32వ సామాన్య ఆదివారం (సంవత్సరం A)
దీపంలో నూనె, హృదయంలో నిరీక్షణ
జ్ఞానగ్రంథం 6:12-16, 1తెస్సలొ 4:13-18· మత్తయి 25:1-13
ఒక రోజు సాయంత్రం మేఘాలు నల్లగా కమ్ముకున్నవి, గాలి బీభత్సంగా విస్తుంది. గంటలు గడిచాయి. అదే సమయంలో కరెంటు పోయింది. అంత చీకటిమయం అయ్యింది. మీరు మీ ఇంటిలో దీపం కోసం వెతుకుతున్నారు. ఆ దీపం దొరికింది. కానీ అందులో నూనె లేదు. దీపం ఎంత అందంగా ఉన్నా, ఎంత శుభ్రంగా తుడిచి ఉన్నా, నూనె లేకపోతే అది కేవలం ఒక లోహపు పాత్ర. వెలుగు ఇవ్వాలంటే నూనె కావాలి.
ఈ ఆదివారం తిరుసభ మనల్ని ఇదే ప్రశ్న అడుగుతోంది.
నీ దీపంలో
నూనె ఉన్నదా?
దైవార్చన సంవత్సరం ముగింపుకు వస్తోంది, నవంబరు మాసంలో మరణించిన మన ప్రియమైన వారిని స్మరిస్తున్నాం. ఈ సమయంలో తిరుసభ మరణం, తీర్పు, నిత్యజీవం గురించి ఆలోచించమని ఆహ్వానిస్తుంది. ఈ ఆహ్వానం మనల్ని భయపెట్టడానికి కాదు. ఇది ఒక తండ్రి తన బిడ్డలకు ఇచ్చే ప్రేమపూర్వక ఆహ్వానం. "కుమారా, లేక కుమార్తె, సిద్ధంగా ఉండు. నీ కోసం ఒక విందు సిద్ధమై ఉంది." నేటి మూడు పఠనాలను ఈ సందర్భంలో ధ్యానించాలి.
- జ్ఞానగ్రంథం: ఎవరిని వెదకాలి?
- 1 థెస్సలొనీకయులు: దేనిపై నిరీక్షణ ఉంచాలి?
- మత్తయి సువార్త: ఎలా సిద్ధపడాలి?
జ్ఞానాన్ని వెదకండి, ఆమె మిమ్మల్ని ముందే వెదుకుతోంది
సోలోమోను జ్ఞానగ్రంథం క్రీ.పూ. మొదటి శతాబ్దంలో
ఈజిప్టులోని అలెగ్జాండ్రియాలో రచింపబడిందని పండితులు చెబుతారు. గ్రీకు సంస్కృతి
మధ్య జీవిస్తున్న యూదులను వారి చుట్టు ఉన్న సంపద, అధికారం, కొత్త
ఆలోచనలు ఆకర్షిస్తున్నాయి. అలాంటి సమయంలో ఈ గ్రంథం, నిజమైన జ్ఞానం దేవుని దగ్గరే
ఉంది, దాన్ని వెదకండి అని చెబుతుంది.
జ్ఞానం తేజోవంతమైనది, వాడిపోనిది.
లోకంలో అందం వయసుతో వాడిపోతుంది, సంపద కరిగిపోతుంది, పేరు
ప్రతిష్ఠలు మసకబారతాయి. కానీ దైవజ్ఞానం ఎప్పటికీ తాజాగా ఉంటుంది.
ఇందులో ఒక ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఉంది. మనం
జ్ఞానాన్ని వెదకడానికి ముందే, జ్ఞానమే మనల్ని వెదుకుతోంది.
ఉదయాన్నే ఆమెను వెదికేవాడు ఆమె తన గుమ్మం దగ్గరే కూర్చొని ఉండటం చూస్తాడు.
మనం దేవుణ్ణి వెదుకుతూ ఎక్కడెక్కడో
తిరుగుతున్నామని అనుకుంటాం. కానీ ఆయన మన ఇంటి గుమ్మం దగ్గరే మన కోసం
ఎదురుచూస్తున్నాడు. ఆదాము దాక్కున్నప్పుడు కూడా "నీవెక్కడ ఉన్నావు?" అని
పిలిచింది దేవుడే. చొరవ ఎప్పుడూ ఆయనదే. మనము చేయవలసినది తలుపు తెరవడం మాత్రమే.
