గొప్ప విందు ఉపమానం (లూకా 14:15-24): దేవుని ఆహ్వానం, మన సాకులు
లూకా 14:15-24
ఈ మాటలకు ఆయన ప్రక్కన కూర్చున్న అతిథి
ఒకడు “దైవరాజ్యమున భుజించువాడెంత ధన్యుడు!” అనెను. అందుకు యేసు అతనితో, “ఒకమారు ఒకడు గొప్ప విందుచేసి అనేకులను
పిలిచెను. విందువేళకు అతడు, ఆహ్వానించిన
వారికి 'అన్నియు సిద్ధమైనవి, బయలుదేరి రండు' అని సేవకునిద్వార వార్తను పంపెను. కాని వారందరు సాకులు చెప్పసాగిరి.
మొదటివాడు 'నేనొక పొలమును కొంటిని. దానిని
చూచిరావలయును. కనుక నన్ను క్షమింపుము' అని మనవి
చేసికొనెను. రెండవవాడు 'నేను
ఐదు జతల ఎడ్లను కొంటిని. వాటిని పరీక్షింప పోవుచున్నాను.కనుక నన్ను క్షమింపుము'
అని అర్థించెను. మరియొకడు
'నేను వివాహము చేసికొంటిని. కనుక రాలేను' అని
చెప్పెను. సేవకుడు తిరిగివచ్చి, ఈ విషయమును యజమానునికి తెలియజేయగా ఆ యజమానుడు మండిపడి, తన సేవకునితో 'నీవు వెంటనే నగరవీధులకు పేటలకు వెళ్ళి,
పేదలను, అవిటి, గ్రుడ్డి,
కుంటివారిని ఇక్కడకు తీసికొనిరమ్ము' అని
ఆజ్ఞాపించెను. అంతట సేవకుడు 'అయ్యా! నీవు ఆజ్ఞాపించినట్లు చేసితిని. కాని, ఇంకను
స్థలమున్నది' అని చెప్పెను. అందుకు ఆ యజమానుడు సేవకునితో 'రాజ
మార్గములందును వీధిసందులందును వెదకి, అక్కడ కనబడిన
వారిని బలవంతముగ తీసికొనివచ్చి నా ఇల్లు నిండునట్లు చూడుము. ఏలయన, ఆహ్వా నింపబడిన వారు ఎవ్వరును నా విందు
రుచి చూడరని మీతో చెప్పుచున్నాను” అనెను.
గొప్ప విందు ఉపమానం
లూకా సువార్తలోని ఈ ఉపమానం యేసు ప్రభువు చెప్పిన కథలలో ముఖ్యమైనది. ఇది ఒక
విందు గురించిన కథ. లోతుగా చూస్తే దేవుని రాజ్యానికి వచ్చే ఆహ్వానం, దానిని
తిరస్కరించే మనిషి మనస్తత్వం మరియు దేవుని కరుణ ఎంత విశాలమో చెప్పే సత్యాలు ఇందులో
ఉన్నాయి. ఇందులోని సందేశాన్ని ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, దేవుడు అందరినీ
ఆహ్వానిస్తున్నాడు, ఆ ఆహ్వానానికి మనం ఇచ్చే
జవాబే మన భవిష్యత్తును నిర్ణయిస్తుంది.
సందర్భం
లూకా 14వ అధ్యాయంలో యేసు ప్రభువు సబ్బాతు
దినాన ఒక పరిసయ్యుల నాయకుని ఇంట భోజనానికి వెళ్ళాడు. అక్కడివారు ఆయనను నిశితంగా
గమనిస్తున్నారు. ఆ భోజనశాలలో వరుసగా మూడు సంఘటనలు జరిగాయి.
మొదటిది, జలోదర రోగిని సబ్బాతు నాడు
స్వస్థపరచడం. ధర్మ శాస్త్రం మనిషి మేలు కోసమేనని దీని ద్వారా చూపాడు. రెండవది, అతిథులు
గౌరవ స్థానాలను కోరుకోవడం చూసి, తనను తాను తగ్గించుకొనువాడే
హెచ్చింపబడునని బోధించాడు. మూడవది, ఆతిథ్యమిచ్చినవానికి చేసిన
ఉపదేశం, విందు చేసినప్పుడు ధనికులైన స్నేహితులను, బంధువులను
కాక, ప్రతిఫలమివ్వలేని పేదలను, అవిటివారిని, కుంటివారిని, గ్రుడ్డివారిని
పిలవాలి. అప్పుడు నీతిమంతుల పునరుత్థానంలో దేవుడే ప్రతిఫలమిస్తాడు.
