం. మన జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రతి చీకటి రాత్రి, ప్రతి భయంకరమైన సమాధి క్షణం వెనుక, దేవుని వెలుగు దాగి ఉందని ఈ చిహ్నం మనకు గుర్తుచేస్తుంది. యోనా చేప కడుపులో మూడు రోజులు ఉండటం  అది జీవితమా, మరణమా అని తెలియని చీకటి స్థితి, దాన్ని  గడిపిన తర్వాత తీరానికి  బయటకు తీసుకురాబడ్డాడు. అదే విధంగా, యేసుప్రభువు  సమాధిలో మూడు రోజులు గడిపి, మూడవ దినాన మహిమతో లేచారు.

యోనా చిహ్నం

ఇది మనకిచ్చే వాగ్దానం చాలా వ్యక్తిగతమైనది. మీ జీవితంలో ఇప్పుడు మీరు ఏదైనా "సమాధి క్షణం"లో ఉన్నారా? ఆరోగ్య సమస్య కావచ్చు, కుటుంబంలో విభేదం కావచ్చు, ఆర్థిక ఇబ్బంది కావచ్చు, లేదా కేవలం ఆత్మలో ఒక చీకటి కాలం కావచ్చు,  ఏదైనా సరే, యోనా చిహ్నం మనకు చెబుతున్నది ఏమిటంటే,  చీకటికి చివరి మాట కాదు. సమాధికి చివరి మాట స్థితి కాదు. మూడవ దినాన ఉదయం వస్తుంది. దేవుడు మీ చీకటి కథను ఆయన మహిమ కథగా మార్చగలడు.

ప్రభువు తర్వాత మాట్లాడుతూ నీనెవె పౌరులను, దక్షిణదేశపు రాణిని ప్రస్తావిస్తారు. ఇద్దరూ యూదులు కాదు, వారు "బయటివారు," "ఇతరులు" అని పరిగణించబడేవారు. అయినా, నీనెవె ప్రజలు కేవలం ఒక చిన్న ప్రవచనం విని, పూర్తిగా అపరిచితుడైన ప్రవక్త మాటలు విని, వెంటనే హృదయపరివర్తనం చెందారు. షేబా రాణి సొలోమోను జ్ఞానం గురించి విని, వందల మైళ్ళు ప్రయాణించి వచ్చింది.  కేవలం వినడం కోసం, నేర్చుకోవడం కోసం.

ఈ ఇద్దరి స్పందన మనకు ఒక గుణపాఠం. మనం దేవుని వాక్యాన్ని, దేవుని పిలుపును ఎంత సులభంగా పొందుతున్నామో ఆలోచించండి. బైబిలు మన ఇంట్లోనే ఉంది. ప్రతి ఆదివారం సువార్త వినిపిస్తుంది. ప్రార్థన ఎప్పుడైనా చేయవచ్చు. ఎన్నో ఆధ్యాత్మిక పుస్తకాలు, ప్రసంగాలు అందుబాటులో ఉన్నాయి. నీనెవె ప్రజలకు, షేబా రాణికి లేని అవకాశాలు మనకు పుష్కలంగా ఉన్నాయి. అయినా, మనం ఎంత తేలికగా ఆ వాక్యాన్ని పక్కన పెట్టేస్తామో, ఎంత తేలికగా ప్రార్థనను వాయిదా వేస్తామో ఆలోచించవలసిన విషయం.

నీనెవె, షేబా రాణి - నమ్మిన "బయటివారు"

యేసు ప్రభువు  చెప్పే మాట కఠినంగా అనిపించవచ్చు. తక్కువ వెలుగు పొందిన నీనెవె ప్రజలు, తక్కువ వెలుగు పొందిన షేబా రాణి తీర్పు దినాన ఎక్కువ వెలుగు పొంది కూడా స్పందించని ఈ తరాన్ని ఖండిస్తారు. ఇది భయపెట్టడానికి చెప్పిన మాట కాదు.  ఇది ప్రేమతో కూడిన హెచ్చరిక. దేవుడు మనకు ఎంత ఎక్కువ ఇచ్చాడో, మన బాధ్యత కూడా అంతే ఎక్కువ. కృపను పొందడం మాత్రమే సరిపోదు; ఆ కృపకు జీవితంలో స్పందించాలి.