"ఉదయాన్నే వెదకడం" అంటే
రోజులోని మొదటి, శ్రేష్ఠమైన సమయాన్ని దేవునికి
ఇవ్వడం. మన రోజు ఫోన్ చూడటంతో మొదలవుతుందా, ప్రార్థనతో మొదలవుతుందా? దేనికి మొదట
సమయం ఇస్తున్నామో అదే మన ప్రాధాన్యం.
పవిత్ర గ్రంథంలో జ్ఞానం అంటే, తెలివితేటలు మాత్రమే కాదు, మంచి చెడు తెలుసుకొని మంచిని మాత్రమే అనుసరించడం, జీవితాన్ని దేవుని దృష్టితో చూడగలగడం. పునీత పౌలు క్రీస్తునే "దేవుని జ్ఞానం" అన్నాడు (1 కొరిం 1:24). కాబట్టి జ్ఞానాన్ని వెదకడం అంటే చివరికి క్రీస్తు ప్రభువును వెదకడమే.
నిరీక్షణతో దుఃఖించండి, మరణం అంతం కాదు
తెస్సలొనీయులకు పునీత పౌలు రాసిన మొదటి లేఖ ఆయన
రచనల్లో అత్యంత ప్రాచీనమైనది (సుమారు క్రీ.శ. 50-51). క్రీస్తు
త్వరలో తిరిగి వస్తాడని తెస్సలొనీయ విశ్వాసులు
ఆశించారు, కానీ ఈలోగా కొందరు మరణించారు. సమాధుల ముందు
నిలబడి వారు కలవరపడ్డారు: "మరణించినవారి గతి ఏమిటి?" అని అనుకునేవారు.
తల్లిని, తండ్రిని, భర్తను, భార్యను, బిడ్డను
కోల్పోయిన రోజున మనలో చాలామంది ఇదే ప్రశ్న అడుగుతాం. అందుకే
పునీత పౌలు గారు, "నిరీక్షణ
లేని ఇతరులవలె మీరు దుఃఖపడవద్దు" అని చెబుతున్నారు.
పునీత పౌలు గారు దుఃఖాన్ని నిషేధించడం లేదు.
యేసు ప్రభువు స్వయంగా లాజరు సమాధి దగ్గర
కన్నీరు కార్చాడు. కన్నీళ్లు విశ్వాసలోపం కాదు, ప్రేమకు
గుర్తు. క్రైస్తవుని దుఃఖం నిరాశతో నిండినది కాదు, నిరీక్షణతో
కలిసినది.
ఆ నిరీక్షణకు పునాది క్రీస్తు పునరుత్థానం. యేసు
ప్రభువు మరణించి తిరిగి లేచాడని నమ్మితే, ఆయనలో మరణించినవారిని దేవుడు
ఆయనతో తిరిగి తీసుకువస్తాడు. ఇది ఊహ కాదు, చారిత్రక సంఘటనపై నిలిచిన ఆశ.
క్రీస్తు మృతులలో నుండి లేచిన "ప్రథమ ఫలం". పొలంలో మొదటి పంట పండితే
మిగతా పంట వస్తుందనే హామీ ఉన్నట్లే, ఆయన లేచాడంటే ఆయనలో
నిద్రించిన మన ప్రియమైనవారూ లేస్తారని హామీ. అందుకే
మరణించినవారిని "నిద్రించినవారు" అంటాం. నిద్రకు మేలుకొలుపు ఉంటుంది
కదా. అలానే మరణించిన మన ఆత్మీయులు తిరిగి లేస్తారు.
పౌలు వర్ణనలోని బూర ఊదటం, ప్రధాన దేవదూత
స్వరం, మేఘాలు ఇవన్నీ దర్శన సాహిత్య శైలిలోనివి. అవి క్రీస్తు
రాకడ యొక్క గంభీరతను, నిశ్చయతను తెలుపుతున్నాయి.