యేసు ప్రభువు భూమిపై విందుకు చెప్పిన నియమాన్నే
పరలోక విందు విషయంలో దేవుడు ఎలా ఆచరిస్తాడో ఈ ఉపమానం చూపుతుంది.
అతిథి వ్యాఖ్య
యేసు ప్రభువు ప్రక్కన కూర్చున్న ఒక అతిథి, “దైవరాజ్యమున
భుజించువాడెంత ధన్యుడు!” అన్నాడు. యూదుల నమ్మకం ప్రకారం మెస్సీయా కాలంలో దేవుడు తన
ప్రజలకు మహా విందు సిద్ధం చేస్తాడు (యెషయా 25:6-9). ఆ అతిథి ఆ
నమ్మకాన్నే చెబుతున్నాడు.
ఈ మాటలో ఒక సూక్ష్మమైన లోపం ఉంది. యూదులు ఆ విందుకు అర్హులన్న ఆత్మసంతృప్తి అందులో
వినిపిస్తుంది. ధన్యత గురించి మాట్లాడటం తేలిక. కానీ ఆ దేవుని రాజ్య విందు
ఆహ్వానంతో ఇప్పుడే తన ఎదుట నిలిచి ఉందని, ఇప్పుడే స్పందించాలని అతడు
గ్రహించలేదు. ఈ స్వనీతిని, తప్పు నమ్మకాన్ని
సరిచేయడానికే యేసు ప్రభువు ఈ ఉపమానం
చెప్పాడు.
గొప్ప విందు, అనేకులకు ఆహ్వానం
“ఒకడు గొప్ప విందుచేసి అనేకులను పిలిచెను.”
యజమానుడు దేవునికి సాదృశ్యం. విందు దేవుని రాజ్యానికి, రక్షణకు, దేవునితో
సహవాసానికి సూచన. దేవుని స్వభావం ఇక్కడే కనిపిస్తుంది. ఆయన ఉదారుడైన ఆతిథేయుడు. దేవుని
రాజ్యం నియమాల భారం కాదు, ఆనందకరమైన
విందు. “అనేకులను” అనే మాట ఈ ఆహ్వానం విస్తృతమైనదని చూపుతుంది.
రెండవ పిలుపు
ఆనాటి ఆచారంలో విందుకు రెండు ఆహ్వానాలు ఉండేవి.
మొదటిది ముందుగానే వెళ్ళేది, దానిని అంగీకరిస్తే వస్తానని
మాట ఇచ్చినట్లే. ఆ మాట నమ్మి యజమానుడు ఆహారం సిద్ధం చేసేవాడు. విందు
సిద్ధమైనప్పుడు సేవకుడు వెళ్ళి “అన్నియు సిద్ధమైనవి, రండి” అని
రెండవసారి పిలిచేవాడు.
అంటే ఈ అతిథులు ముందే అంగీకరించి ఉన్నారు.
అందువల్ల వారు చివరి నిమిషంలో వెనక్కు తగ్గడం ఇచ్చిన మాటను తప్పడం, ఆతిథేయునికి
చేసిన తీవ్ర అవమానం.
ప్రవక్తల ద్వారా ఇశ్రాయేలుకు ఇచ్చిన ఆహ్వానం
మొదటిది. క్రీస్తు రాకతో “కాలము సంపూర్ణమైనది” అనే రెండవ పిలుపు వచ్చింది. “అన్నియు
సిద్ధమైనవి” అనే మాట మన రక్షణ కోసం కావలసినదంతా దేవుడే పూర్తి చేశాడని, మనం
చేయవలసింది రావడమేనని తెలియజేస్తుంది.