యేసు ప్రభువు పరిసయ్యులను "దుష్టులు, దైవభ్రష్టులు" అని పిలిచినప్పుడు, ఆయన వారి బాహ్య ప్రవర్తనను మాత్రమే కాదు, వారి అంతరంగ స్థితిని కూడా బయటపెడుతున్నారు. "దైవభ్రష్టత్వం" అనే మాట పాత నిబంధనలో తరచుగా విగ్రహారాధనకు, దేవునికి అవిశ్వాసానికి ఉపమానంగా వాడబడింది. అంటే, పరిసయ్యుల నిజమైన సమస్య నైతిక పాపం మాత్రమే కాదు  వారు తమ సొంత అభిప్రాయాలను, తమ సొంత అంచనాలను దేవుని కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించారు. వారు దేవుడిని తమ నిబంధనలకు లోబడేలా చేయాలని కోరుకున్నారు, తామే దేవుని నిబంధనలకు లోబడాలని కాదు.

ఇది నేటి మన జీవితంలో కూడా సూక్ష్మంగా జరుగుతూనే ఉంటుంది. మనం ప్రార్థన చేసేటప్పుడు, "దేవా, నా ప్రణాళిక ప్రకారం ఇది జరగనీ" అని అడుగుతూ ఉంటామా, లేక "దేవా, నీ చిత్తం నెరవేరనీ" అని హృదయపూర్వకంగా అప్పగించుకుంటామా? ఒక ఉద్యోగం రాకపోయినా, ఒక సంబంధం విఫలమైనా, ఒక కోరిక తీరకపోయినా, వెంటనే "దేవుడు నా ప్రార్థన వినలేదు" అని నిరాశపడతామా, లేక ఆయన సమయం, ఆయన ప్రణాళిక మనకంటే గొప్పదని నమ్ముతామా? పరిసయ్యుల హృదయ కాఠిన్యం ఒక్క రోజులో ఏర్పడలేదు, అది చిన్న చిన్న అవిశ్వాస క్షణాల  గంప. అలాగే మన హృదయం కూడా క్రమంగా మెత్తబడవచ్చు, లేదా క్రమంగా కఠినపడవచ్చు, అది మన ప్రతిరోజు తీసుకునే చిన్న నిర్ణయాల మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.

హృదయ కాఠిన్యం అంటే ఏమిటి?

ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక సత్యం దాగి ఉంది.  దేవుని దయ ఎవరి సొంత ఆస్తి కాదు. మతపరమైన హోదా, కుటుంబ నేపథ్యం, సంఘంలో స్థానం  వీటిలో దేనివల్లనూ మనం దేవునికి  దగ్గరగా ఉన్నామని అనుకోలేము. పరిసయ్యులు ధర్మశాస్త్రాన్ని క్షుణ్ణంగా తెలిసినవారు, మతపరమైన నాయకులు, గౌరవనీయులు. అయినా వారి హృదయం మూసుకుపోయింది. అటువైపు, "బయటివారు"గా చూడబడిన నీనెవె ప్రజలు, ఒక విదేశీ రాణి హృదయపూర్వకంగా స్పందించారు. దేవుని రాజ్యంలో ప్రవేశం మన హోదా మీద కాదు, మన హృదయం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.

 అవిలాపూరి  తెరేసమ్మ తన  పుస్తకాలలో బోధిస్తూ, దేవుని సన్నిధి బాహ్య హోదాలలో కాదు, వినయంతో నిండిన ఆత్మ లోతుల్లోనే దొరుకుతుందని చెప్పింది. అద్భుతాలు, భావోద్వేగ అనుభూతులు లేని క్షణాలలో కూడా దేవుని పట్ల నమ్మకంగా నిలబడటమే పరిణతి చెందిన విశ్వాసం. పరిసయ్యులు బాహ్య రుజువుల వెంట పరుగెత్తారు; పునీతులు అంతరంగపు నిశ్శబ్దంలో దేవుని కనుగొన్నారు.

దేవదూత గాబ్రియేలుదేవదూత  ఆమెకు మంగళ  వార్త తెలియజేసినప్పుడు, ఆమె "ఇది ఎలా జరుగును?" అని అడిగింది,  అది ప్రశ్న మాత్రమే, పరీక్ష కాదు. ఆమెకు ఏ అద్భుత రుజువు కోరలేదు; సమాధానం విన్న వెంటనే, "ఇదిగో ప్రభువు దాసురాలను" అని వినయంగా అంగీకరించింది. ఆమె జీవితమంతా ఇదే వైఖరితో సాగింది,  శిలువ దగ్గర నిలబడినప్పుడు కూడా, అర్థంకాని క్షణాలలో కూడా, ఆమె విశ్వాసం చెక్కుచెదరలేదు. మరియతల్లి  మనకు చూపే మార్గం ఇదే: రుజువులు అడగకుండా, దేవుని వాక్యాన్ని హృదయంలో నిలుపుకొని ముందుకు సాగడం.