తేదీలు లెక్కించడానికి ఈ భాగం ఇవ్వబడలేదు. దీని సారం చివరి మాటల్లో ఉంది. అది ఏమిటంటె " మనం సదా
ప్రభువు తోడనే ఉందుము" అది
చెప్పి "ఈ మాటలతో ఒకరినొకరు ఓదార్చుకోండి" అని వారికి చెబుతున్నాడు. మన
నిరీక్షణకు అర్ధం ఇది. మనం దేవునితో, మన ఆత్మీయులతో కలిసిఉంటాం.
ఈ నవంబరు నెలలో సమాధుల దగ్గర కొవ్వొత్తులు వెలిగించి, మృతుల కోసం దివ్యపూజా బలి సమర్పిస్తాము. ఎందుకంటే వారు ఇంకా క్రీస్తు కుటుంబంలో భాగమే. ప్రేమ మరణంతో ఆగదు.
పదిమంది కన్యలు: దీపమే కాదు, నూనె కూడా
మత్తయి 25లోని ఈ ఉపమానం యేసు ప్రభువు
అంత్యకాలం గురించి చెప్పిన సందర్భంలో
భాగం. ఆనాటి యూదయా వివాహంలో వరుడు
రాత్రివేళ వధువు ఇంటికి వచ్చేవాడు. వధువు స్నేహితురాళ్లు దీపాలతో వేచి ఉండి, ఊరేగింపుతో
కలిసి విందుకు వెళ్లేవారు. వరుడు ఎప్పుడు వస్తాడో తెలియదు కాబట్టి ఎదురుచూపు
తప్పనిసరి. విందు మొదలై తలుపులు మూసేస్తే తరువాత ఎవరికి ప్రవేశం ఉండదు.
పదిమందీ ఒకే సమూహానికి చెందినవారు. అందరి చేతుల్లో దీపాలున్నాయి, అందరూ వరుడి
కోసమే వచ్చారు. అంటే ఈ ఉపమానం బయటివారి గురించి కాదు. బాప్తిస్మం పొందినవారం, ఆదివారం
గుడికి వచ్చేవారం, జపమాల పట్టుకునేవారం. తేడా
ఒక్కటే. ఐదుగురు దీపాలతో పాటు నూనె కూడా
తీసుకువచ్చారు.
దీపం అంటే విశ్వాసపు బాహ్య రూపం. క్రైస్తవ గుర్తింపు, ఆచారాలు, భక్తి
కార్యక్రమాలు. నూనె అంటే లోపలి జీవం. ప్రేమ, సత్క్రియలు, నిజమైన హృదయ
పరివర్తన, ప్రార్థన, పరిశుద్ధాత్మ కృప. యేసు
ప్రభువు నూనెకు ఒకే అర్థం చెప్పలేదు, కానీ ఒకటి
స్పష్టం. నూనె లేని దీపం వెలుగివ్వదు. ఇవ్వి లేకుండా
మన విశ్వాస జీవితం వెలుగదు.
వివేకవంతులు కూడా నిద్రపోయారు. పదిమందీ నిద్రపోయారు, యేసు
ప్రభువు ఎవరినీ నిందించలేదు. ప్రార్థనకు జవాబు ఆలస్యమైనప్పుడు, రోగం, అప్పులు, కుటుంబ
సమస్యలు వేధిస్తున్నప్పుడు మనమూ అలసిపోతాం. అది పాపం కాదు. ఆలస్యం అంటే రద్దు కాదు, వరుడు తప్పక
వస్తాడు. ముఖ్యమైనది నిద్రపోయామా లేదా అని కాదు, పాత్రలో
నూనె ఉందా లేదా అని.
నూనెను అరువు తీసుకోలేం. "మాకూ మీకూ
సరిపోదేమో, కొనుక్కోండి" అన్న మాట కఠినంగా
వినిపించవచ్చు. కానీ ఉపమానం చెప్పే సత్యం ఇది. ఆధ్యాత్మిక సిద్ధపాటు బదిలీ చేయలేనిది.
తల్లిదండ్రులు పిల్లల కోసం ప్రార్థించగలరు, గురువులు మార్గం చూపగలరు, బలి
అర్పించగలరు. కానీ హృదయంలోని నూనెను మనమే సిద్ధం చేసుకోవాలి. మన తరఫున మరొకరు
పశ్చాత్తాపపడలేరు, ప్రేమించలేరు.
