దేవుడు జతపరచినది -వివాహం, విడాకులు, మత్తయి 19:3-12 ధ్యానం|కార్మెల్ శోభ

మత్తయి 19:3-12

యేసును పరీక్షించుటకై పరిసయ్యులు వచ్చి “ఏ కారణము చేతనైన ఒకడు తన భార్యను పరిత్య జించుట చట్టబద్ధమా?” అని ప్రశ్నించిరి. ప్రారంభము నుండి సృష్టికర్త వారిని స్త్రీ పురుషులనుగా సృజించి నట్లు మీరు చదువలేదా? ఈ కారణము చేతనే పురుషుడు తల్లిని, తండ్రిని, విడిచి తన భార్యను హత్తుకొనియుండును. వారు ఇరువురు ఏకశరీరులై యుందురు. కనుక వారిరువురు భిన్న శరీరులు కాక, ఏకశరీరులైయున్నారు. దేవుడు జతపరచిన జంటను మానవమాత్రుడు వేరుపరుపరాదు” అని యేసు పలికెను. "అటులైన విడాకుల పత్రము నిచ్చి భార్యను విడనాడవచ్చునని మోషే ఏల ఆజ్ఞా పించెను?" అని పరిసయ్యులు తిరిగి ప్రశ్నించిరి. “మీ హృదయ కాఠిన్యమును బట్టి మీ భార్యలను మీరు విడనాడుటకు మోషే అనుమతించెనే కాని, ఆరంభమునుండి ఇట్లు లేదు. వ్యభిచార కారణమున తప్ప, తన భార్యను విడనాడి మరియొకతెను వివాహమాడువాడు వ్యభిచారియగును” అని యేసు ప్రత్యుత్తర మిచ్చెను. అపుడు శిష్యులు, “భార్య, భర్తల సంబంధము ఇట్టిదైనచో వివాహమాడకుండుటయే మేలుతరము” అనిరి. అందుకు యేసు “దైవానుగ్రహము కలవారికేగాని మరెవ్వరికిని ఇది సాధ్యపడదు. కొందరు పుట్టుకతోనే నపుంసకులుగా పుట్టుచున్నారు. మరికొందరు పరులచే నపుంసకులుగా చేయబడు చున్నారు. పరలోకరాజ్యము నిమిత్తమై తమకు తాము నపుంసకులు అయిన వారును కొందరున్నారు. గ్రహింపగలిగినవాడు గ్రహించునుగాక!” అని పలికెను.

1. పరిచయం

పరిసయ్యులు యేసు ప్రభువును పరీక్షించుటకై వచ్చి అడిగిన ప్రశ్న "ఏ కారణము చేతనైన ఒకడు తన భార్యను పరిత్యజించుట చట్టబద్ధమా?" పైకి ఇది కేవలం ఒక న్యాయపరమైన ప్రశ్నలా కనిపించినా, వాస్తవానికి ఇది యేసు ప్రభువును ఇరుకున పెట్టడానికి పన్నిన ఒక ఉచ్చు. పరిసయ్యుల ఉద్దేశం నిజాయితీగా జ్ఞానం తెలుసుకోవడం కాదు; ఆయనను బహిరంగంగా ఇరుకున పెట్టడమే.

ఆనాటి యూదా సమాజంలో విడాకుల విషయమై షమ్మయి, హిల్లేలు అనే రెండు వ్యాఖ్యాన సంప్రదాయాల మధ్య తీవ్రమైన చర్చ సాగుతూ ఉండేది. షమ్మయి సంప్రదాయం వ్యభిచారం వంటి తీవ్రమైన కారణం ఉంటేనే విడాకులు చెల్లుతాయని బోధించగా, హిల్లేలు సంప్రదాయం భార్య వంట సరిగ్గా చేయకపోయినా, భర్తకు నచ్చకపోయినా విడాకులు ఇవ్వవచ్చునని వ్యాఖ్యానించేది. పరిసయ్యులు ఈ రెండు పద్ధతులలో ఒకదానిని యేసు ప్రభువు ఎంచుకోవాలని ఆశించారు. ఆయన ఏది చెప్పినా మరొక పక్షం ఆయనను వ్యతిరేకించేలా, ఆయనను వివాదంలో ఇరికించేలా చూడాలని అనుకున్నారు.

యేసు ప్రభువు మాత్రం ఈ ఉచ్చులో పడకుండా, మానవ చట్టాలను దాటి దేవుని సృష్టి ప్రణాళిక ఏమిటని తెలియజేస్తున్నాడు. యేసు ప్రభువు తరచుగా మానవ సంప్రదాయాలను, రబ్బీల వాదోపవాదాలను దాటి దేవుని అసలు ఉద్దేశ్యాన్ని గురించి తెలియజేస్తూనేఉంటాడు.

2. దేవుడు జతపరచిన బంధం

యేసు ప్రభువు తన సమాధానాన్ని ఆదికాండము నుండి ప్రారంభిస్తాడు. "ప్రారంభము నుండి సృష్టికర్త వారిని స్త్రీ పురుషులనుగా సృజించినట్లు మీరు చదువలేదా?" అంటున్నాడు. ఈ ఒక్క ప్రశ్నలోనే యేసు ప్రభువు ఒక కీలకమైన సత్యాన్ని వెల్లడి చేస్తున్నాడు. వివాహం అనేది మానవ సంప్రదాయం కాదు, అది దేవుని సృష్టి సంకల్పంలో భాగం. పురుషుడు, స్త్రీ ఇద్దరూ దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడిన సమాన గౌరవం కలవారు, ఒకరికొకరు తోడుగా జీవించడానికి పిలువబడ్డారు. దేవుడు మానవుని ఒంటరిగా సృష్టించలేదు, ఆయన సహవాసం కోసం, ప్రేమ కోసం మనలను తీర్చిదిద్దాడు.

ఆదికాండము 2:24ని ఉదహరిస్తూ యేసు ప్రభువు, "పురుషుడు తల్లిని, తండ్రిని విడి తన భార్యను హత్తుకొనియుండును. వారు ఇరువురు ఏకశరీరులై యుందురు" అని చెబుతున్నాడు. "ఏకశరీరులు" అనే మాట కేవలం శారీరక కలయికను మాత్రమే సూచించదు. ఇది భావోద్వేగ, ఆత్మీయ, జీవిత లక్ష్యాల ఐక్యతను సూచించే దైవశాస్త్ర భావన. భర్త భార్యలు ఇద్దరు వేరువేరు వ్యక్తులుగా పుట్టినప్పటికీ, వివాహంలో దేవుని కృపతో ఒకే జీవన సమాజంగా, ఒకే గమ్యం వైపు నడిచే భాగస్వాములుగా మారతారు. వారి సంతోషాలు, బాధలు, కలలు, బాధ్యతలు, అన్నీ పంచుకునే ఒక కొత్త కుటుంబము ఏర్పడుతుంది.

ఈ సత్యం నుండి యేసుప్రభువు "దేవుడు జతపరచిన జంటను మానవమాత్రుడు వేరుపరుపరాదు." అని చెబుతున్నాడు. అందుకే వివాహంలో మూడు పక్షాలు ఉన్నాయని మనం గ్రహించాలి, భర్త, భార్య, మరియు వారి మధ్య బంధాన్ని కుదిర్చిన దేవుడు. వివాహం కేవలం ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య ఒక సామాజిక ఒప్పందం కాదు; అది దేవుని సమక్షంలో కుదిరిన పవిత్రమైన నిబంధన. ఒప్పందాన్ని ఉల్లంఘించవచ్చు, కానీ నిబంధనను ఉల్లంఘించడం అనేది దేవుని ఎదుట చేసిన ప్రమాణాన్ని విరమించడమే.

నేటి సమాజంలో అనేక వివాహాలు స్వార్థం, అసహనం, వినిమయ సంస్కృతి కారణంగా విరిగిపోతున్న తరుణంలో, యేసు ప్రభువు మనకు గుర్తు చేసేది, ప్రేమ అనేది కేవలం భావోద్వేగం మాత్రమే కాదు, అది జీవితకాల నిబద్ధత. పౌలు అపొస్తలుడు ఎఫెసీయులకు 5వ అధ్యాయంలో వివాహాన్ని క్రీస్తుకు సంఘం మధ్య ఉన్న ప్రేమకు పోల్చాడు, క్రీస్తు సంఘాన్ని ఎప్పుడూ విడనాడడు. అదే విధంగా వివాహం కూడా శాశ్వతమైన, త్యాగపూరిత ప్రేమ మీద నిర్మించబడాలి.

3. హృదయ కాఠిన్యం - మోషే అనుమతికి మూలకారణం

పరిసయ్యులు "అటులైన విడాకుల పత్రము నిచ్చి భార్యను విడనాడవచ్చునని మోషే ఏల ఆజ్ఞాపించెను?" అని వెంటనే ప్రతిప్రశ్న వేశారు, యేసు ప్రభువు వారికి ఇచ్చిన జవాబు ఆశ్చర్యకరమైనది మరియు లోతైనది: "మీ హృదయ కాఠిన్యమును బట్టి మీ భార్యలను మీరు విడనాడుటకు మోషే అనుమతించెనే కాని, ఆరంభమునుండి ఇట్లు లేదు." ఇక్కడ యేసు ప్రభువు ఒక సూక్ష్మమైన కానీ అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన తేడాను స్పష్టం చేస్తాడు, మోషే ఇచ్చినది "ఆజ్ఞ" కాదు, "అనుమతి" మాత్రమే. పరిసయ్యులు దీనిని "ఆజ్ఞ"గా పిలవడం ద్వారా, ధర్మశాస్త్రాన్ని దేవుని అసలైన ఉద్దేశ్యానికి సమానంగా చూపించే ప్రయత్నం చేశారు; యేసు ప్రభువు ఆ అపార్థాన్ని సరిదిద్దుతున్నాడు.

దేవుని ప్రణాళిక ఎప్పుడూ శాశ్వతమైన, విడదీయరాని వివాహ బంధమే. కానీ మానవ పాపం, స్వార్థం, క్రూరత్వం కారణంగా కొన్ని పరిస్థితులలో ఈ ఆదర్శాన్ని పూర్తిగా ఆచరించడం అసాధ్యమైంది. అందుకే మోషే ఒక రక్షణాత్మక చర్యగా, ఇప్పటికే జరిగిపోయిన విడాకుల పరిస్థితిలో స్త్రీకి కనీస రక్షణ కల్పించడానికి ఈ నిబంధనను అనుమతించాడు. విడాకుల పత్రం లేకుండా వదిలేయబడిన స్త్రీకి పునర్వివాహం చేసుకునే హక్కు కూడా ఉండేది కాదు, ఆమె సమాజంలో అనాథగా మిగిలిపోయేది. మోషే విడాకులను ప్రోత్సహించలేదు; అతడు ఒక చెడు పరిస్థితిని నియంత్రించడానికి, స్త్రీని కొంతైనా రక్షించడానికి మాత్రమే అనుమతించాడు.

"హృదయ కాఠిన్యం" అనే భావన బైబిల్ అంతటా కనిపిస్తుంది, ఫరో హృదయం కఠినమైనట్లుగా, ఇశ్రాయేలీయుల హృదయాలు అరణ్యంలో కఠినమైనట్లుగా. ఇది క్షమించలేకపోవడం, వినయంగా వినలేకపోవడం, ప్రేమలో తగ్గిపోవడం, అహంకారం వంటి మానవ బలహీనతలను సూచిస్తుంది. దాంపత్య జీవితం నిలబడాలంటే ప్రేమ మాత్రమే సరిపోదు; వినయం, క్షమాగుణం, సహనం కూడా అవసరం.

4. వ్యభిచార మినహాయింపు -విశ్వాస నిబద్ధత

యేసు ప్రభువు తన బోధను ఇంకా స్పష్టం చేస్తూ "వ్యభిచార కారణమున తప్ప, తన భార్యను విడనాడి మరియొకతెను వివాహమాడువాడు వ్యభిచారియగును." అని చెబుతున్నాడు. ఇక్కడ ఉపయోగించిన గ్రీకు పదం "పోర్నియా" దీని అర్థం లైంగిక అవినీతి, విశ్వాసఘాతుకం.

5. శిష్యుల ఆశ్చర్యం మరియు దైవానుగ్రహపు అవసరం

యేసు ప్రభువు బోధను విన్న శిష్యులు దిగ్భ్రాంతి చెందారు, అందుకే "భార్య, భర్తల సంబంధము ఇట్టిదైనచో వివాహమాడకుండుటయే మేలుతరము" అని స్పందించారు. ఈ ప్రతిస్పందన సూచించేది ఏమిటంటే, యేసు ప్రభువు ప్రమాణాలు ఆనాటి సమాజంలో ప్రబలంగా ఉన్న సులభంగా విడాకులు ఇచ్చే ఆచరణకు పూర్తి భిన్నమైనవి. దాదాపు అసాధ్యమైనవిగా అనిపించాయి. ఆనాటి పితృస్వామ్య సమాజంలో పురుషులకు మాత్రమే విడాకుల హక్కు ఉండేది; విడాకులు పొందిన స్త్రీ ఆర్థికంగా, సామాజికంగా అనాథగా మారేది. యేసు ప్రభువు బోధ ఆ ఏకపక్ష అధికారాన్ని కఠినంగా పరిమితం చేస్తూ, నిస్సహాయులైన స్త్రీల హక్కులను, భద్రతను రక్షించే దిశగా ఒక విప్లవాత్మక ప్రకటనగా నిలిచింది.

ఎప్పుడైతే ఇలాగైతే పెండ్లి చేసుకొనకపోవుట మంచిది అని శిష్యులు అంటున్నప్పుడు ప్రభువు వారితో అది "దైవానుగ్రహము కలవారికేగాని మరెవ్వరికిని ఇది సాధ్యపడదు" అని చెబుతున్నాడు. సఫలమైన వివాహం కేవలం మానవ ప్రయత్నంతో మాత్రమే సాధ్యం కాదు, దానికి దేవుని కృప అవసరం. ప్రార్థన, క్షమ, సహనం, పరస్పర గౌరవం, త్యాగపూరిత ప్రేమ, ఇవన్నీ దేవుని సహాయం లేకుండా కొనసాగించడం కష్టం. మన సొంత శక్తితో మాత్రమే వివాహ బంధాన్ని కాపాడుకోగలమని అనుకోవడం అహంకారం; దేవుని కృపను అర్థించడమే నిజమైన వివేకం.

వివాహానికి సిద్దామయ్యే యువజంటలు కేవలం భావోద్వేగ ఆకర్షణ మీద మాత్రమే ఆధారపడకూడదు; వారు దేవుని కృపను, ప్రార్థనా జీవితాన్ని తమ బంధానికి పునాదిగా చేసుకోవాలి. వివాహం అనేది ఒక గమ్యం కాదు, అది నిత్యం దేవుని కృపను వెతుక్కుంటూ సాగే ఒక ప్రయాణం.

6. పరలోకరాజ్యము నిమిత్తమైన నపుంసకత్వం

యేసు ప్రభువు మూడు రకాల "నపుంసకుల" గురించి మాట్లాడతాడు. పుట్టుకతోనే నపుంసకులుగా జన్మించినవారు, మనుషులచే బలవంతంగా నపుంసకులుగా చేయబడినవారు, మరియు "పరలోకరాజ్యము నిమిత్తమై తమకు తాము నపుంసకులు అయినవారు." ఈ మూడవ వర్గం ఇక్కడ కీలకమైనది. ఇది శారీరక నపుంసకత్వాన్ని సూచించడం లేదు; బదులుగా, దేవుని రాజ్య సేవ కొరకు స్వచ్ఛందంగా వివాహాన్ని త్యజించే ఆధ్యాత్మిక పిలుపును సూచిస్తుంది.

ఈ బోధన ఆనాటి సమాజంలో విప్లవాత్మకమైన భోదన, ఎందుకంటే యూదా సంప్రదాయంలో వివాహం, సంతానం పొందడం దైవాజ్ఞగా భావించబడేవి; వివాహం చేసుకోకపోవడం అవమానకరంగా, దేవుని ఆశీర్వాదానికి దూరంగా ఉండడంగా చూడబడేది. వివాహం చేసుకోకపోవడం ఏమాత్రం అవమానకరమైనది కాదని, అది పరలోకరాజ్యం కోసం చేసే గౌరవప్రదమైన, పవిత్రమైన ఎంపిక అని యేసు స్పష్టం చేస్తున్నాడు. ఇది వివాహాన్ని తక్కువ చేయడం కాదు. వివాహం మరియు వివాహం లేకుండా దైవ రాజ్యం వివాహం చేసుకోక పోవడం రెండు కూడా దేవుడు ఇచ్చే విభిన్న పిలుపులు, రెండూ దైవానుగ్రహం మీద ఆధారపడి ఉంటాయి. ఒకటి మరొక దాని కంటే గొప్పది కాదు; దేవుడు ఎవరిని ఏ మార్గానికి పిలుస్తాడో అదే వారి పవిత్రతకు మార్గం అవుతుంది.

సన్యాస జీవితం, గురు జీవితం, ఇవి కేవలం త్యాగం మాత్రమే కాదు, ఒక వ్యక్తి దేవునికి సంపూర్ణముగా సమర్పించుకొనుటలో పొందే ఒక ప్రత్యేకమైన స్వేచ్ఛ. అవివాహిత జీవితం సంపూర్ణ హృదయాన్ని దేవుని సేవకు, ప్రార్థనకు, ఇతరుల సేవకు అంకితం చేసే అవకాశాన్ని ఇస్తుంది. పునీత పౌలు కొరింతియులకు రాసిన మొదటి లేఖలో 7వ అధ్యాయంలో ఈ సత్యాన్నే చెబుతాడు. “అవివాహితుడగు వ్యక్తి ప్రభువు పనియందే నిమగ్నుడగును.”

యేసు చెప్పినట్లుగా, ఈ పిలుపు ప్రతి ఒక్కరికీ కాదు, కానీ ఎవరికి ఇవ్వబడుతుందో వారికి అది గొప్ప వరం. ఇది బలవంతంగా విధించే నియమం కాదు; ఇది దేవుని కృపతో గుర్తించి, స్వచ్ఛందంగా స్వీకరించే ఒక పిలుపు. ఈ మాటలలో ఒక సున్నితమైన హెచ్చరిక కూడా ఉంది, దైవానుగ్రహం లేకుండా బలవంతంగా బ్రహ్మచర్యాన్ని ఎవరిపైనా విధించకూడదు.

7. నేటి మన జీవితాలకు సందేశం

ఈ సువిశేష భాగం నేటికీ మన కుటుంబాలతో, మన సంబంధాల గురించి నేరుగా మాట్లాడుతున్న దేవుని వాక్యం. విడాకుల సంఖ్య నానాటికీ పెరుగుతున్న ఈ కాలంలో, వ్యక్తిగత వ్యసనాలు, కుటుంబ విలువలను దెబ్బతీస్తున్న తరుణంలో, యేసు ప్రభువు బోధ మనలను తిరిగి వివాహ బంధం పటిష్టతకు, దేవుడు సాక్షిగా ఉన్న బంధం విలువ ఎలా ఉన్నదో పరిశీలనకు పిలుస్తుంది.

వివాహ బంధలో ఉన్నవారికి ఈ వాక్యభాగం, తమ బంధాన్ని దేవుని కృపతో, ప్రార్థనతో, పరస్పర క్షమాగుణంతో, ప్రేమతో పునరుద్దరించుకొనుటకు ఆహ్వానం. ప్రతి రోజూ చిన్న చిన్న క్షమాపణలు, చిన్న చిన్న త్యాగాలు వివాహ బంధాన్ని బలపరుస్తాయి. కుటుంబ ప్రార్థన, కలిసి వాక్యాన్ని ధ్యానించడం, ఒకరి బాధలను మరొకరు వినడం, ఇవన్నీ దాంపత్య జీవితానికి బలమైన పునాదులు.

సన్యాసులకు, గురువులకు ఈ సువిశేష భాగం, తమ జీవిత పిలుపు దేవుని ప్రేమకు, దైవ రాజ్యానికి సంబంధించినది అని తెలుపుతుంది.

8 . కుటుంబ జీవితానికి ఆచరణాత్మక సూత్రాలు

ఈ వాక్యభాగం మన దైనందిన కుటుంబ జీవితానికి కొన్ని సూచనలు చేస్తుంది. మొదటిది, హృదయ కాఠిన్యం తరచుగా మౌనం నుండి, అపార్థాల నుండి పుడుతుంది. దంపతులు ప్రతిరోజూ ఒకరితో ఒకరు హృదయపూర్వకంగా మాట్లాడుకోవడం, ఒకరి భావాలను మరొకరు విని, గౌరవించడం అవసరం. రెండవది, చిన్న చిన్న తప్పులను క్షమించకుండా పేరుకుపోనివ్వడం వల్ల చిన్న అపార్థాలు పెద్ద గోడలుగా మారతాయి. ప్రతి రోజును ముగించే సమయంలో క్షమాపణతో సయోధ్య చేసుకోవడం ఒక ఆరోగ్యకరమైన అలవాటు.

మూడవది, కుటుంబం కలిసి ప్రార్థించినప్పుడు, దేవుని కృపను కలిసి వెతికినప్పుడు, ఆ బంధం మరింత లోతైన పునాదిపై నిలుస్తుంది. నాలుగవది, వివాహం అనేది "నేను" నుండి "మేము"గా మారే ప్రయాణం. సొంత సౌకర్యాలను, స్వార్థాన్ని పక్కనపెట్టి భాగస్వామి కొరకు జీవించడమే నిజమైన ప్రేమ. ఐదవది, దంపతులు ఒంటరిగా పోరాడలేరు, ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకత్వం, తల్లి తండ్రుల మద్దతు, అవసరమైతే వృత్తిపరమైన సలహా తీసుకోవడం సిగ్గుపడాల్సిన విషయం కాదు.

9. ఆత్మ పరిశీలనకు కొన్ని ప్రశ్నలు

నా వివాహ బంధంలో లేదా నా కుటుంబ సంబంధాలలో నేను ఎంతవరకు క్షమించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను? నా హృదయంలో ఏదైనా కాఠిన్యం, పాత గాయాలు, పరిష్కరించని కోపం ఉన్నాయా? నేను నా జీవిత భాగస్వామిని, నా కుటుంబ సభ్యులను దేవుడు నాకు ఇచ్చిన బహుమతిగా చూస్తున్నానా, లేక వారి లోపాలనే ఎక్కువగా చూస్తున్నానా? నా జీవిత పిలుపు, వివాహమైనా, బ్రహ్మచర్యమైనా, దానిని దేవుని కృపతో, కృతజ్ఞతతో జీవిస్తున్నానా?

ఈ ప్రశ్నలకు నిజాయితీగా సమాధానం ఇవ్వడం ద్వారా, మనం యేసు ప్రభువు బోధించిన దేవుడు జతపరచినది మనిషి వేరుపరచకూడదు అనే సత్యాన్ని, మన జీవితాలలో మరింత సంపూర్ణంగా జీవించగలుగుతాము.

10. స్త్రీల రక్షణ -ఒక సామాజిక దృక్పథం

ఈ వాక్యభాగాన్ని చదివేటప్పుడు, మొదటి శతాబ్దపు సామాజిక నేపథ్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకోవడం ముఖ్యం. ఆనాటి పితృస్వామ్య సమాజంలో పురుషునికి మాత్రమే విడాకులు ఇచ్చే చట్టపరమైన హక్కు ఉండేది. స్త్రీకి తన భర్తను విడనాడే అధికారం లేదు. విడాకులు పొందిన స్త్రీ ఆర్థికంగా అభద్రతలో పడేది, సమాజంలో గౌరవం కోల్పోయేది, పునర్వివాహం కూడా కష్టతరంగా మారేది. హిల్లేలు సంప్రదాయం సులభతరమైన విడాకుల విధానం వాస్తవానికి పురుషులకు అపరిమిత అధికారాన్ని ఇచ్చి, స్త్రీలను నిరంతర భయంలో ఉంచేది.

ఈ నేపథ్యంలో యేసు ప్రభువు బోధనను కేవలం ఒక కఠినమైన నియమంగా కాక, బలహీన పక్షమైన స్త్రీని రక్షించే ఒక ప్రకటనగా చదవాలి. వివాహ శాశ్వతమైనది అని చెప్పడం ద్వారా యేసు ప్రభువు పురుషుల ఏకపక్ష అధికారాన్ని పరిమితం చేసి, స్త్రీ గౌరవాన్ని, భద్రతను సమర్థించాడు. ఇది లింగ సమానత్వానికి, పరస్పర గౌరవానికి పునాదిగా నిలుస్తుంది. అయితే, గృహహింస లేదా దుర్వినియోగ సంబంధాలలో చిక్కుకున్న వారిని బలవంతంగా అదే పరిస్థితిలో ఉండమని ఈ బోధను దుర్వినియోగం చేయకూడదని కూడా మనం గుర్తుంచుకోవాలి. దేవుని న్యాయం ఎప్పుడూ కరుణతో, రక్షణతో కలిసి ఉంటుంది.

11. ఆధునిక సవాళ్లు - వివేచనతో సమాధానం

, వివాహేతర సహజీవనం, వివాహాన్ని తేలికభావంతో చూసే ధోరణి పెరుగుతున్న నేటి సందర్భంలో, ఈ వాక్యభాగం మరింత ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంటుంది. వివాహం ఒక తాత్కాలిక ఏర్పాటు కాదు, అది దేవుని సన్నిధిలో చేసుకునే జీవితకాల ప్రమాణం అని ఈ బోధ మనకు గుర్తుచేస్తుంది. యువజంటలు వివాహానికి సిద్ధమయ్యేటప్పుడు ఈ విలువను అర్థం చేసుకోవడం, తమ నిర్ణయాన్ని ప్రార్థనాపూర్వకంగా తీసుకోవడం అవసరం. యేసు ప్రభువు కేవలం ఆధ్యాత్మిక బోధన మాత్రమే చేయలేదు, మానవుణ్ణి సమూలముగా పరిపూర్ణుడను చేయడములో భాగమే ఆయన చెప్పిన ప్రతి మాట. ఈ వాక్య భాగంలో యేసు ప్రభువును ఒక సంఘ సంస్కర్తగా, సమాజంలో ఉన్న కొన్ని అసమానతలను తీసువేసేవాణిగా మనం చూస్తాము.

ప్రార్థన

ప్రభూ, మా హృదయాల కాఠిన్యాన్ని కరిగించుము. వివాహ బంధంలో ఉన్నవారికి క్షమాగుణాన్ని, సహనాన్ని, నిత్యమైన ప్రేమను దయచేయుము. పరలోకరాజ్యము కొరకు అంకితమైన జీవితాన్ని జీవిస్తున్న వారికి నీ కృపను, ధైర్యాన్ని అనుగ్రహించుము. బాధలో, ఒంటరితనంలో, విడాకుల గాయంలో ఉన్న ప్రతి హృదయానికి నీ ఓదార్పును ఇవ్వుము. నీవు జతపరచిన ప్రతి బంధాన్ని, నీవు పిలిచిన ప్రతి జీవితాన్ని కాపాడుము. మా కుటుంబాలను, మా సంఘాన్ని నీ ప్రేమతో నింపండి. ఆమెన్