ఈ సువార్త భాగం మనల్ని రెండు మార్గాల మధ్య నిలబెడుతుంది. ఒక మార్గం పరిసయ్యుల మార్గం నిరంతరం రుజువులు అడుగుతూ, అనుభవాలను చూస్తూ కూడా హృదయాన్ని మార్చుకోకుండా ఉండేది. ఇది సురక్షితంగా అనిపించవచ్చు, ఎందుకంటే మనం ఏమీ మార్చుకోనవసరం లేదు, ఏమీ వదులుకోనవసరం లేదు. కానీ ఈ మార్గం చివరికి ఆత్మీయ శూన్యతకు దారితీస్తుంది. రెండవ మార్గం నీనెవె ప్రజల మార్గం, షేబా రాణి మార్గం  వినయంగా వినడం, నిజాయితీగా అన్వేషించడం, మరియు మార్పుకు సిద్ధపడడం. ఈ మార్గం కష్టంగా అనిపించవచ్చు, ఎందుకంటే ఇది మనల్ని మారమని అడుగుతుంది. కానీ ఇదే జీవానికి దారి.

ఈ రెండు మార్గాల మధ్య వ్యత్యాసం బయటి ప్రవర్తనలో కనిపించకపోవచ్చు. ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒకే సంఘంలో కూర్చొని, ఒకే ప్రార్థన చదివి, ఒకే సువార్త విని ఉండవచ్చు. కానీ ఒకరి హృదయం "నాకు ఇంకా రుజువు కావాలి" అని మూసుకుపోయి ఉండవచ్చు, మరొకరి హృదయం "ప్రభూ, నీ చిత్తం నాలో నెరవేరనీ" అని తెరుచుకొని ఉండవచ్చు. వెలుపలి భక్తి ఒక్కటే సరిపోదు దేవుడు చూసేది హృదయపు లోతునే. అందుకే యేసు ప్రభువు  పదే పదే "వినండి, హృదయపరివర్తనం చెందండి" అని బోధించారు కేవలం ఆచారాలు పాటించమని కాదు.

రెండు మార్గాలు

ఈ సత్యాన్ని మన నిత్య జీవితంలోకి ఎలా తీసుకురావాలి? మొదటిది, ప్రార్థనలో మనం దేవుని "పరీక్షించడం" మానుకోవాలి. "ఇది జరిగితేనే నీవు ఉన్నావని నమ్ముతాను" అనే మనోభావం మెల్లగా మన హృదయంలో చేరుకోకుండా, దాని  బదులుగా, "ఏమి జరిగినా, నీవు నాతో ఉన్నావని నేను నమ్ముతాను" అనే వైఖరిని అలవర్చుకోవాలి. రెండవది, మనం ఇప్పటికే పొందిన కృపలను గుర్తు చేసుకునే అలవాటు చేసుకోవాలి. ప్రతి రాత్రి నిద్రపోయే ముందు, ఆ రోజు దేవుడు చేసిన చిన్న చిన్న మేళ్ళను లెక్కపెట్టడం అలవాటు చేసుకుంటే, మన హృదయం క్రమంగా కృతజ్ఞతతో నిండుతుంది, రుజువుల కోసం అడగడం తగ్గిపోతుంది.

మూడవది, నీనెవె ప్రజల్లా, మనం విన్న వెంటనే స్పందించే అలవాటు చేసుకోవాలి. వాయిదా వేయడం అనేది హృదయ కాఠిన్యానికి మొదటి మెట్టు. ఒక ప్రసంగం విని హృదయం కదిలినప్పుడు, ఒక సూచన మనసుకు తగిలినప్పుడు, వెంటనే ఆచరణలో పెట్టాలి  "తర్వాత చూద్దాం" అని వాయిదా వేయకూడదు. నాలుగవది, షేబా రాణిలా, దేవుని జ్ఞానం కోసం శ్రమించే అలవాటు అవసరం. బైబిలు చదవడం, ధ్యానం చేయడం, సంఘ బోధలను వినడం అనేవి మనం "దూరప్రయాణం" చేసి దేవుని జ్ఞానాన్ని వెతుక్కునే విధానాలు. ఈ శ్రమను ఎవరూ మనకు బదులుగా చేయలేరు.

నిత్య జీవితంలో ఈ వాక్యం

చివరగా, మనం జ్ఞాపకం ఉంచుకోవలసినది,  దేవుడు మౌనంగా ఉన్నట్లు అనిపించే క్షణాలు కూడా ఆయన మనలను విడిచిపెట్టిన క్షణాలు కావు. యోనా చేప కడుపులో ఉన్నప్పుడు దేవుడు అతనితో మాట్లాడలేదు, కానీ దేవుడు అతనిని విడిచిపెట్టలేదు. యేసు సమాధిలో ఉన్నప్పుడు శిష్యులు నిరాశలో మునిగిపోయారు, కానీ మూడవ దినాన ఆ నిరాశ మహిమాన్విత సంతోషంగా మారింది. మన జీవితంలోని ప్రతి "సమాధి" కూడా అంతిమ మాట కాదు, అది కేవలం పునరుత్థానానికి ముందు దశ మాత్రమే.

ఈ వారం, మనం మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుందాం: నేను దేవుని దగ్గర నిరంతరం కొత్త రుజువులు, కొత్త అద్భుతాలు అడుగుతున్నానా? లేక, ఆయన ఇప్పటికే నాకు ఇచ్చిన వెలుగుకు, ఆయన వాక్యానికి, ఆయన సిలువకు, ఆయన పునరుత్థానానికి,  హృదయపూర్వకంగా స్పందిస్తున్నానా? నా జీవితంలో ఏదైనా "సమాధి" ఉందా, అక్కడ నేను దేవుని మౌనాన్ని అనుభవిస్తున్నానా? అయితే గుర్తుంచుకోండి, యోనా చేప కడుపులో శాశ్వతంగా ఉండలేదు. యేసు సమాధిలో శాశ్వతంగా ఉండలేదు. మూడవ దినం వస్తుంది.

ముగింపు

యోనా చిహ్నం మనకు ఇచ్చే అంతిమ సందేశం ఇదే, దేవుడు అద్భుతాల ద్వారా కాదు, తన సొంత మరణం మరియు పునరుత్థానం ద్వారా తన ప్రేమను నిరూపించుకున్నాడు. మనకు కావలసిన గుర్తు ఇప్పటికే ఇవ్వబడింది. ఇక మనం చేయవలసినది ఒక్కటే, నీనెవె ప్రజల్లా, షేబా రాణిలా, వినయంగా ముందుకు వచ్చి, హృదయాన్ని తెరిచి, "యోనా కంటే గొప్పవాడు, సొలోమోను కంటే గొప్పవాడు" ఈ రోజు మన మధ్య నిలిచి ఉన్నాడని విశ్వసించడం.

 ప్రార్థన

ప్రభువా! మేము ఎన్నోసార్లు రుజువులు కోరుతూ, నీ వాక్యానికి వెంటనే స్పందించడంలో ఆలస్యం చేస్తున్నాము. నీనెవె ప్రజల వినయాన్ని, షేబా రాణి అన్వేషణ ఉత్సాహాన్ని మాకు దయచేయి. మా జీవితంలోని ప్రతి సమాధి క్షణంలో నీ పునరుత్థాన శక్తిని నమ్మేలా మమ్మల్ని బలపరచు.  తండ్రీ, మేము పొందిన వెలుగుకు తగినట్లుగా జీవించేలా మమ్మల్ని నడిపించు. మా హృదయాలను కఠినపరచుకోకుండా, నీ కృపకు వెంటనే, పూర్తిగా స్పందించే వినయాన్ని దయచేయి. పరిశుద్ధ మరియ మాత చూపిన నమ్మకాన్ని, తెరేసమ్మ చూపిన అంతరంగ ప్రార్థనా స్ఫూర్తిని మాకు అనుగ్రహించు. మా జీవితంలోని ప్రతి చీకటి రాత్రి వెనుక నీవు సిద్ధం చేస్తున్న ఉదయాన్ని ఎదురుచూసే ఓర్పును మాకు దయచేయి.  యోనా కంటే గొప్పవాడా, సొలోమోను కంటే గొప్పవాడా, నీవే మా జీవితానికి తగిన గుర్తువు. మరొక రుజువు కోసం వెతకకుండా, నీ సిలువను,  నీ ఉత్తనము  చూసి నమ్మేలా మా విశ్వాసాన్ని బలపరచు. ఆమెన్.

📚 ఈ సందేశం మీకు ఆశీర్వదకరంగా...
మీ కుటుంబం & స్నేహితులతో share చేయండి! 🙏

WhatsApp లో Share చేయండిరోజువారీ సందేశాలకు 👉 కార్మెల్ శోభ WhatsApp Channel Join చేయండి