మూసిన తలుపు. "ప్రభూ, ప్రభూ"
అన్నవారికి "నేను మిమ్మల్ని ఎరుగను" అనే జవాబు వచ్చింది. పవిత్రగ్రంధంలో
"ఎరుగుట" అంటే సమాచారం తెలిసి ఉండటం కాదు, సజీవమైన
సన్నిహిత సంబంధం కలిగి ఉండటం. ఈ తిరస్కరణ దేవుని క్రూరత్వం కాదు, జీవితాంతం
ఎంచుకున్న దూరం యొక్క తుది ఫలితం. అవకాశానికి ఒక సమయం ఉంటుందని, వాయిదా
ప్రమాదకరమని ఈ మూసిన తలుపు గుర్తు చేస్తుంది.
చివరగా "కాబట్టి మెలకువగా ఉండుడి; ఆ దినమైనను ఆ గడియైనను మీరెరుగరు" అని ప్రభువు అంటున్నాడు. మెలకువ అంటే భయంతో ఆకాశం వైపు చూస్తూ కూర్చోవడం కాదు. ప్రేమతో, ప్రార్థనతో, సేవతో, క్షమతో రోజువారీ జీవితంలో విశ్వాసపాత్రంగా జీవిస్తూ, దీపంలో నూనె నింపుకుంటూ ఉండటమే.
మూడు పఠనాల ఏకత్వం
సోలోమోను జ్ఞానగ్రంథం
జ్ఞానాన్ని వెదకమని పిలుస్తుంది; 1 తెస్సలొనీయుల
లేఖ పునరుత్థాన నిరీక్షణను ఇస్తుంది; మత్తయి సువార్త సిద్ధపాటును, మెలకువను కోరుతుంది. ఈ మూడింటిలోనూ
దేవుడే చొరవ తీసుకుంటున్నాడు. జ్ఞానం
మనల్ని ముందుగా కలుస్తుంది, క్రీస్తు
పరలోకం నుండి దిగివస్తాడు, వరుడు
వస్తాడు. మన వంతు ప్రతిస్పందన, ఉదయాన్నే ప్రార్థనతో వెదకడం, ఒకరినొకరు నిరీక్షణతో ఓదార్చుకోవడం,
ప్రేమ అనే నూనెను
సిద్ధం చేసుకోవడం. ఫలితం కూడా ఒకటే, అది చింత లేని శాంతి, ఎల్లప్పుడూ ప్రభువుతో సహవాసం, వివాహ విందులో ప్రవేశం. అంటే వెదకు,
నిరీక్షించు, సిద్ధపడు ప్రభువుతో ఉండుము.
జ్ఞానమే సిద్ధపాటు. వివేకవంతులైన
కన్యలే జ్ఞానగ్రంథం చెప్పే జ్ఞానులు, కనుక వారివలె అన్ని సమకూర్చుకొని ఉండాలి.
నిరీక్షణే మెలకువకు ఇంధనం. ఆ కన్యలు ఎదురుచూసింది శిక్ష కోసం కాదు, వివాహ విందు
కోసం. మన నిరీక్షణ ప్రభువుతో సహవాసం కోసం అని గుర్తుంచుకోవాలి.
చొరవ ఎప్పుడూ దేవునిదే. జ్ఞానం మనల్ని వెదుకుతుంది, క్రీస్తు
దిగివస్తాడు, వరుడు వస్తాడు. ప్రభువు ఎప్పుడు మనలను
వెదుకుతూనే ఉన్నాడు.
గమ్యం ఒక్కటే. "ఎల్లప్పుడూ ప్రభువుతో ఉందుము", "విందులో ప్రవేశించారు". క్రీస్తుతో శాశ్వత సహవాసమే నిజమైన గమ్యం.
ఈ వారం ఆచరణ కోసం ఏడు సూచనలు
- రోజును ప్రార్థనతో ప్రారంభించండి. ఉదయాన్నే కొన్ని నిమిషాలు దైవవాక్యంతో, మౌనంతో గడపండి. అదే దీపంలో నూనె నింపే సమయం.
- బాహ్య భక్తిని అంతరంగ పవిత్రతగా మార్చండి. గుడికి వెళ్లడం, జపమాల మంచివే. కానీ వాటి
ఫలితం ప్రేమ, వినయం, క్షమగా కనిపించాలి.
- కుటుంబంలో విశ్వాసపు వాతావరణం కల్పించండి. నూనె బదిలీ కాదు కాబట్టి కుటుంబ ప్రార్థన, బైబిల్ పఠనం, మీ ఆదర్శ జీవితం ద్వారా
పిల్లల హృదయాల్లో విశ్వాసం పెరిగేలా చూడండి.
- దుఃఖంలో ఉన్నవారి పక్కన నిలవండి. ఇటీవల ఎవరినైనా కోల్పోయిన కుటుంబాన్ని పలకరించండి, వారి మృతుల కోసం ప్రార్థించండి.
- ఆలస్యం వేళ నిలకడగా ఉండండి. జవాబు రాలేదని నిరుత్సాహపడకండి. పదిమంది కన్యలూ నిద్రపోయారు.
- వాయిదా వేయకండి. "వృద్ధాప్యంలో
ప్రార్థిస్తాను", "తర్వాత
క్షమిస్తాను" అనే మాటలు ఈ ఉపమానానికి విరుద్ధం. చెడిన సంబంధాన్ని ఈ
వారమే సరిచేసుకోండి, పాప సంకీర్తనం అవసరమైతే
ఈ వారమే వెళ్లండి.
- భయంతో కాదు, ఆనందంతో
ఎదురుచూడండి. ప్రభువు రాకడ సిద్ధంగా
ఉన్నవారికి అత్యంత సంతోషకరమైన క్షణం.
ఆత్మపరిశీలన ప్రశ్నలు
- నా జీవితంలో నేను ఎక్కువగా వెదుకుతున్నది ధనమా, అధికారమా, కీర్తియా, లేక దేవుని జ్ఞానమా?
- నా విశ్వాసం "దీపం" ఎలా ఉంది, "నూనె"
కూడా ఉందా?
- నేను మరణాన్ని భయంతో చూస్తున్నానా, లేక పునరుత్థాన విశ్వాసంతో చూస్తున్నానా?
- ఈ రోజు ప్రభువు వస్తే సంతోషంగా ఎదుర్కొనగలనా? సరిచేసుకోవలసినవి ఏవి?
- ఈ వారం నా దీపంలో నూనె నింపుకోవడానికి చేయగల ఒక స్పష్టమైన పని ఏమిటి?
ముగింపు
మన జీవిత విలువ ఎంత సంపాదించామనే దానితో కాదు, ఎంత
ప్రేమించాం, ఎంత క్షమించాం, ఎంత
సేవించాం, ఎంత విశ్వాసంతో జీవించాం అనే దానితో
నిర్ణయమవుతుంది. మన దీపం చేతిలో ఉంటే చాలదు, అది వెలుగుతూ ఉండాలి.
వరుడు వస్తున్నాడు. ఆయన భయపెట్టడానికి రావడం
లేదు. విందుకు ఆహ్వానించడానికి వస్తున్నాడు. జ్ఞానం మన గుమ్మం దగ్గర కూర్చొని
ఉంది. క్రీస్తు మన ఆత్మీయులను తనతో తీసుకువస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. మనం
చేయవలసింది ఒక్కటే, దీపాలు సిద్ధంగా
ఉంచుకొని, నూనె నింపుకొని, ఆనందంతో
ఎదురుచూడటం.
ప్రార్థన
ప్రభువా, నీవే మా
జ్ఞానం, మా నిరీక్షణ, మా వరుడివి.
ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే నిన్ను వెదికే కృపను, మా దుఃఖంలో
నిరీక్షణను, మా
నిరీక్షణలో మెలకువను, మా మెలకువలో
ప్రేమ అనే నూనెను ప్రసాదించు. మరణించిన మా ప్రియమైనవారికి నీ నిత్య విశ్రాంతిని
దయచేయండి. నీవు వచ్చే దినాన మా దీపాలు వెలుగుతుండగా నీ విందులో ప్రవేశించే
భాగ్యాన్ని మాకు అనుగ్రహించండి. ఆమెన్.
కామెంట్‌లు
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి