సూది బెజ్జం గుండా వెళ్ళే ప్రేమ – మత్తయి 19:23-30 ధ్యానం|కార్మెల్ శోభ

మత్తయి 19:23-30

అంతట యేసు తన శిష్యులతో, “ధనవంతుడు పరలోకరాజ్యమున ప్రవేశించుట కష్టము.ధనవంతుడు దేవుని రాజ్యమున ప్రవేశించుట కంటె, ఒంటె సూది బెజములో దూరిపోవుట సులభతరము అని మరల మీతో రూఢిగా చెప్పుచున్నాను” అనెను. శిష్యులు ఈ మాటలువిని మిక్కిలి ఆశ్చర్యపడి, “అట్లయిన ఎవడు రక్షణము పొందగలడు?” అనిరి. అందుకు యేసు వారిని ఆదరముతో చూచి వారితో, “మానవులకు ఇది అసాధ్యము. కాని దేవునికి సమస్తమును సాధ్యమే” అని పలికెను. అపుడు పేతురు యేసుతో, “మేము సమస్తమును త్యజించి నిన్ను అనుసరించితిమి. - మాకు ఏమి లభించును?” అనెను. అందుకు యేసు వారితో “పునఃస్థితిస్థాపన సమయమున మనుష్యకుమారుడు తన మహిమాన్వితమైన సింహాసనమున ఆసీనుడై నపుడు, నన్ను అనుసరించిన మీరును పండ్రెండు ఆసనములపై కూర్చుండి, యిస్రాయేలు పండ్రెండు గోత్రములకు తీర్పుతీర్చెదరు. నా నిమిత్తము గృహములనుగాని, సోదరులనుగాని, సోదరీలనుగాని, తల్లినిగాని, తండ్రినిగాని, పిల్లలనుగాని, భూములనుగాని త్యజించిన ప్రతివాడును నూరంతలు పొంది, నిత్య జీవమునకు వారసుడగును. అయినను 'మొదటి వారు అనేకులు కడపటివారు అగుదురు, కడపటివారు మొదటివారు అగుదురు అని మీతో నిశ్చయముగా చెప్పుచున్నాను” అనెను.

1. యువకుడి దుఃఖం

ధనవంతుడైన యువకుడు యేసు వద్దకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు, నిత్యజీవం గురించి అడిగాడు. అతని ప్రశ్న ఉత్సుకతతో కూడినది కాదు, అది ఆత్మ లోతుల్లోని ఆకలి. అతడు ఆజ్ఞలన్నిటినీ చిన్నప్పటి నుండి పాటించాడు, బాహ్యంగా నీతిమంతుడిగా కనిపించాడు. అయినా ఏదో ఒక వెలితి అతనిని ప్రభువు దగ్గరకు తీసుకువచ్చింది. "నీకు ఉన్నదంతా అమ్మి పేదలకు ఇచ్చి నన్ను వెంబడించు" అన్న మాట విన్నప్పుడు అతని ముఖం మారిపోయింది. అతడు దుఃఖంతో వెనుదిరిగాడు, ఎందుకంటే అతనికి ఆస్తి విస్తారంగా ఉంది. అతడు వాదించలేదు, ప్రభువును తిరస్కరించలేదు, కేవలం మౌనంగా వెళ్ళిపోయాడు. యేసు ప్రభువు అతనిని ప్రేమతోనే చూశాడని సువార్త చెబుతుంది (మార్కు 10:21). ఆ ప్రేమతో కూడిన బాధ నుండే మిగతా బోధ అంతా పుడుతుంది.

2. ఒంటె, సూది బెజ్జం

"ధనవంతుడు దేవుని రాజ్యమున ప్రవేశించుట కంటె, ఒంటె సూది బెజములో దూరిపోవుట సులభతరము" అనేది యేసు ప్రభువు ఉద్దేశపూర్వకంగా ఎంచుకున్న ఒక చిత్రం. పాలస్తీనాలో అతిపెద్ద జంతువు ఒంటె, మానవులు వాడే వస్తువులలో అతి చిన్నది సూది. ఈ రెండింటినీ పక్కపక్కన పెట్టడం ద్వారా యేసు ప్రభువు ఒక విషయాన్ని స్పష్టం చేయదలిచాడు, మానవ శక్తితో, మానవ సంపదతో, మానవ యోగ్యతతో దేవుని రాజ్యంలోకి "నడిచి వెళ్ళడం" అసాధ్యం. యెరూషలేములో "సూది ద్వారం" అనే చిన్న గేటు ఉండేదని, ఒంటె మోకరిల్లి బరువు దించుకుంటే దాని గుండా వెళ్ళగలదని కొందరు చెప్పే కథకు చారిత్రక ఆధారం లేదు. యేసు ప్రభువు ఉద్దేశం ఈ బోధను మృదువుగా చేయడం కాదు, ఆయన ఉద్దేశం మన కళ్ళు తెరిపించడం.

3. సమస్య ధనంలో లేదు, హృదయంలో ఉంది

అబ్రాహాము, యోబు, దావీదు వంటి పితరులు ధనవంతులే, అయినా దేవునికి ఇష్టమైన వారిగా నిలిచారు. కాబట్టి యేసు ప్రభువు ఖండిస్తున్నది సంపదను కాదు, సంపదపై మనం కట్టుకునే నమ్మకాన్ని, భద్రతను, గుర్తింపును. ధనం చేతిలో ఉన్నంతవరకు అది ఒక పనిముట్టు; అదే హృదయపు సింహాసనం మీద కూర్చుంటే, అది ఒక విగ్రహంగా మారుతుంది. అసలు ప్రశ్న "నా దగ్గర ఎంత ఉంది?" అని కాదు, "నా దగ్గర ఉన్నదానిపై నా హృదయం ఎంతగా వాలిపోయింది?" అని. ఇది కేవలం ధనవంతులకే వర్తించే బోధ కాదు. ఒక పేదవాడు కూడా తన దగ్గర లేనిదాని గురించి నిరంతరం ఆలోచిస్తూ ధనానికి బానిసగా బతకవచ్చు. మరొకవైపు, ఒక ధనవంతుడు దానికి బానిస కాకుండా తన సంపదను ఉదారంగా, స్వేచ్ఛగా వినియోగించవచ్చు. మన భద్రత ఎక్కడ ఉంది, బ్యాంకు ఖాతాలోనా, హోదాలోనా, సంబంధాలలోనా, లేక దేవునిలోనా? అని మనం ఆలోచించాలి.

4. అబ్రాహాము మరియు ఇస్సాకు

అబ్రాహాము తన కుమారుడైన ఇస్సాకును బలిపీఠంపై అర్పించడానికి సిద్ధపడినప్పుడు, అతని చేతుల్లో కత్తి ఉంది గానీ, అతని హృదయంలో ఇస్సాకు కంటే దేవుడే కేంద్రంగా ఉన్నాడు. అందుకే అబ్రాహాము విశ్వాస పితరుడయ్యాడు. ఆ ధనవంతుడైన యువకుడికీ, అబ్రాహాముకూ మధ్య తేడా ఏమిటంటే ఇద్దరికీ విలువైనది ఉంది, కానీ ఒకరు దాన్ని దేవుని చేతుల్లో పెట్టడానికి సిద్ధపడ్డారు, మరొకరు పెట్టలేకపోయారు. ధనం కలిగి ఉండటం పాపం కాదు; కలిగి ఉన్నదానిని దేవుని కంటే ముందు ఉంచడమే ప్రమాదం.

5. "మానవులకు అసాధ్యము, దేవునికి సాధ్యమే"

శిష్యులు ఈ మాటలు విని "అట్లయిన ఎవడు రక్షణము పొందగలడు?" అని ఆశ్చర్యపడ్డారు. ఆనాటి యూదయ సమాజంలో ధనం దేవుని ఆశీర్వాదానికి సూచనగా భావించేవారు కాబట్టి. యేసు ప్రభువు జవాబు మొత్తం వాక్యభాగానికి హృదయమని చెప్పవచ్చు. "మానవులకు ఇది అసాధ్యము, కాని దేవునికి సమస్తమును సాధ్యమే." రక్షణ మన ప్రయత్నం ద్వారా, మన మంచితనం ద్వారా సాధించగలిగేది కాదు. అది పూర్తిగా దేవుని కృప. లోభి హృదయాన్ని ఉదార హృదయంగా మార్చడం దేవునికి సాధ్యం. అహంకారిని వినయవంతుడిగా మార్చడం దేవునికి సాధ్యం. "నేను మారలేను" అనుకునే ప్రతి హృదయానికి దేవుడు చెబుతున్నాడు: "నీకు అసాధ్యమైనది నాకు సాధ్యమే అని.”

6. రెండు తప్పులు నివారించవలసినవి

"ధనవంతులందరూ రక్షింపబడలేరు" అనుకోవడం ఒక తప్పు. ఇది యేసు ప్రభువు బోధ కాదు; పవిత్ర గ్రంధంలో ధనవంతులైన అనేకమంది దేవునికి ప్రియ భక్తులుగా నిలిచారు. "డబ్బు సంపాదించడమే దేవుని ఆశీర్వాదానికి ప్రమాణం" అనుకోవడం రెండో తప్పు, ఇలా సువార్త బోధించదు. ఎవరైనా ధనవంతుడు కాబట్టి దేవుడు అతనిపై ఎక్కువ ప్రేమ చూపిస్తున్నాడని చెప్పలేం; అలాగే పేదరికం దేవుని శాపానికి గుర్తు కాదు. యేసు ప్రభువుని బోధ మనలను సంపద పరిమాణం నుండి హృదయ స్థితి వైపు తీసుకువెళుతుంది.

7. పేతురు ప్రశ్న

"మేము సమస్తమును త్యజించి నిన్ను అనుసరించితిమి. మాకు ఏమి లభించును?" అని పేతురు అడిగాడు. ఈ ప్రశ్న చాలా మానవీయమైనది. "నేను ఇంత ప్రార్థించాను, ఇంత సేవ చేశాను, నాకు ఏమి దక్కుతుంది?" అనే ఆలోచన మన హృదయంలో ఏదో ఒక సమయంలో మెదిలే ఉంటుంది. యేసు ప్రభువు పేతురును తప్పుపట్టడు; బదులుగా నూరంతల ప్రతిఫలం, నిత్యజీవం వాగ్దానం చేస్తాడు. అయితే ఈ వాగ్దానాన్ని ఒక వ్యాపార ఒప్పందంగా చూడకూడదు. "నేను ఇంత ఇస్తే దేవుడు అంత తిరిగి ఇస్తాడు" అనే లెక్క కాదిది. త్యాగం చేసిన తరువాత దాన్ని లెక్కపెట్టుకోవడం, "నేను ఇంత చేశాను" అని గర్వించడం ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రమాదం. "నేను క్రీస్తును ఎంచుకున్నాను" అనే భావం కంటే, "క్రీస్తు నన్ను ఎంచుకున్నాడు" అనే వినయపూరిత గుర్తింపే గొప్పది.

8. నూరంతలు అంటే ఏమిటి

"నూరంతలు" అనేది భౌతిక సంపదను సూచించే మాట కాదు. "క్రీస్తును అనుసరిస్తే నూరు రెట్లు ఇళ్లు, భూములు, డబ్బు వస్తాయి" అనే వ్యాపార ధోరణితో దీన్ని చదివితే, సువార్త యొక్క అసలు ఉద్దేశాన్ని కోల్పోతాము. క్రీస్తును అనుసరించే వ్యక్తి పొందే "నూరంతలు”, కొత్త ఆధ్యాత్మిక కుటుంబం, విశ్వాసుల సహవాసం, దేవుని ప్రేమలో లభించే అంతరంగ శాంతి, సేవలో దొరికే ఆనందం, కృపలో వృద్ధి, క్రీస్తుతో సన్నిహిత సంబంధం. ప్రపంచం ఇచ్చే సంపదకు ఒక పరిమితి ఉంటుంది; దేవుని రాజ్యంలో లభించే ఈ సమృద్ధికి హద్దు లేదు. ఒక సన్యాసి తన సొంత కుటుంబాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, అతనికి ఒక మఠంలో సోదరుల రూపంలో, ఒక ప్రార్థనా సంఘం రూపంలో, తనను చుట్టుముట్టే విశ్వాసుల ప్రేమ రూపంలో ఆ నూరంతలు నిజమవుతుండటం మనం చూడవచ్చు.

9. మొదటివారు కడపటివారు

"మొదటి వారు అనేకులు కడపటివారు అగుదురు, కడపటివారు మొదటివారు అగుదురు" అనేది ఈ లోక విలువలను తలకిందులు చేసే సూత్రం. ఈ లోకం ధనవంతుడిని, అధికారవంతుడిని, ప్రసిద్ధుడిని "ప్రధమం " అని పిలుస్తుంది. దేవుని రాజ్యం మాత్రం వేరే ప్రమాణాలు వాడుతుంది, వినయవంతుడు, సేవకుడు, పేదల పట్ల దయగలవాడు, గుర్తింపు ఆశించకుండా సేవ చేసేవాడు అక్కడ గొప్పవాడు. పేతురు "మేము సమస్తమును త్యజించాము" అని చెప్పిన వెంటనే యేసు ప్రభువు ఈ మాట చెప్పడం యాదృచ్ఛికం కాదు, ఇది శిష్యులకే ఒక సున్నితమైన హెచ్చరిక. పదవి రక్షణకు హామీ కాదు; సేవ కూడా గర్వానికి మూలం కాకూడదు. చివరకు ప్రధానమైనది క్రీస్తుతో మనకున్న జీవసంబంధమే. ఈ సూత్రం సామాజిక న్యాయానికి కూడా పిలుపు, ఎక్కువ ఉన్నవాడికి ఎక్కువ బాధ్యత ఉంటుంది; ప్రశ్న "నీవు ఎంత సంపాదించావు?" అని కాదు, "నీకు అప్పగించినదాన్ని ఎలా ఉపయోగించావు?" అని.

ధ్యానానికి ప్రశ్నలు

నా జీవితంలో దేవుని స్థానాన్ని ఏది ఆక్రమించింది? నేను దేని మీద ఎక్కువగా ఆధారపడుతున్నాను, నా సంపాదన మీదా, నా హోదా మీదా, నా బంధాల మీదా? నేను కోల్పోవడానికి అత్యంత భయపడేది ఏమిటి? క్రీస్తు కోసం నేను ఏమి వదిలిపెట్టడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను? నా వద్ద ఉన్నదానిలో పేదలకు, అవసరంలో ఉన్నవారికి స్థానం ఉందా? నేను చేసే సేవకు, ప్రార్థనకు, త్యాగానికి ఏదైనా ప్రతిఫలం ఆశిస్తున్నానా, లేక అది కేవలం ప్రేమతో చేస్తున్నానా?

నేటి జీవితానికి

మంచి ఉద్యోగం, పెద్ద జీతం, సామాజిక గుర్తింపు, అనుచరుల సంఖ్య- వీటినే నేటి ప్రపంచం విజయంగా భావిస్తుంది. సామాజిక మాధ్యమాలు, వినియోగవాదం మనలను నిరంతరం "మరింత కావాలి" అనే తపనలో ఉంచుతాయి. ఇలాంటి వాతావరణంలో యేసు ప్రభువు అడిగే ప్రశ్న మరింత సూటిగా ఉంటుంది. "నీవు ఇదంతా సంపాదించినా, నీ ఆత్మను కోల్పోతే?" ఎలా? క్రైస్తవ విజయం వేరుగా ఉంటుంది. అది దేవునితో సంబంధం, నిజాయితీ, ప్రేమ, సేవ, పవిత్రత, నిత్యజీవంపై ఆశ.

ప్రార్థన

ప్రభువా! నా హృదయంలో నీ స్థానాన్ని ఆక్రమించిన ప్రతిదాన్ని నాకు చూపించు. నా భద్రత నా సంపదలో కాదు, నా హోదాలో కాదు, మనుషుల మెప్పులో కాదు, కేవలం నీలోనే ఉందని నేర్పించు. నాకు అసాధ్యంగా కనిపించే మార్పులను నీ కృపతో సాధ్యం చేయి. నేను పట్టుకున్న దేనినైనా తెరచిన అరచేతులతో నీకు అప్పగించే ధైర్యాన్ని ఇవ్వు. నా త్యాగాలు గర్వానికి కారణం కాకుండా, కేవలం నిన్ను ప్రేమించే ఒక సహజమైన ఫలంగా ఉండనివ్వు. ఆమెన్