మూడు సాకులు
ఆహ్వానితులందరూ సాకులు చెప్పారు. వారి సాకులు
ఇవి. మొదటివాడు పొలం కొన్నానని, దానిని
చూడాలని అన్నాడు. ఎవరూ చూడకుండా పొలం కొనరు, పైగా పొలం రాత్రికి రాత్రి
పారిపోదు. కాబట్టి ఇది అత్యవసరం కాదు, సౌకర్యం మాత్రమే. ఇది ఆస్తి, సంపద పట్ల
వ్యామోహానికి సూచన. రెండవవాడు ఐదు జతల ఎడ్లను కొన్నానని, వాటిని
పరీక్షించడానికి వెళ్తున్నానని అన్నాడు. ఇది వృత్తి, వ్యాపారం, సంపాదనపై
నిమగ్నతకు సూచన. మూడవవాడు వివాహం చేసుకున్నానని, అందుకే
రాలేనని అన్నాడు. ఇతడు క్షమాపణ కూడా అడగలేదు, నేరుగా “రాలేను” అన్నాడు.
ద్వితీయోపదేశకాండము 24:5 ప్రకారం కొత్తగా పెళ్ళైనవాడు
యుద్ధానికి వెళ్ళనవసరం లేదు, కానీ విందుకు వెళ్ళకూడదని
ఎక్కడా లేదు. ఇది కుటుంబ బంధాలు దేవుని కంటే ప్రాధాన్యం పొందడాన్ని సూచిస్తుంది.
ఈ సాకుల నుండి నేర్చుకోవలసిన పాఠం చాలా ముఖ్యం.
ఈ ముగ్గురూ దొంగతనం, హత్య వంటి పాపాలు చేయడం లేదు.
పొలం, పని, కుటుంబం అన్నీ న్యాయమైనవే, మంచివే.
కానీ మంచి విషయాలు కూడా దేవుని స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తే అవి అడ్డంకులుగా, విగ్రహాలుగా
మారతాయి. అలాగే ప్రతి సాకులో “నేను” అనే భావన కేంద్రంగా ఉంది. నా పొలం, నా ఎడ్లు, నా వివాహం.
స్వార్థం, స్వాధీన భావమే ఆహ్వానానికి ప్రధాన అడ్డంకులు. ఈ
సాకులు ముసుగులు మాత్రమే; అసలు కారణం యజమాని పట్ల, ఆయన విందు
పట్ల ఉదాసీనత.
యజమాని కోపం, కొత్త ఆజ్ఞ
సేవకుడు వచ్చి విషయం చెప్పగానే యజమానుడు
మండిపడ్డాడు. ఇది నిరంకుశుని కోపం కాదు; ప్రేమతో ఇచ్చిన ఆహ్వానం
తిరస్కరించబడినప్పుడు కలిగే న్యాయమైన బాధ. అయినా ఆయన విందును రద్దు చేయలేదు.
అతిథులు మారారు, విందు కొనసాగింది. మానవుల
తిరస్కారం దేవుని ప్రణాళికను ఆపలేదనే గొప్ప ఆశ ఇది.
యజమానుడు నగరవీధులకు వెళ్ళి పేదలను, అవిటివారిని, గ్రుడ్డివారిని, కుంటివారిని
తీసుకురమ్మన్నాడు. ఇవి 14:13లో యేసు ప్రభువు ఆతిథేయునికి
సూచించిన అదే నాలుగు వర్గాలు. అంటే యేసు ప్రభువు చెప్పిన ఉపదేశాన్ని దేవుడే స్వయంగా
ఆచరిస్తున్నాడు. చారిత్రకంగా వీరు యూదా సమాజంలో తృణీకరించబడిన సుంకరులు, పాపులు, సమాజపు అంచున
ఉన్నవారు. వీరు తమ ఆధ్యాత్మిక దారిద్ర్యాన్ని గుర్తించినవారు. తమలో ఏ మంచీ లేదని, రక్షణ కేవలం
దేవుని కృపవల్లేనని నమ్మే వినమ్ర హృదయాలు. “దినాత్ములు ధన్యులు” (మత్తయి 5:3) అన్న బోధకు
ఇది సజీవ నిదర్శనం.
“ఇంకను స్థలమున్నది”
సేవకుడు ఆజ్ఞను నెరవేర్చాడు, అయినా ఇంకా
స్థలం మిగిలి ఉంది. ఇది ఉపమానంలోని అత్యంత సుందరమైన వాక్యం. దేవుని ఇల్లు ఎంతమంది
వచ్చినా నిండదు; ఆయన కరుణకు, రక్షణ
ప్రణాళికకు పరిమితి లేదు. ఇక్కడ సేవకుని విధేయత కూడా గమనార్హం. అతడు చెప్పినది చేసి, ఫలితాన్ని
నివేదించాడు. సువార్త సేవకులు చేయవలసినది ఇదే.
రాజమార్గాలు, వీధిసందులు
ఇప్పుడు ఆహ్వానం నగరం బయటకు, దూర
ప్రాంతాలకు వెళ్తుంది. మొదటి ఆహ్వానితులు ఇశ్రాయేలు నాయకులు; నగర
వీధుల్లోని వారు ఇశ్రాయేలులోని పేదలు, పాపులు; రహదారుల్లోని
వారు అన్యజనులు. అపొస్తలుల కార్యములలో సువార్త యెరూషలేము నుండి యూదయ, సమరయ, భూదిగంతాల
వరకు వ్యాపించిన క్రమంతో ఇది సరిపోతుంది (అపొ.కా. 13:46).
“బలవంతముగ తీసికొనివచ్చి” అనే మాటను జాగ్రత్తగా
అర్థం చేసుకోవాలి. గ్రీకు పదానికి “గట్టిగా ప్రోత్సహించి, ఒప్పించి”
అనే భావం. ఇది శారీరక బలాత్కారం కాదు, మతపరమైన బలవంతానికి సమర్థనా
కాదు. సమాజం వెలివేసిన పేదలు “ఇంత గొప్ప యజమాని విందుకు మేమెలా వెళ్ళగలం?” అని
సంకోచిస్తారు. అందుకే సేవకుడు ప్రేమతో, పట్టుదలతో, “ఇది మీ
కోసమే” అని ఒప్పించాలి. సువార్త ప్రకటనలో ఉండవలసిన ఆత్రుతను, ప్రేమపూర్వక
పట్టుదలను ఇది సూచిస్తుంది. “నా ఇల్లు నిండునట్లు” అనే మాట దేవుని కోరికను తెలియజేస్తుంది, అందరూ రక్షణ పొందాలి.
తీర్పు
“ఆహ్వానింపబడిన వారు ఎవ్వరును నా విందు రుచి
చూడరు.” ఇక్కడ “మీతో” అనే మాట బహువచనం. అంటే కథ ఇప్పుడు ఆ భోజనశాలలోని
శ్రోతలందరినీ నేరుగా ఉద్దేశిస్తోంది. ఇది ఇతరుల గురించిన కథ కాదు, వినేవారి
గురించిన కథ. దేవుని ఆహ్వానం ఎప్పుడూ నిజమైనదే; అయితే
నిర్లక్ష్యం చేసినవారు తమ స్వేచ్ఛా నిర్ణయం ద్వారా తమనే విందు నుండి దూరం
చేసుకుంటారు.
రక్షణ చరిత్ర
ఉచిత కృప, మానవుని బాధ్యత
విందును సిద్ధం చేసినవాడు యజమానే; అతిథులు ఏమీ
తీసుకురానవసరం లేదు. రక్షణ మన సంపాదన కాదు, దేవుని కృపావరం (ఎఫెసీ 2:8-9). అదే సమయంలో
ఆ పిలుపుకు స్పందించే బాధ్యత మనదే. దేవుడు ఎవరినీ బలవంతంగా రక్షించడు.
ఆధ్యాత్మిక దారిద్రం
తమను తాము నీతిమంతులుగా భావించినవారు విందును
కోల్పోయారు; తమ అవసరాన్ని గుర్తించిన పేదలు ప్రవేశించారు.
వినయమే దేవుని రాజ్యంలోకి ద్వారం.
ఆచరణాత్మక అన్వయం
- ఆహ్వానాన్ని గుర్తించడం. దేవుడు ప్రతిరోజూ వాక్యం ద్వారా, ప్రార్థన ద్వారా, దివ్యబలిపూజ ద్వారా, పేదల బాధ ద్వారా, మన పశ్చాత్తాపం ద్వారా పిలుస్తున్నాడు. అసలు ప్రశ్న దేవుడు
పిలుస్తున్నాడా అని కాదు, మనం వింటున్నామా అని.
- సాకులను పేరు పెట్టి గుర్తించడం. నేటి “పొలాలు, ఎడ్లు, వివాహాలు” ఇవే: ఆదివారం పని, బిజీ షెడ్యూల్, ఫోన్, టీవీ, కుటుంబ బాధ్యతలు, అలసట. ఇవి తప్పు
కాకపోవచ్చు, కానీ వీటి కోసం
ప్రార్థనను, బలిపూజను నిత్యం వాయిదా
వేస్తే మనం తెలియకుండానే విందును కోల్పోతున్నాం.
- ప్రాధాన్యతలను సరిచేయడం. “మొదట దైవరాజ్యమును
వెదకుడు” (మత్తయి 6:33). అప్పుడు
మిగిలినవి తమ స్థానంలో నిలుస్తాయి.
- వాయిదా వేయకపోవడం. “అన్నియు సిద్ధమైనవి”
అనేది వర్తమాన కాల వార్త. వాయిదా వేయడమే అత్యంత సాధారణ సాకు.
- వినయంగా ఉండటం. “నాకు అన్నీ ఉన్నాయి” అనే
గర్వం మనలను దూరం చేస్తుంది; “ప్రభువా, నాకు నీవు కావాలి” అనే దీనత్వం విందు బల్ల వద్దకు చేరుస్తుంది.
ఆత్మపరిశీలన ప్రశ్నలు
- ఇటీవల దేవుని ఆహ్వానాన్ని నేను ఏ సాకుతో వాయిదా వేశాను?
- నా జీవితంలో “పొలం”, “ఎడ్లు”, “వివాహం” వంటివి ఏవి? అవి నా ప్రాధాన్యతలను
ఎలా ప్రభావితం చేస్తున్నాయి?
- దివ్యబలిపూజను నేను విందుగా అనుభవిస్తున్నానా, కేవలం బాధ్యతగానా?
- నా చుట్టూ ఉన్న “రహదారుల మీది” వారెవరు? వారిని ఆహ్వానించడానికి నేనేం చేయగలను?
- “ఇంకను స్థలమున్నది” అనే మాట నాకు ఏ పనిని అప్పగిస్తోంది?
ముగింపు
గొప్ప విందు ఉపమానం మూడు గొప్ప సత్యాలను
బోధిస్తుంది. మొదటిది, దేవుడు ఉదారుడైన ఆతిథేయుడు; ఆయన అన్నీ
సిద్ధం చేసి మనలను ఉచితంగా పిలుస్తున్నాడు. రెండవది, మన స్పందన
ముఖ్యం; లౌకిక విషయాల కోసం ఆయన పిలుపును నిర్లక్ష్యం
చేస్తే మనం విందును కోల్పోతాం, ఎందుకంటే మంచి విషయాలు కూడా
దేవుని స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తే అడ్డంకులవుతాయి. మూడవది, ఆయన కరుణ
అందరికీ; మనం తిరస్కరించినా ఆయన ఆహ్వానం పేదలకు, సమాజం దూరం పెట్టిన వారందరికీ, చేరుతూనే
ఉంటుంది. “ఇంకను స్థలమున్నది.”
ప్రార్థన
ప్రభువా, మీ విందుకు మమ్మల్ని ఉచితంగా
పిలిచినందుకు వందనాలు. మా ఆస్తులు, మా పనులు, మా బంధాలు మీ
పిలుపుకు అడ్డుగా నిలవకుండా కాపాడండి. మీ స్వరాన్ని వినే చెవులను, వెంటనే
“అవును” అని చెప్పే వినమ్ర హృదయాన్ని మాకు దయచేయుము. పేదలను, సమాజానికి దూరంగా
ఉన్నవారిని, సొంత వారిచే
విడిచిపెట్టబడినవారిని మీ విందుకు ఆహ్వానించే సేవకులుగా మమ్మల్ని మార్చుము.
ఆమెన్
కామెంట్‌లు
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి