లూకా 10:17-24 వ్యాఖ్యానం: మీ పేర్లు పరలోకంలో వ్రాయబడియున్నవి
లూకా 10:17-24
ఆ డెబ్బది ఇద్దరు తిరిగి వచ్చి “ప్రభూ! మీ పేరిట పిశాచములు కూడ మాకు లోబడుచున్నవి” అని చెప్పిరి. అందుకు యేసు “సైతాను ఆకాశము నుండి మెరుపువలె పడిపోవుట కాంచితిని. నేను మీకు పాములను, తేళ్ళను నలగదొక్కుటకును, శత్రువు బలమును అణగదొక్కుటకును అధికారమును ఇచ్చితిని. అవి యేవియు మీకు హాని చేయజాలవు. దుష్టాత్మలు మీకు వశమగుచున్నవని ఆనందింపక, మీపేర్లు పరలోకమందు వ్రాయబడియున్నవని ఆనందింపుడు” అనెను. ఆ గడియలోనే యేసు పవిత్రాత్మయందు ఆనందించి, “ఓ తండ్రీ! పరలోకభూలోకములకు అధిపతీ! ఈ విషయములను నీవు జ్ఞానులకును, వివేకులకును మరుగుపరచి, పసిబిడ్డలకు వీనిని తెలియపరచినందులకు నీకు ధన్యవాదములు. అవును తండ్రీ! ఇది నీ అనుగ్రహపూర్వక సంకల్పము. నా తండ్రి నాకు సమస్తము అప్పగించియున్నాడు. తండ్రి తప్ప మరెవ్వరును కుమారుని ఎరుగరు. కుమారుడు తప్ప మరెవ్వరును తండ్రిని ఎరుగరు. మరియు కుమారుడు ఎవరికి ఎరిగింప ఇష్టపడునో వారు మాత్రమే తండ్రిని ఎరుగుదురు” అనెను. అపుడు యేసు శిష్యులవైపు తిరిగి వారిని మాత్రమే ఉద్దేశించి: “మీరు చూచెడి ఈ సంఘటనలను చూడగలిగిన నేత్రములు ఎంత ధన్యమైనవి! ప్రవక్తలు, రాజులు అనేకులు మీరు చూచుచున్నవి చూడగోరిరి. కాని చూడలేకపోయిరి. మీరు వినుచు న్నవి వినగోరిరి. కాని వినజాలకపోయిరి” అని పలికెను.
పరిచయం
ప్రభువు ఇచ్చిన పనిని ముగించుకొని తిరిగి వచ్చిన డెబ్బది ఇద్దరు శిష్యులు, "మీ పేరిట పిశాచములు కూడ మాకు లోబడుచున్నవి" అని ఆనందంతో చెబుతున్నారు. ప్రభువు వారి ఆనందాన్ని కొట్టివేయకుండా ఎందుకు ఆనందించాలో చెబుతున్నాడు. సాతాను మెరుపువలె పడిపోవడాన్ని ఆయన చూశాడు. అది దేవుని రాజ్యం సమీపించిందనడానికి గుర్తు. తాను ఇచ్చిన అధికారాన్ని ఆయన నిర్ధారించి, "దుష్టాత్మలు వశమగుచున్నవని కాదు, మీ పేర్లు పరలోకమందు వ్రాయబడియున్నవని ఆనందింపుడు" అంటున్నాడు.
ఆ క్షణంలోనే యేసు ప్రభువు పవిత్రాత్మయందు ఆనందించి, ఈ రహస్యాలను జ్ఞానులకు మరుగుపరచి పసిబిడ్డలకు తెలియపరచిన తండ్రిని స్తుతిస్తాడు. తండ్రీ కుమారుల అన్యోన్యబంధాన్ని ప్రకటిస్తున్నాడు. కుమారుడు ఎవరికి ఎరిగింప ఇష్టపడునో వారే తండ్రిని ఎరుగుదురని చెబుతున్నాడు. తరువాత శిష్యుల వైపు తిరిగి, ప్రవక్తలు, రాజులు చూడగోరి చూడలేకపోయినదాన్ని తాము చూస్తున్నందుకు వారు ధన్యులని అంటున్నాడు. ఈ భాగం మనకు ఐదు ముఖ్య అంశాలను బోధిస్తుంది.
శక్తి శిష్యునిది కాదు, క్రీస్తు నామానిది.
విజయం గర్వానికి దారితీయగలదు. సైతానును పడగొట్టినది అదే.
ఆనందం ఫలితాలపై కాదు, దేవునికి చెందినవారమనే వాస్తవంపై నిలవాలి.
బయలుపాటు వినయులకు ఇవ్వబడే బహుమతి.
తండ్రిని తెలుసుకొనడం కుమారుని ద్వారానే సాధ్యం.
పని సఫలమైన క్షణం
ఇది సువార్త పరిచర్య సేవలో అత్యంత మధురమైన క్షణాలలో ఒకటి, తిరిగి వచ్చి "పని జరిగింది" అని చెప్పగలగడం. డెబ్బది ఇద్దరు శిష్యులు సరిగ్గా అదే స్థితిలో తిరిగి వచ్చారు. సంచీ లేదు, జోలె లేదు, చెప్పులు లేవు. తోడేళ్ల మధ్య గొర్రెపిల్లల్లా వెళ్లినవారు, ఇప్పుడు ఆపుకోలేని ఉత్సాహంతో ప్రభువుతో "ప్రభూ! మీ పేరిట పిశాచములు కూడ మాకు లోబడుచున్నవి" అని చెబుతున్నారు.
యేసు ప్రభువు ఆ ఆనందాన్ని మందలించలేదు. వారి ఉత్సాహం అమాయకత్వమని, ఇంకా గంభీరంగా ఉండాలని అనలేదు. ఆ ఆనందం నిజమైనదే, ఎందుకంటే జరిగిన మేలు నిజమైనది. రోగులు స్వస్థత పొందారు, బంధితులు విడుదలయ్యారు, ప్రభువు చెప్పినట్లే దేవుని రాజ్యం సమీపించింది. ప్రభువు ఎందుకు ఆనందం పొందాలని చెబుతున్నాడు.
మెరుపు, విశాల దృశ్యం
"సైతాను ఆకాశము నుండి మెరుపువలె పడిపోవుట కాంచితిని." ఈ మాటలను యేసు ప్రభువు చెబుతున్నారు. శిష్యులు ఒక్కొక్క సంఘటననే చూశారు, ఇక్కడ ఒక దుష్టాత్మ వెళ్ళిపోవడం, ఒక రోగి స్వస్థత పొందడం వంటివి. కాని ప్రభువు సాతాను పడిపోవడం చూస్తున్నాడు. ప్రతి చిన్న విడుదల, సాతను పతనపు మెరుపు. చీకటి శిష్యుల పనిలో ప్రభువును చూస్తుంది, నెమ్మదిగా వెనక్కి తగ్గడం కాక, మెరుపువలె ఆకస్మికంగా కూలిపోతోంది.
చెడును ఎదుర్కొనే విధానానికి ఇది ముఖ్యం. క్రైస్తవుడు గెలుస్తానని ఆశిస్తూ పోరాడడు. ఇప్పటికే నిర్ణయమైన విజయం నుండి పోరాడతాడు. అందుకే ప్రభువు "పాములను, తేళ్ళను నలగదొక్కుటకును, శత్రువు బలమును అణగదొక్కుటకును" అధికారం ఇచ్చానని చెబుతున్నాడు. పాములను తొక్కడం అనే భాష ప్రాచీనమైనది. ఆమె సంతానం సర్పం తలను చితుకగొడుతుందన్న ఆదికాండపు వాగ్దానాన్ని అది ప్రతిధ్వనిస్తుంది. ప్రభువు ఆ వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చి, దాని ఫలాన్ని తన శిష్యులతో పంచుకుంటున్నాడు.
అయినా ప్రభువు మాటలు సౌఖ్యపు హామీ కావు. తోడేళ్ల మధ్య గొర్రెపిల్లలని ఆయనే అప్పుడే చెప్పాడు, ఆయన అనుచరులలో అనేకులు హతసాక్షులయ్యారు. కాబట్టి "మీకు హాని చేయజాలవు" అంటే నొప్పే ఉండదని కాదు. దేవుని నుండి మనలను ఏదీ వేరుచేయలేదనీ, మనకు అత్యంత ప్రియమైనవి, అంటే మన ఆత్మను, ఆయన జీవంలో మన స్థానాన్ని ఏదీ నాశనం చేయలేదనీ అర్థం. శత్రువు ఇంకా శోధించగలడు, అజాగ్రత్తగా ఉన్నవారికి ప్రమాదకరమే. అయినా సాతాను ఓడిపోయిన శత్రువు, ఓడిపోయే శత్రువే.
విజయంలోని నిశ్శబ్ద ప్రమాదం
"దుష్టాత్మలు మీకు వశమగుచున్నవని ఆనందింపక, మీపేర్లు పరలోకమందు వ్రాయబడియున్నవని ఆనందింపుడు."
విజయోత్సాహపు క్షణంలోనే ప్రభువు ఈ మాట ఎందుకు అంటున్నాడు? ఆయన అప్పుడే సాతాను పతనం గురించి మాట్లాడాడు. దయ్యాలు లోబడటం చూసిన సేవకుడు, "చీకటి నా ఎదుట తలవంచుతుంది" అని భావించడం మొదలుపెట్టవచ్చు. ఆ చిన్న భావమే గొప్పతనాన్ని పులిసిపోయేలా చేస్తుంది. శిష్యులు "మీ పేరిట" అని సరైన మాటే అన్నారు, కాబట్టి వారి సహజబుద్ధి సరైనదే. కానీ "మాకు లోబడుచున్నవి" అనే మాటలో ఆకర్షణ ఎక్కడ ఉందో కనిపిస్తుంది. అది వారి మనసును ఆక్రమించకముందే, ప్రభువు దానిని సున్నితంగా పేరుపెట్టి చెబుతున్నాడు. రెండవ కారణం కరుణకు సంబంధించింది. ఫలితాలు స్థిరమైనవి కావు. కొన్ని రోజులు సేవ ఫలిస్తుంది, కొన్ని రోజులు ఫలించదు. ఫలితాలపై నిర్మించిన ఆనందం వాటితో పాటు ఎగిసిపడుతుంది, సోమవారం ఉప్పొంగి, గురువారం ఖాళీ అవుతుంది. శక్తివంతమైన కార్యాలు కూడా దేవుని ముందు మన స్థితి గురించి ఏమీ నిరూపించవు. "ప్రభూ, ప్రభూ, నీ పేరిట దయ్యములను వెళ్లగొట్టలేదా?" అని చెప్పేవారితో "మిమ్ములను ఎన్నడును ఎరుగను" అని ప్రభువు చెబుతాడు. అద్భుతాలు చేయడం, తెలుసుకొనడం ఒకటి కావు. మనలను రక్షించేది మన ఫలితం కాదు, మనం ఆయనకు చెందినవారమనే వాస్తవం.
పరలోకంలో వ్రాయబడిన పేరు
"మీపేర్లు పరలోకమందు వ్రాయబడియున్నవి." ఈ వాక్యం చాలా సార్లు చూస్తాము. వ్రాసిన గ్రంథం నుండి తన పేరు తుడిచివేయవద్దన్న మోషే విన్నపం నుండి కీర్తనల వరకు, "జీవగ్రంథములో పేర్లు వ్రాయబడినవి" అని వింటాం. పునీత పౌలు సహకారుల నుండి ప్రకటన గ్రంథపు ఆఖరి పుటల వరకు ఇది కనిపిస్తుంది. అక్కడ వ్రాయబడటం అంటే వ్యక్తిగతంగా ఎరుగబడటం, తనవారిగా స్వీకరింపబడటం, జ్ఞాపకంలో నిలవటం. అది పౌరసత్వం, పనితీరు సమీక్ష కాదు.
దేవుని దృష్టిలో మనం అనామక జనసమూహం కాదు. ఆయన ప్రతి పేరునూ ఎరుగును. జ్ఞానస్నానంలో ఆయన మనలను పేరుపేరునా తన కుటుంబంలోకి పిలిచాడు. మనం సాధించేది దానికి ఏమీ చేర్చదు, విఫలమయ్యేది దాన్ని చెరిపివేయదు.
ప్రభువు ఆనందిస్తున్నాడు
"ఆ గడియలోనే యేసు పవిత్రాత్మయందు ఆనందించి..." ప్రభువు ఇంతగా ఉప్పొంగినట్లు లూకా మరెక్కడా రాయలేదు. ఆయనకు ఆనందం కలిగించినది ఏమిటి? జనసమూహాలు కావు, ప్రదర్శనలు కావు, దయ్యాల ఓటమి కూడా కాదు. తండ్రి ఈ విషయాలను జ్ఞానులకు, వివేకులకు మరుగుపరచి, పసిబిడ్డలకు తెలియపరచాడని ఆయన ఆనందిస్తున్నాడు. దేవుణ్ణి ఎవరు తెలుసుకోగలరనే మన అంచనాలను తలకిందులు చేసే తీరును చూసి ఆనందిస్తున్నాడు. ఇది జ్ఞానంపై నిందారోపణ కాదు. తిరుసభ చరిత్రలోని అత్యుత్తమ మేధావులను తయారుచేసింది, విశ్వాసం ఎప్పుడూ అధ్యయనానికి శత్రువు కాదు. ఇక్కడి "జ్ఞానులు, వివేకులు" అంటే నిగూడ విషయాలను తమ తెలివితో అదుపులోకి తెచ్చుకోవచ్చని భావించి, దాన్ని దూరంగా ఉంచేవారు. "పసిబిడ్డలు" అంటే ప్రతిదానికీ మరొకరిపై ఆధారపడతామని తెలిసినవారు, అడిగేవారు, నమ్మేవారు, స్వీకరించేవారు. ప్రభువు చుట్టూ ఉన్న జాలరులు, సుంకరులు అలాంటి వారే. వారి చేతులు ఖాళీగా ఉన్నందున దేవుని రాజ్యం వారికి తెరుచుకుంది.
ఇది మనకు వినయాన్నీ, స్వేచ్ఛనూ ఒకేసారి ఇస్తుంది. ఏ పట్టా, ఏ బిరుదు, ఎన్నేళ్ల అనుభవమూ దేవుని ముందు మనలను ఎవరికంటే ముందు నిలబెట్టవు. అన్నింటికంటే ముఖ్యమైనది అందరికీ తెరిచి ఉన్నందున స్వేచ్ఛ కలుగుతుంది, ఎవరికి ఇది మూసి ఉండదు. జపమాల పట్టుకున్న అవ్వ, గ్రంథాలయంలో ఉన్న పండితుడు ఒకే నేలపై నిలబడతారు, ఇద్దరిలో ఎవరైనా వినయంగా నిలబడటంలో విఫలం కావచ్చు.
"ఇది నీ అనుగ్రహపూర్వక సంకల్పము" అనే మాటనూ గమనించాలి. తండ్రి తన గురించిన విషయాలను అయిష్టంగా పంచిపెట్టడం లేదు. బయలుపాటుచేయడంలో దేవునికి ఆనందం ఉంది. ఆయన తెలుసుకొనబడటాన్ని ప్రేమిస్తాడు, తనను స్వీకరించేంత చిన్నవారికి తనను ఇవ్వడంలో సంతోషిస్తాడు.
తండ్రిని కుమారుడు తప్ప ఎవరూ ఎరుగరు
ఆ తరువాత వాక్యాలు చాలా ముఖ్యమైనవి, "నా తండ్రి నాకు సమస్తము అప్పగించియున్నాడు. తండ్రి తప్ప మరెవ్వరును కుమారుని ఎరుగరు. కుమారుడు తప్ప మరెవ్వరును తండ్రిని ఎరుగరు. మరియు కుమారుడు ఎవరికి ఎరిగింప ఇష్టపడునో వారు మాత్రమే తండ్రిని ఎరుగుదురు."
"ఎరుగుట" అంటే కేవలం సమాచారం తెలియడం కాదు. అది సాన్నిహిత్యం, ఒకే జీవాన్ని పంచుకునే వ్యక్తుల జ్ఞానం. లోకం ఉనికిలోకి రాకముందే తండ్రీ కుమారుల మధ్య పరిపూర్ణమైన, పరస్పర జ్ఞానం, ప్రేమ ఉన్నాయి. కుమారుడు తండ్రిని, తెలియచేస్తూ, ఆ జ్ఞానాన్ని పంచాలనుకుంటున్నారు, సువార్త ఆహ్వానం, కుమారునికి తండ్రితో ఉన్న సంబంధంలోకే ఆహ్వానం. యేసు ప్రభువు ఎరిగినట్లు దేవుణ్ణి ఎరగడానికి, ఆయనను "అబ్బా" అని పిలవడానికి, యేసు ప్రభువు విశ్రమించే చోట విశ్రమించడానికి మనం పిలువబడ్డాం.
ఇది ప్రార్థనను కొత్తగా చూపిస్తుంది. దూరాన ఉన్న అధికారికి విన్నపాల వరుస కాదు. "నేను ఎరిగినవాని దగ్గరకు రండి, చూడండి" అని కుమారుడు మనలను ఆహ్వానించే స్థలం. మనం "పరలోకమందున్న మా తండ్రీ" అని ప్రార్థించిన ప్రతిసారీ ఆయన స్వరంలోనే మాట్లాడుతున్నాం. మానవ ప్రయత్నం, తెలివి, మతపరమైన సాధనలు ఏవీ ఈ తలుపును బయటి నుండి తెరవలేవు. దాన్ని కుమారుడే ఉచితంగా తెరుస్తాడు, ఆయన ఎవరికి తండ్రిని తెలియ పరచాలని కోరుకుంటున్నాడో, వారు మాత్రమే అది తెలుసుకుంటారు.
ధన్యమైన నేత్రములు
చివరగా ప్రభువు శిష్యులతో, "మీరు చూచెడి ఈ సంఘటనలను చూడగలిగిన నేత్రములు ఎంత ధన్యమైనవి! ప్రవక్తలు, రాజులు అనేకులు మీరు చూచుచున్నవి చూడగోరిరి, కాని చూడలేకపోయిరి. మీరు వినుచున్నవి వినగోరిరి, కాని వినజాలకపోయిరి"అని చెబుతున్నాడు.
ఇది హృదయాన్ని తాకే క్షణం. ఇశ్రాయేలు సుదీర్ఘ నిరీక్షణకు ప్రతినిధులైన అబ్రహాము, దావీదు, యెషయా, ఏలీయా ఈ దినం కోసం తపించారు. దాన్ని దూరం నుండే చూశారు. కాని వీరు దానిని చూడగలుగుతున్నారు. తాము ఎంత ధన్యులో వారికి పూర్తిగా తెలియదు.
మన విషయంలోనూ ఇది నిజం, బహుశా ఇంకా ఎక్కువగా. మన చేతుల్లో సంపూర్ణ పవిత్ర గ్రంధం ఉంది. క్రీస్తు నిజంగా ఉండే దివ్యసత్ప్రసాదం ఉంది. రెండు వేల ఏళ్ల పరిశుద్ధుల సాక్ష్యం, సంస్కారాలు, మనలో నివసించే ఆత్మ ఉంది. వీటికి అలవాటుపడి, కొన్ని సార్లు ఇవి సాధారణంగా, నిస్సారంగా కూడా అనిపించే స్థితికి చేరవచ్చు. కనుక ఎల్లప్పుడు ప్రభువుకి కృతజ్ఞత కలిగి ఉండాలి. కృతజ్ఞతే సరైన స్పందన. ప్రభువు హెచ్చరించిన గర్వానికి అదే సరైన విరుగుడు. ఎంత ఇవ్వబడిందో తెలిసినవాడికి గొప్పలు చెప్పుకోవడానికి చోటే ఉండదు.
ప్రార్థన
ప్రభువా! మీ శిష్యుల సేవ సఫలమైన ఆనందాన్ని రుచి చూడనిచ్చి, ఆ ఆనందం నిజంగా ఎందుకు ఉండాలో నేర్పావు. మాకూ అదే నేర్పు. మా పని ఫలించినప్పుడు, దాన్ని మాదిగా చెప్పుకోకుండా అది మీ కృప అని తెలుసుకొనేలా చేయండి. మాకు పసిబిడ్డ హృదయాన్ని దయచేయండి. నీవు మాత్రమే ఎరిగిన తండ్రి దగ్గరకు నీ ద్వారా మమ్మల్ని నడిపించు, మా పేర్లు పరలోకంలో వ్రాయబడి ఉన్నాయనే జ్ఞానలో మేము విశ్రమించేలా చేయి. నీవు ఆనందించిన పవిత్రాత్మతో మమ్మల్ని నింపు, నీ కోసం మేము చేసే పనిలో కాక, నీకు చెందినవారమనే వాస్తవంలోనే మా లోతైన ఆనందం ఉండేలా చేయుము. ఆమెన్.
కామెంట్‌లు
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి