మత్తయి 14:1-12 ధ్యానం: బాప్తిస్మ యోహాను మరణం - ఆత్మీయ పాఠాలు |కార్మెల్ శోభ

మత్తయి 14:1-12

ఆ కాలమున గలిలీయ ప్రాంత పాలకుడగు హేరోదు యేసు ప్రఖ్యాతిని విని, “ఇతడు స్నాప కుడగు యోహానే. అతడే మృతులనుండి లేచియున్నాడు. కావున, అద్భుతశక్తులు ఇతనియందు కనిపించు చున్నవి” అని తన కొలువుకాండ్రతో చెప్పెను. హేరోదు తన సోదరుడగు. ఫిలిప్పు భార్యయైన హేరోదియ కారణముగా యోహానును బంధించి చెరలో వేయించెను. ఏలయన, “ఆమెను నీవు ఉంచుకొనుట ధర్మముకాదు” అని యోహాను హేరోదును హెచ్చరించుచుండెను. యోహానును చంపుటకు హేరోదు నిశ్చయించెను. కాని అతడు ప్రవక్తయని ప్రఖ్యాతిగాంచుటచే ప్రజలకు భయపడెను. హేరోదు జన్మదినోత్సవమున హేరోదియ కుమార్తె సభలో నాట్యమాడి అతనిని మెప్పింపగా, ఆమె ఏమి కోరినను దానిని ఆమెకు ఒసగెదను అని అతడు ప్రమాణపూర్వకముగా వాగ్దానము చేసెను. అపుడు ఆమె తన తల్లి ప్రోత్సాహమువలన “స్నాపకుడగు యోహాను శిరస్సును ఒక పళ్ళెరములో ఇప్పుడు ఇప్పింపుము” అని అడిగెను. అందుకు ఆ రాజు దుఃఖించెను. కాని, తన ప్రమాణముల కారణముగ, అతిథుల కారణముగ ఆమె కోరిక తీర్చ ఆజ్ఞాపించి, సేవకులను పంపి చెరసాలలోనున్న యోహానును శిరచ్చేదనము గావించెను. వారు అతని తలను పళ్ళెములో తెచ్చి ఆ బాలికకు ఇవ్వగా ఆమె దానిని తన తల్లికి అందించెను. అంతట యోహాను శిష్యులు వచ్చి, అతని భౌతిక దేహమును తీసికొనిపోయి భూస్థాపనము చేసిరి. పిమ్మట వారు యేసు వద్దకు వెళ్ళి ఆ విషయమును తెలియచేసిరి.

మత్తయి సువార్త 14వ అధ్యాయం 1 నుండి 12వ వచనం వరకు బాప్తిస్మ యోహాను మరణ వృత్తాంతం చూస్తాము. ఇది ఒక విషాదకరమైన, అదే సమయంలో ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టిని ప్రాముఖ్యతను చూపించే సంఘటనగా నిలుస్తుంది. ఈ ఘట్టం రాజకీయాధికారం, నైతిక సత్యం, మానవ మనస్సాక్షి, మరియు దైవ ప్రణాళికల మధ్య నిరంతరం సాగే సంఘర్షణను ఎంతో స్పష్టంగా మన కళ్లముందు ఉంచుతుంది. ఇది ప్రతి తరంలో పునరావృతమయ్యే ఆధ్యాత్మిక సత్యం.

1. నిర్భయ సత్య స్వరం - పాలకుల అసహనం

యేసు ప్రభువుని అద్భుతాలు, ఆయన ప్రఖ్యాతి గలీలియ ప్రాంతమంతటా వ్యాపించినప్పుడు, అవి ఆనాటి పాలకుడైన హేరోదు అంతియోపాస్ చెవిన పడ్డాయి. అయితే ఆ వార్త వినగానే హేరోదులో వ్యక్తమైన మొదటి స్పందన ఆనందం కాదు, ఒక రకమైన ఆందోళన మరియు భయం. అతడు వెంటనే “ఇతడు స్నాప కుడగు యోహానే. అతడే మృతులనుండి లేచియున్నాడు. కావున, అద్భుతశక్తులు ఇతనియందు కనిపించు చున్నవి” అని తన కొలువుకాండ్రతో చెప్పెను.”

ఈ పొరపాటు అవగాహన వెనుక హేరోదును వెంటాడుతున్న తీవ్రమైన నేరం చేశాను అనే భావన ఉంది. ఆ నేరభావానికి కారణం, అతడు అంతకుముందు యోహానును అన్యాయంగా చెరసాలలో బంధించి, శిరచ్ఛేదన చేయించడమే. యోహాను చేసిన తప్పేమిటి? అతడు హేరోదు అనైతిక జీవితాన్ని, అంటే తన సోదరుడైన ఫిలిప్పు భార్య హేరోదియను ఉంచుకోవడాన్ని దేవుని ధర్మశాస్త్రం ఆధారంగా ఖండించడమే.

లేవీయకాండము 18:16 మరియు 20:21 ప్రకారం సహోదరుని భార్యను వివాహము చేసుకోవడం తీవ్రమైన చట్టవిరుద్ధమైన కార్యం. యోహాను, హెరోదు రాజు ముందు ఏమాత్రం సంకోచించకుండా, "ఆమెను నీవు ఉంచుకొనుట ధర్మము కాదు" అని ధైర్యంగా స్పష్టం చేశాడు. దేవుని వాక్యానికి, సత్యానికి సాక్షిగా నిలబడటంలో యోహాను చూపించిన ఈ నిర్భయత్వమే అతడిని లోక సంబంధమైన శిక్షలకు, శ్రమలకు గురిచేసింది.

ఇది మనకు ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని బోధిస్తుంది. అది ఏమిటంటె దేవుని వాక్యాన్ని ప్రకటించే వారు ఎల్లప్పుడూ లోకంతో సాన్నిహిత్యంగా ఉండలేరు. సత్యం చెప్పడం అనేది ఒక్కోసారి అధికారంతో ఘర్షణకు దారితీస్తుంది. ప్రవక్తల చరిత్రను పరిశీలిస్తే, దేవుని పలుకును యథాతథంగా ప్రకటించిన వారు ఎన్నడూ రాజుల ఆస్థానంలో ఆదరణ పొందలేదని స్పష్టమవుతుంది. యోహాను తన పరిచర్యలో రాజీపడలేదు, తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవడం కోసం సత్యాన్ని మృదువుగా మార్చలేదు. ఇదే అతని పరిచర్యకు విశిష్టతను, ఔన్నత్యాన్ని అందించింది.

2. రాజీపడని ఆత్మ మరియు పాత నిబంధన ప్రవక్తల పరంపర

యోహాను సత్యమునకు సాక్షిగా జీవించిన ఈ మాతృక నూతన నిబంధనలో ఒక కొత్త పరిణామం కాక, పాత నిబంధన ప్రవచన పరంపర యొక్క పరాకాష్ఠగా నిలుస్తుంది. పాత నిబంధనలో, నూతన నిబంధన రక్షణ చరిత్రకు మద్య ఒక వారధిగా యోహాను నిలబడ్డాడు. యోహాను పరిచర్య ఏలీయా నిష్టను గుర్తు చేస్తుంది (లూకా 1:17).

పాత నిబంధనలో ఏలీయా ప్రవక్త అహాబు రాజును, అతని అన్యురాలైన భార్య ఎసెబేలును ఎలాగైతే ఎదిరించి నైతిక పతనానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడాడో, అదే శైలి ఇక్కడ పునరావృతమైంది. హేరోదు అంతియోపాస్ అహాబు పాత్రను పోషిస్తే, అతని చట్టవిరుద్ధ భార్య హేరోదియ ఎసెబేలు ద్వేషాన్ని, ప్రతీకార భావాన్ని పునరావృతం చేసింది. యిర్మీయా, జెకర్యా వంటి పాత నిబంధన నీతిమంతులు, సత్యం చెప్పినందుకు పాలకుల ఆగ్రహానికి గురైనట్లే, యోహాను కూడా అదే పరంపరను కొనసాగించాడు.

ఈ పోలిక అలంకారనికి కాదు; ఇది దేవుని ప్రణాళికలో చరిత్ర ఎలా ఒక నిర్దిష్ట సరళిని అనుసరిస్తుందో చూపిస్తుంది. దేవుడు తన ప్రజలను హెచ్చరించడానికి పంపిన ప్రవక్తలు అనేకసార్లు తిరస్కరణకు, హింసకు గురయ్యారు. యేసు ప్రభువు స్వయంగా మత్తయి 23:37లో "ఓ యెరూషలేమా! యెరూషలేమా! నీవు ప్రవక్తలను చంపి, దేవుడు పంపిన ప్రతినిధులపై రాళ్ళు రువ్వుచున్నావు. కోడి రెక్కలు చాపి తన పిల్లలను ఆదుకొనునట్లు, నేను ఎన్ని పర్యాయములు నీ పిల్లలను చేరదీయగోరినను, నీవు అంగీకరింపకపోతివి" అని విలపించాడు. యోహాను ఈ ప్రవక్తల పరంపరలో చివరి వాడిగా, అత్యంత గొప్ప ప్రతినిధిగా నిలిచాడు.

యోహాను ప్రాణభయం కంటే దేవుని నీతికే ప్రాధాన్యత ఇచ్చాడు. అతడు "ఆయన హెచ్చింపబడవలెను. నేను తగ్గింపబడవలెను." (యోహాను 3:30) యోహాను తగ్గడం ద్వారా, అతని పరిచర్య ముగియడం ద్వారా, క్రీస్తు బహిరంగ పరిచర్యకు, ఆయన హెచ్చింపబడటానికి సంపూర్ణ మార్గం సుగమమైంది. ఈ వినయపూర్వకమైన త్యాగం ప్రతి విశ్వాసికి ఒక మాదిరిగా నిలుస్తుంది. మన జీవితం క్రీస్తును కీర్తిపరచడానికే అంకితం కావాలనే సత్యాన్ని ఇది బోధిస్తుంది.

3. అధికార బంధకాలు, మనస్సాక్షి యొక్క వేదన

దైవ ప్రణాళికలో యోహాను తన పాత్రను నమ్మకంగా నెరవేరుస్తుంటే, మరోవైపు పాలకుడైన హేరోదు జీవితం పాపపు బంధకాలలో ఎలా దిగజారిపోయిందో చూడవచ్చు. హేరోదు మానసిక స్థితిని గమనిస్తే, పాపం మనిషిని ఏ రీతిగా బంధిస్తుందో స్పష్టమవుతుంది. మొదట ఒక అనైతిక సంబంధంతో (లేదా వివాహంతో) అతని పాపం ప్రారంభమైంది. దానిని కప్పిపుచ్చుకోవడానికి, ప్రశ్నించిన యోహనును చెరసాలలో బంధించాడు.

యోహానును చంపాలని హేరోదు నిశ్చయించుకున్నప్పటికీ, అతడు ప్రజాదరణకు భయపడ్డాడు; ఎందుకంటే ప్రజలు యోహానును ప్రవక్తగా అంగీకరించారు. ఇక్కడ పాలకుల ప్రయోజనం మరియు ద్వంద్వ వైఖరి బయటపడుతుంది. హేరోదుకు దేవుడంటే భయం లేదు, కానీ తన రాజకీయాధికారానికి ముప్పు తెచ్చే ప్రజల తిరుగుబాటు అంటే భయం. పాపం చేసిన మనిషికి బాహ్యంగా కిరీటం, సింహాసనం, సైన్యం ఉండవచ్చు కానీ, అంతరంగంలో అతడు మనస్సాక్షి వేధింపులకు గురయ్యే బానిస.

హేరోదు యోహాను మాటలను వినడానికి ఇష్టపడేవాడేమో కానీ, తన పాపాన్ని విడిచిపెట్టడానికి సిద్ధపడలేదు. మార్కు సువార్త 6:20 ప్రకారం, హేరోదు యోహానుకు భయపడుతూ, అతడు నీతిమంతుడనీ, పరిశుద్ధుడనీ ఎరిగి అతనిని కాపాడుచు, అతని మాటలు వినుచు, అనేక సంగతులలో సందేహపడుచు, సంతోషముగా వినుచుండెడివాడు. ఇది ఎంతో ఆసక్తికరమైన మానసిక స్థితి. సత్యాన్ని వినడం ఇష్టపడటం, దానికి అనుగుణంగా జీవించడానికి నిరాకరించడం. ఇది నేటికీ అనేకమంది విశ్వాసుల జీవితంలో ప్రతిబింబించే ఒక వాస్తవికత. దేవుని వాక్యాన్ని వినడం, దానిపై ఆసక్తి చూపడం సరిపోదు; దానికి విధేయత చూపడమే నిజమైన భక్తికి రుజువు.

పశ్చాత్తాపం లేని భక్తి లేదా అపరాధ భావం మనిషిని రక్షించకపోగా, అంతిమంగా మరింత తీవ్రమైన నాశనానికి దారితీస్తుంది. హేరోదు జీవితం ఈ సత్యానికి ఒక హెచ్చరికగా నిలుస్తుంది. అర్థభక్తి, అర్థపశ్చాత్తాపం ఎన్నడూ ఆత్మను విమోచించలేవు.

4. విందు విలాసమె కుట్రలాయం

హేరోదు హృదయంలో నడుస్తున్న ఈ ఆధ్యాత్మిక, మానసిక సంఘర్షణ అతని జన్మదినోత్సవ విందులో ఒక పరాకాష్ఠకు చేరుకుంది. సామాజిక- రాజకీయ కోణంలో చూస్తే, ఆనాటి హేరోదు రాజవంశం తీవ్రమైన రాజకీయ స్వార్థానికి, విలాసాలకు, మరియు అనైతికతకు పేరుగాంచింది. ఆ జన్మదిన వేడుకలో హేరోదియ కుమార్తె (సలోమి) సభ మధ్యలో నాట్యమాడి రాజును, అతనితో ఉన్న అతిథులను మురిపించింది.

ఇది కేవలం అనుకోకుండా జరిగిన వినోదం కాదు; పక్కా పథకం ప్రకారం హేరోదియ పన్నిన కుట్ర. కామాతురతతో, మద్యం మత్తులో, మెప్పు పొందే భావనలో హేరోదు ఆ బాలికకు ఒక తొందరపాటు ప్రమాణం చేశాడు. "నీవు ఏమి కోరినను దానిని నీకు ఒసగెదను" అని ప్రమాణం చేశాడు. హేరోదు ధర్మాధర్మములు మరిచిపోయి, తన క్షణికావేశానికి, రాచరిక అహంకారానికి ప్రాధాన్యత ఇచ్చాడు.

ఈ సందర్భం సామాజికంగా స్త్రీలను లేదా బాలికలను వినోద సాధనాలుగా, రాజకీయ పావులుగా మార్చే వ్యవస్థను ఎత్తిచూపుతుంది. హేరోదియ తన సొంత కుమార్తెను ప్రతీకారం తీర్చుకునే ఆయుధంగా ఉపయోగించుకుంది. సత్యం మాట్లాడిన ప్రవక్తపై ఉన్న ద్వేషం, ఒక తల్లిని ఎంతటి అంధకారంలోకి నెట్టివేసిందో ఈ ఘట్టం నిరూపిస్తుంది. ద్వేషం అనేది కేవలం ఒక వ్యక్తిని మాత్రమే కాకుండా, అతనితో సంబంధం ఉన్న కుటుంబం మొత్తాన్ని ఎలా భ్రష్టు పట్టిస్తుందో ఇది స్పష్టం చేస్తుంది. తల్లి తన స్వంత కుమార్తెను పాపపు మార్గంలో నడిపించడం, ఆ కుమార్తె కూడా తల్లి కుట్రలో భాగస్వామి కావడం. ఇది తరతరాలుగా వ్యాపించే పాపపు ప్రభావానికి ఒక ఉదాహరణ.

హేరోదు చేసిన తొందరపాటు ప్రమాణం మనకు మరో ముఖ్యమైన పాఠాన్ని బోధిస్తుంది. యేసు ప్రభువు కొండ మీద ప్రసంగంలో " మీరు ప్రమాణము చేయవద్దు" (మత్తయి 5:34-37) అని బోధించాడు. ఆలోచన లేకుండా చేసిన ప్రమాణాలు, గర్వంతో కూడిన మాటలు ఎంత ప్రమాదకరమైన పరిణామాలకు దారితీయవచ్చో హేరోదు కథ మనకు స్పష్టం చేస్తుంది. ఒక తప్పుడు ప్రమాణాన్ని నిలబెట్టుకోవడం కోసం మరో పెద్ద తప్పు చేయడం ఇక్కడ చూస్తాము. ఇది పాపనికి ఉన్న అనాలోచిత స్వభావాన్ని బహిర్గతం చేస్తుంది.

5. పరువు సంస్కృతి మరియు నకిలీ రాచరికం

ఆ బాలిక తన తల్లి ప్రోత్సాహముతో వచ్చి, "బాప్తిస్మ యోహాను శిరస్సును ఒక పళ్ళెరములో ఇప్పుడు ఇప్పింపుము" అని కోరినప్పుడు హేరోదు తీవ్రంగా దుఃఖించాడు. అతనికి అంతరంగంలో యోహాను నీతిమంతుడని తెలుసు. కానీ అతడు తన ప్రమాణముల నిమిత్తము, పక్కన ఉన్న అతిథుల ముందు తన పరువు పోతుందనే భయముతో ఆ కోరికను తీర్చడానికి ఆజ్ఞాపించాడు.

మొదటి శతాబ్దపు "పరువు-అవమాన సంస్కృతి" కి ఇది ఒక నిదర్శనం. దేవుని భయం కంటే, సమాజంలో లేదా అతిథుల ముందు తన పరువు, ప్రతిష్ఠ దెబ్బతినకూడదనే స్వార్థమే హేరోదు చేత ఒక నీతిమంతుని హత్య చేయించింది. ఇక్కడ ఒక వైరుధ్యం స్పష్టమవుతుంది. అది సింహాసనంపై కూర్చున్న హేరోదు నిజమైన రాజు కాడు, అతడు తన కామానికి, తన భార్య కుట్రలకు, సమాజపు అభిప్రాయాలకు బానిస.

ఈ ఘట్టంలో మనం చూసేది కేవలం ఒక వ్యక్తిగత దౌర్బల్యం మాత్రమే కాదు, మానవ నైజంలో లోతుగా పాతుకుపోయిన ఒక సాధారణ బలహీనత. ఎంతోమంది తమ అంతరాత్మ చెప్పే సత్యానికి విరుద్ధంగా, కేవలం ఇతరుల అభిప్రాయానికి భయపడి తప్పుడు నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు. లోకం మెప్పు పొందడం కోసం దేవుని నీతిని త్యజించే ధోరణి నేటికీ ఎంతోమంది జీవితాల్లో కనిపిస్తుంది. సామెతలు 29:25లో "లోకమునకు భయపడువాడు చేటు తెచ్చుకొనును. ప్రభువును నమ్మిన వాడు సురక్షితముగా ఉండును." అని వ్రాయబడింది. హేరోదు ఈ సత్యానికి ప్రత్యక్ష ఉదాహరణగా నిలుస్తాడు. చెరసాలలో బంధించబడి, ఏ క్షణంలోనైనా మరణానికి సిద్ధంగా ఉన్న యోహాను దేవునికి మాత్రమే విధేయుడైన నిజమైన స్వతంత్రుడు. రాజు రాజభవనంలో ఉండి కూడా అంతరంగంలో జైలు అనుభవాన్ని పొందుతుంటే, యోహాను భౌతిక జైలులో ఉండి కూడా దైవ స్వేచ్ఛను అనుభవించాడు. ఇది ఆత్మీయ స్వేచ్ఛ మరియు భౌతిక బానిసత్వం మధ్య గల వ్యత్యాసాన్ని స్పష్టం చేస్తుంది. నిజమైన స్వేచ్ఛ అనేది పరిస్థితులపై ఆధారపడదు, అది దేవునితో మన సంబంధంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.

6. శిరచ్ఛేదనం

హేరోదు ఆజ్ఞాపించిన వెంటనే, సేవకులు చెరసాలకు వెళ్లి యోహాను శిరచ్ఛేదనం చేశారు. ఆ తలను పళ్ళెంలో తెచ్చి ఆ బాలికకు ఇవ్వగా, ఆమె దానిని తన తల్లికి అందించింది. లోక దృష్టిలో హేరోదు గెలిచాడు, హేరోదియ తన పగ తీర్చుకుంది, యోహాను ఓడిపోయి మరణించాడు. కానీ దేవుని దృష్టిలో, సత్యం వైపు నిలబడిన యోహాను తన పరుగును నమ్మకంగా ముగించి పరలోక కిరీటాన్ని పొందాడు.

యోహాను మరణం కేవలం ఒక ప్రవక్త ముగింపు మాత్రమే కాదు; అది క్రీస్తు రాబోయే సిలువ శ్రమలకు ముందస్తు సూచికగా పనిచేస్తుంది. యోహానులాగే క్రీస్తు కూడా పాలకుల అన్యాయపు విచారణకు గురయ్యాడు, లోకపు పరువు-ప్రతిష్ఠలకు బలియైన పిలాతు ఆజ్ఞ వలన సిలువ వేయబడ్డాడు. యోహాను పట్ల జరిగిన అన్యాయం, క్రీస్తు లోకంలో ఎదుర్కొనబోయే అపారమైన శ్రమలకు, త్యాగానికి ఒక నీడలాగా ముందుగానే నిలిచింది.

ఇద్దరూ నిర్దోషులు, ఇద్దరూ అధికారుల చేతిలో అన్యాయానికి గురయ్యారు, ఇద్దరి విషయంలోనూ పాలకులు లోపల ఒప్పుకోలుతో కూడిన సంఘర్షణను అనుభవించారు (హేరోదు దుఃఖం, పిలాతు చేతులు కడుక్కోవడం), మరియు ఇద్దరి మరణాలు లోకం దృష్టిలో ఓటమిగా కనిపించినా, దేవుని ప్రణాళికలో విజయంగా నిలిచాయి. ఈ సారూప్యత యాదృచ్ఛికం కాదు. ఇందులో ప్రతి సంఘటన మరో గొప్ప సత్యాన్ని ముందుగా చూపిస్తుంది.

7. శ్రమలలో ప్రతిస్పందన: యేసు పాద సన్నిధికి చేరడం

యోహాను శిరచ్ఛేదనం తర్వాత జరిగిన సంఘటన విశ్వాసి జీవితానికి మరొక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక పాఠాన్ని అందిస్తుంది. యోహాను శిష్యులు వచ్చి, అతని భౌతిక దేహమును తీసికొనిపోయి భూస్థాపన చేశారు; ఆ పిమ్మట వారు నేరుగా యేసు వద్దకు వెళ్ళి ఆ విషయమును తెలియజేశారు.

శిష్యుల స్పందన ఆదర్శవంతమైనది. తమ మార్గదర్శకుడు, గురువు దారుణంగా చంపబడినప్పుడు వారు ధైర్యాన్ని కోల్పోలేదు, ప్రతీకార చర్యలకు దిగలేదు, లేదా తిరుగుబాటు చేయలేదు. వారు బాధ్యతగా భౌతిక దేహాన్ని సమాధి చేసి, తమ దుఃఖాన్ని, అన్యాయాన్ని మోసుకొని యేసు ప్రభువు వద్దకు వెళ్లారు.

మన జీవితాల్లో ఆత్మీయ నాయకులు, ప్రియులు దూరమైనప్పుడు, తీవ్రమైన అన్యాయం లేదా వేదన ఎదురైనప్పుడు మనం వెళ్లవలసిన ఏకైక సురక్షిత స్థలం యేసుక్రీస్తు పాద సన్నిధి మాత్రమే. యోహాను శిష్యులు క్రీస్తు వైపు వెళ్లడం అనేది సమస్త దృష్టిని సత్యమైన రక్షకుని వైపు మరల్చడాన్ని సూచిస్తుంది.

దుఃఖాన్ని ఒంటరిగా భరించడం కాకుండా, దానిని క్రీస్తుతో పంచుకోవడం చూస్తాము. కీర్తనలు 34:18లో " వేదన వలన గుండెలు పగిలిన వారికి ప్రభువు చేరువులోనే ఉండును. " అని వ్రాయబడింది. యోహాను శిష్యులు తమ బాధను దేవుని ముందు తీసుకువెళ్లడం ద్వారా, ప్రతి తరంలోని విశ్వాసులకు ఒక ఆదర్శమును చూపించారు. శ్రమలు, నష్టాలు ఎదురైనప్పుడు మనం ఎక్కడికి వెళ్లాలో వారు చూపించారు.

మత్తయి 14:1-12 భాగం బాప్తిస్మ యోహాను శిరచ్ఛేదనం మాత్రమే కాదు; ఇది యుగయుగాలుగా సత్యానికి, అనైతికతకు మధ్య జరిగే నిరంతర పోరాటానికి అద్దం పడుతుంది. పరువు కోసం చేసే పాపాలను బయటపెడుతుంది. సామాజికంగా అధికార దుర్వినియోగం, పాలకుల భయం ఎంతటి వినాశనానికి దారితీస్తాయో స్పష్టం చేస్తుంది. ఆధ్యాత్మికంగా ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనైనా సత్యం వైపు నిలబడే ధైర్యాన్ని, దుఃఖంలో యేసును ఆశ్రయించాల్సిన అవసరాన్ని మనకు నేర్పుతుంది.

నేను సత్యం కోసం నిలబడగలనా, లేక లోకపు మెప్పు కోసం రాజీపడతానా? నా అంతరాత్మ ఏం చెబుతున్నా, కేవలం ఇతరుల అభిప్రాయానికి భయపడి తప్పుడు నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నానా? దుఃఖం, నష్టం ఎదురైనప్పుడు నేను ఎక్కడికి వెళ్తాను? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం వెతకడమే ఈ సువిశేష భాగపు నిజమైన ధ్యాన ఫలం.

ప్రార్ధన

ప్రభువా! నీ సత్యం కొరకు రాజీపడకుండా, ప్రాణాలకు తెగించి నిలబడిన బాప్తిస్మ యోహాను జీవిత ఆదర్శము మాకు చూపించావు. లోక మెప్పు కోసం, పరువు కోసం హేరోదులాగా పాపానికి బానిసలుగా మారకుండా, నీ నీతి వైపు మాత్రమే నిలబడే ధైర్యాన్ని మాకు ప్రసాదించుము. లోక సంబంధమైన భయాలు, శోధనలు మమ్మల్ని చుట్టుముట్టినప్పుడు మా అంతరాత్మ స్వరానికి, నీ వాక్యానికి విధేయత చూపే మనస్సును దయచేయుము. యోహాను శిష్యులవలె, మా జీవితంలో ఎదురయ్యే శ్రమలు, బాధలు, అన్యాయాలన్నిటిలో నేరుగా నీ పాదసన్నిధికే వచ్చి నెమ్మది పొందే కృపను అనుగ్రహించుము. నమ్మకమైన సాక్షులుగా నీ నామ మహిమార్థం జీవించుటకు సహాయము చేయమని వేడుకుంటున్నాము. ఆమెన్

ముఖ్యమైన విభాగాలు